Blog88#Wachten met dyslexiebegeleiding tot 3 E-scores?

Wachten met dyslexiebegeleiding tot 3 E-scores?

Wachten met dyslexiebegeleiding tot 3 E-scores?

Kan ik niet beter wachten met dyslexiebegeleiding tot mijn kind 3 E scores heeft gehaald?”
Deze vraag wordt al jaren gesteld door ouders. En ja…. wat is daarop hèt antwoord?
Men wacht met in het achterhoofd de veronderstelling dat de test en de therapie dan vergoed worden.
Maar…. is dat ook zo?
Elk antwoord op die vraag zal tot een reactie leiden. Welk antwoord jíj kiest, hangt af van waar jij als ouder de prioriteit stelt.

Antwoordoptie 1:
Ja, wachten met dyslexiebegeleiding tot 3 E- scores zijn gehaald

Waarom ja?
Inderdaad bestaat er een kans dat je met 3 E scores in de groep belandt die (een deel van) de behandelingen en de test vergoed krijgt. Maar… laat je niet blij maken met de bekende dode mus, want er is in het gunstigste geval een budget voor test en therapie, die meestal tot bijna altijd  niet voldoende is. Als je googelt, kun je daarover de laatste berichten lezen.
In mijn praktijk hoorde ik voorstanders van dit antwoord zich beroepen op ….

Financiële argumenten:

  • “Het is toch de taak van school om dit te regelen voor mijn kind. Wat gaan júllie eraan doen?”
  • “Als belastingbetaler, betaal ik uiteindelijk al voor het onderwijs aan mijn kind.”
  • “Als ik het kon, zou ik het wel zelf betalen.”

Andere argumenten: 

  • “In mijn tijd was die hulp er ook niet en ik ben er óók gekomen!”
  • “Zóveel kwaad kan het toch niet als mijn kind een half jaar moet wachten totdat wel die 3e E score wordt gehaald?
  • Zo zijn er ook argumenten gehoord als…. “Ga vooral níet intussen naar een logopedist die gespecialiseerd is in dyslexie, want dadelijk gaat het zó goed, dat dyslexie niet meer wordt ontdekt.

En… dat die gespecialiseerde logopedist vaak véél kan bereiken…..  is dat dan wel een voordeel of met het oog op de vergoeding juist een nadeel?

Antwoordoptie 2:
Nee, nooit wachten met dyslexiebegeleiding tot 3 E-scores zijn gehaald!

Waarom nee?
Naast allerlei discussies voeren over o.a. alle financiële argumenten, zoals hierboven zijn er andere argumenten te noemen.
Onderschat niet het sociaal- emotionele, het psychische en het cognitieve argument.

Een aantal van deze argumenten op een rijtje:

  • Wat zijn de gevolgen voor een kind dat je begeleiding/zorg onthoudt, omdat de scores nog niet ernstig genoeg zijn voor een vergoeding?
  • Wat gebeurt er met het zelfbeeld van een leerling die na alle inspanning toch weer de frustratie ervaart van dikke rode strepen in het gemaakte werk?
  • Hoe wordt school ervaren als je steeds lage scores haalt, maar je geen ondersteuning krijgt?
  • Hoe zou het zijn voor een kind als het verschil in resultaten met klasgenoten steeds groter wordt?
  • Is school dan nog een plaats waar je je veilig voelt?
  • Worden persoonlijke kwaliteiten op de juiste waarde geschat of worden ze ten gevolge van een mogelijke dyslexie niet genoeg zichtbaar?
  • Wordt de leerling wérkelijk gezíen en gehoord?
  • Stel nou eens dat deze leerling nóóit aan die “gekoesterde” lage scores komt?

Onbewust ga ik in gedachte terug naar heel lang geleden. Naar een meisje dat in klas 5 ( nu groep 7) elk half jaar samen met haar zusje naar de tandarts ging voor controle. Nu kun jij je bij het volgende verhaal waarschijnlijk niet geloven dat het waar gebeurd is, maar … er is veel veranderd in de tussentijd!
Op woensdagmiddag wachten in de wachtkamer….
Volwassenen gingen vóór ook al kwamen ze een of twee uur later…. En ja… als kind slikte je dat! De tijdgeest zullen we maar zeggen?
Eindelijk… aan het einde van de middag was ze aan de beurt. De tandarts keek, was moe van de lange dag en zei: “Ach dat gaatje zit er over een half jaar ook nog wel, dat vullen we dan wel. Dag!” Toen stond ze buiten….  Een vrije woensdagmiddag alleen maar gewacht op…. niets!

Niet gerespecteerd worden als kind

Wat dat dóet met zo’n meisje? Die neemt de tandartscontrole niet meer serieus. Bedenkt een smoes en gaat héél lang niet meer naar een tandarts.
Dat gaatje zit er immers…. enfin, vul de rest maar in.
Totdat ze – inmiddels jongvolwassen geworden- bedacht dat een tandarts belangrijk is voor je gebit en noodzakelijk is als je niet nèt als je voorouders uiteindelijk met een gebitsprothese wilt thuiskomen. Ze heeft het geluk ditmaal een fantastische tandarts te treffen. Eentje die feilloos aanvoelt dat achter dit gebit een heel verhaal zit. Die de persoon áchter dat gebit ziet, die persoon serieus neemt en weer trots laat worden op dat enigszins verwaarloosde gebit.

Wachten tot …..?

Je weet waarschijnlijk al waar mijn voorkeur naar uitgaat. Misschien geïnspireerd door de tandartservaring? Ooit wel ja!
Nù na vele begeleidingen…omdat ik wéét wat het betekent voor een kind om echt gezíen te worden, seriéus genomen te worden.
Hoeveel talent gaat er wel niet verscholen achter het wachten tot…?
Onder die grauwe deken van spelling- en/of leesproblemen die veel talenten kunnen verdoezelen.
En….. wat betreft de financiële kant? Lees eens deze blog over het deels vergoeden van dyslexie.*

En nee…. ook al dóet een logopedist aan “voorschotbenadering” bij kleuters en biedt ze als dyslexiespecialist belangrijke ondersteuning daarna.
Een ècht goede orthopedagoog/psycholoog met specialisatie dyslexie prikt ook dáár tijdens de dyslexietest mèt IQ test nog stééds feilloos doorheen!
Intussen heeft jouw kind wèl:

  • ervaren dat het gezíen en begrepen is
  • kunnen laten zien dat het niet dom is, maar anders functioneert op het gebied van o.a. spelling en lezen
  • de andere talenten kunnen tonen die anders verscholen bleven onder de zware deken van spelling en lezen
  • plezier gehouden in school en ervaren dat het een plaats is waar je iets leert
  • het zelfvertrouwen gehouden in de eigen capaciteiten

En… intussen géén deuk opgelopen in het zelfvertrouwen en het vertrouwen in onderwijs!

Wie wenst dit níet voor het kostbaarste bezit wat je als ouders hebt?

Wil je meer lezen over wat binnen logopedie vergoed wordt op dit gebied?*
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/tos-en-dyslexie-en-vergoede-therapie-succesvol-in-een-goede-volgorde/ 

Wil je meer lezen over geen 3 E’s en toch sprake van dyslexie?
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/gevolgen-dyslexie-niet-ontdekt-bij-hoogbegaafdheid/

Heb je vragen over dyslexie?
http://www.stichtingdyslexienederland.nl/veelgestelde-vragen

Wil je zelf eerste hulp bieden bij de spelling? https://www.spellingprof.nl

 

Gerelateerde berichten
3 Replies to “Blog88#Wachten met dyslexiebegeleiding tot 3 E-scores?”
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *