Logopedische
hulp bij

Spraakafzien is veel méér dan liplezen. Het is net als een hoortoestel niet zaligmakend. Het gaat om de versterkende combinatie van een goed aangepast hoortoestel en de training spraakafzien.  Zó krijg je een “optelsom” van 1+1= 3! Je leert technieken, krijgt allerlei praktische tips. Je goed horende omgeving heeft hierin een belangrijke taak en wordt erbij betrokken!

Over mij

Ik ben opgeleid als logopedist, docent-logopedie en heb
zowel gewerkt met kinderen vanaf 2 jaar als met volwassenen
tot 80+, patiënten en studenten.
Mijn werkervaring heb ik opgedaan als:

• Logopedist in het speciaal onderwijs ( mytylschool)
• Docent stem en uitspraak HBO- Opleiding Logopedie en
praktijkbegeleiding van studenten logopedie
• Praktijkhouder/logopedist in mijn eigen logopedie praktijk

Blog

Vakantietijd betekent (voor)lezen

Vakantietijd is lekker (voor)lezen!

Vakantietijd ….. lekker (voor)lezen voor diegenen die dat (nog) niet kunnen

Vakantietijd is lekker (voor)lezen! Dat komt mooi uit, want vanaf 6 juli zijn de vakanties weer begonnen in Nederland! Voor velen hèt moment om erop uit te trekken. Voor anderen extra hard werken omdat ook in die lange vakantieweken sommige activiteiten gewoon doorgaan. Dit geldt bijvoorbeeld voor Dedicon, waar elke vakantieperiode een uitdaging op zich is. Met veel organisatietalent, creativiteit en liefde voor de lezers slaagt men er steeds weer in. Waarin? Om alle kranten, tijdschriften en boeken ingesproken te krijgen vóór de deadline. Juíst in vrije vakantiedagen willen ook mensen met een visuele handicap of mensen met dyslexie graag genieten van gesproken informatie. Júist in die tijd gaan ook de (vrijwillige) medewerkers graag zelf op vakantie.

Een kijkje achter de schermen tijdens een ochtend lezen in de studio

In deze vakantietijd neem ik jullie mee voor een kijkje achter de schermen van Dedicon. Door de ogen van mijzelf als vrijwilliger. Elke vrijdagochtend houd ik zoveel mogelijk vrij voor mijn vrijwilligerswerk in Grave. De wekker gaat ietsje vroeger dan normaal vanwege de reistijd. Een paar uur lekker (voor)lezen…. het voelt een beetje als vrij hebben en een ander laten meegenieten.

Aankomst in Grave

Aankomen in Grave begint standaard met een presentielijst tekenen. Een veiligheidsprotocol, want met al die studio’s is het toch een veilig idee te weten wie er “in huis is”.” Voor het geval er eens brand uitbreekt”, legde een receptioniste me ooit uit. Een eerste stop bij de lekkere koffie en dan op weg naar het infoscherm, waarop je studio en leesopdracht staat. Onderweg lopend langs een soort kantoortuin met vrijwel alleen maar mannen achter een PC gevolgd door een lange muur met vrolijke foto’s van medevrijwilligers/ -sters die “het mogelijk maken”!

Wat lees ik vandaag?

“Jij bent vast heel blij met wat je gaat inspreken”, een guitige blik vergezelt de opmerking van de dame van de planning! Ik tref het deze ochtend…. en ja…natúúrlijk is er voor elke krant en tijdschrift een groep geïnteresseerde abonnees en zij verdienen je beste inzet voor hun favoriete blad. Toch heeft iedereen zo haar of zijn favoriete bladen en kranten. De mensen van de planning proberen ook dáár rekening mee te houden, maar soms…. tja dan lees je in het slechtste geval eens iets wat jezèlf nooit zou kiezen en blijkt ook dàt mee te vallen.

De studio in

Met wat richtlijnen en het bakje met kopij loop ik richting studio. Soms voel ik me de vis in het “aquarium” als ik in de grote glazen kamer zit met uitzicht op de technische man die alle studio’s op monitors kan volgen. Soms zit ik heerlijk intiem in een kleine studio. De technische man is ook onze “reddende engel” als de techniek het een keer laat afweten. Ik moet zeggen (meteen afkloppen) ik heb hem de laatste tijd minder vaak nodig, maar volgens mij worden “ze” naast hun technische kennis óók gescreend op hun oneindige geduld! Ik mis ze soms in een thuissituatie als ik weer eens last heb van computerperikelen.

Het voorlezen kan beginnen!

In de studio: scherm aan, een paar formulieren invullen, koptelefoon op. Na een paar controlehandelingen kan het inspreken beginnen. Soms boeit een tekst zó dat ik de zwaaiende technische man voor het raampje niet eens opmerk. Hij wil waarschuwen dat het toch ècht koffiepauze is. Hij onderbreekt me deze keer in de zin ”maar…. dát begrijpen mannen toch niet!” Hilariteit om de voortreffelijke timing tijdens een leuke tekst over onze Oranje Leeuwinnen in een enigszins feministisch blad dat deze keer volledig aan hen is gewijd!

En dan is er…. koffie

De toon is helemáál gezet als in de koffiekamer de tafel vrolijk oranje is gekleurd door drinkflesjes. Een van de vele attenties voor alle vrijwilligers als blijk van waardering! Koffiepauze… een gezellige onderbreking om met collega-vrijwilligers bij te praten. Altijd genoeg gespreksstof want ”wat ik nou toch weer gelezen heb….!” Teruglopend na de pauze hier en daar nog wat gesprekjes, want… je gaat mensen missen die je een tijdje niet zag.

De afronding

Na de koffiepauze nog een uurtje flink doorwerken en “mijn 90 minuten inspreken” zijn volbracht. Een deel voor de technische man en een ander deel van de opdracht in een dossier, tijdschriften gaan in een brievenbus. Elke keer weer het voldane gevoel dat het me gelukt is in de beschikbare tijd. Negentig minuten inspreken met de geruststellende wetenschap dat als het tegenzit dat gewoon wordt geaccepteerd.

Werken in een collegiale sfeer

De gezellige collegiale sfeer…! Het eerste wat opviel vanaf het moment van de auditie. Het waarderen van ieders inzet en rekening houden met elkaar.. In mijn werkzame leven heb ik lieve collega’s gehad in een collegiale hartelijke omgeving, maar ook ervaring gehad met een minder fijne werkomgeving. Als je niet beter weet, vind je een prettige werkomgeving heel normaal. Ik wéét dat het iets is wat je moet koesteren en voor de kwaliteit van je werk is het van oneindig toegevoegde waarde! Vrijwilligerswerk bij Dedicon het past bij mij als een goedzittende jas!

Vakantietijd is lekker (voor)lezen

“Ik heb ergens gelezen dat…..” “Zal wel in Grave zijn”, is dan vaak het plagende antwoord van het thuisfront. Met dit kijkje achter de schermen neem ik de aftrap voor een wekelijkse zomervakantierubriek over boeken. Elke week een boek met mijn ervaringen waarom je juist dàt boek “moet” (voor)lezen!

Wil je meer informatie over Dedicon en wat zij voor jou kunnen betekenen?https://www.dedicon.nl/opdrachtgevers/onderwijs

Wil je meer lezen over het plezier van boeken lezen? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/welke-invloed-heeft-voorlezen-op-de-taal-en-de-woordenschat-wanneer-stop-je-met-voorlezen/

Doe jezèlf vrijwilligerswerk dat toevallig ook nog eens een hobby van jou is?

Lees meer
Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden!

“Ik zeg hem altijd gedag en kijk hem aan, als ik hem tijdens het uitlaten van mijn hond tegenkom”, vertelde ze me laatst. “Iederéén wil toch minstens één keer per dag gezien worden door iemand?” Ze doelde op iemand in haar wijk die iedereen kent, maar nooit groet. “Elk mens is het waard om gezíen te worden, ook als je er soms wat verwaarloosd uitziet!”, vervolgde ze haar verhaal.

Zien en gezien worden als patiënt, cliënt, scholier, student, collega, als…..mèns!

Nèt afgestudeerd en sinds 1 dag een deeltijdbaan op de Mytylschool. Ik verdiepte me die tweede ochtend in een dossier en de eerste kinderen uit het taxibusje druppelden al binnen in de klas. Eén kleuter was door haar ouders gebracht want het was haar eerste schooldag! De psycholoog zou ze even rondleiden en vroeg terloops iets aan het meisje. Ze was op dat moment bezig de poppenhoek te verkennen en hoorde hem niet. “Alvast een klantje voor jou, want ik dénk dat ze niet zo goed hoort!” Pàts, wat een snelle diagnose, ook lèkker voor die ouders! Zág hij dan niet dat ze zó opging in al die indrukken van haar nieuwe omgeving?

Gezíen worden en waar dat toe leidt

Gezien worden kan deuren voor je openen! Wederom op de Mytylschool een paar maanden later: Er werd een jongen overgeplaatst van het Speciaal Onderwijs voor kinderen met een spraak-, taal- en gehoorprobleem naar de Mytylschool. “Hij had wel een gehoorprobleem en een flinke taalachterstand, maar misschien zat hij daar met zijn motorische handicap misschien niet op zijn plaats”, stond o.a. in het begeleidend rapport .

Logopedie is ook naar de persoon áchter de diagnose kijken

In hun teambespreking had een oud-studiegenoot van mij hem besproken. Ze zág dat hij zich daar onveilig voelde met zijn afwijkende motoriek. Hij speelde niet mee op de speelplaats en had weinig vriendjes. Zijn spraak- en taalontwikkeling leek maar niet vooruit te gaan. Eenmaal op de Mytylschool viel die motorische handicap weg tussen alle andere kinderen met hun handicap en kennelijk was zijn gehoor voor hem een minder groot obstakel. In een mum van tijd was hij gewend, voelde zich veilig, had vriendjes en veranderde in een blij en spontaan kind. Zijn spraak- en taalontwikkeling was snel op leeftijdsniveau.

Is het niet eenzaam als je anders bent?

Lijkt me niet echt fijn als je kind hoogbegaafd is. Kan me herinneren dat deze kinderen vaak eenzaam zijn”. Een oprecht bedoelde reactie n.a.v. een blog over dyslexie en een hoog IQ. Voor het “etiket” hoogbegaafd kun je denk ik ook dyslexie, slechthorend, autisme of wat dan ook invullen. Zolang men je ziet met dát wat jóu zo uniek maakt en daar een onderwijs of therapieplan op aanpast, word je gezíen. Eenzaam? Waarom? Iedereen is toch op zijn of haar eigen manier “uniek”? Gezien, geaccepteerd en gerespecteerd? Ja!

Volgende week start de zomervakantierubriek boeken en (voor)lezen met een kijkje achter de schermen van mijn vrijwilligerswerk bij Dedicon.

Wil je meer blogs over dit onderwerp? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/horen-en-gehoord-worden/

Lees meer
www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen Tos en Dyslexieslexie

TOS en Dyslexie, zinvolle en vergoede therapie in de juiste volgorde

TOS* en Dyslexie, zinvolle en vergoede therapie in de juiste volgorde

TOS en Dyslexie en vergoede therapie in de juiste volgorde geeft meestal de beste kans op succes. Een open deur? Voor veel mensen toch nog niet! “Dit meisje heeft al een tijdlang dyslexiebegeleiding bij een bureau dat wekelijks onze school bezoekt. Aardige mensen hoor, erg praktisch op school tijdens de schooluren, ook voor de werkende ouders.., maar het einde van de vergoede behandelingen is bijna in zicht. Eerlijk gezegd merk ik in de klas weinig vooruitgang. Nu vragen we ons af…” enfin ze werd aangemeld met het verzoek om haar taalniveau eens uitgebreid te testen.

Of: als we er een EED van kunnen maken, krijgen we het vergoed, dus…. wil je die testresultaten maar niet doorgeven aan school?

“De juf heeft gezegd dat als onze zoon de diagnose EED ( Ernstige Enkelvoudige Dyslexie) krijgt, de behandelingen wèl vergoed worden èn op school. Hoef ik er ook niet meer als ouder bij aanwezig te zijn, wel zo handig! Je hebt hem net logopedisch getest, maar maak maar geen verslag ervan, want we halen hem bij je weg voor de dyslexiebehandelingen. Anders loopt hij dadelijk vast op school en kan hij niet met zijn vriendjes meer naar de volgende groep”. Haar zoon had ze alvast niet meer meegenomen, toen ze dit kwam vertellen.  “Tja…. waarom zouden we hem extra belasten met logopedie? Hij heeft het al zwaar genoeg!” Twee waargebeurde verhalen uit mijn praktijk!

Wat denk jij?

Heeft dyslexiebegeleiding zín als er een diagnose taalstoornis of taalachterstand is?

Het is voor mij net zoiets als: Leer jij je kind óók eerst lopen en dan pas staan? of: Leer jij je kind eerst zwemmen en ga je het dan pas watervrij maken? Van dit soort praktijken gaan mijn haarwortels jeuken! Wat voor mij zo klaar als een klontje is, is kennelijk soms niet uit te leggen! Hoe maak ik ouders en leerkrachten duidelijk dat er een voldoende taalbasis nodig is om te kunnen práten en te dénken over de problemen die je tegenkomt bij dyslexie? Hoe een voldoende woordenschat zoveel méér bijdraagt aan begrijpend lezen. Dat het misschien wel jammer is als er door die taalstoornis geen diagnose EED op je kind geplakt kan worden, maar dat een dyslexiebehandeling volkomen zinloos of op zijn best onvoldoende kans van slagen heeft als er geen voldoende talige basis is.

Logopedisch handelen bij lees- en spellingproblemen of dyslexie wordt vaak vergoed

Onlangs las ik dat mensen elkaar op de mogelijkheid van logopedie wezen. De gemeentes zitten in geldnood en hun kind met dyslexie heeft dringend hulp nodig. Zouden we “dankzij de in geldnood verkerende gemeentes” tòch weer in de goede volgorde kunnen gaan werken? Sterker nog… zou ook onze expertise op het gebied van lees- en spellingproblemen of dyslexie die o.a. stevig geworteld is in onze logopedische vakkennis weer op waarde worden geschat?

De logopedische expertise en (taal)tests als onmisbaar startpunt

Voor mij begint óók elke dyslexiebehandeling tot een bepaalde leeftijd met de afname van een uitgebreide logopedische taaltest. Aangevuld met een uitgebreid vragenvuur aan de ouders over de algehele (taal)ontwikkeling vanaf de geboorte. Hieruit komt meestal veel belangrijke informatie. Informatie die ik meteen kan vertalen in stukken therapie of op zijn minst een advies. Sterker nog….. uit die taaltest haal ik vaak een nog niet ontdekte mogelijke dyslexie bij jonge kinderen. De volgende stap is doelgericht sturen naar een onafhankelijk bureau dat mijn bevindingen vaak in een uitgebreide (dyslexie) test bevestigt!

In België lopen ze lichtjaren vóór op ons wat betreft de erkenning van de in dyslexie gespecialiseerde logopedist

Daar was het in de jaren 70 van de vorige eeuw al klip en klaar dat:

  • Leesbegrip direct verband heeft met woordenschat en woordvinding
  • Verkeerde uitspraak van klanken te maken heeft met spraakproductie
  • Er een relatie is tussen verschillen  horen tussen klanken en het verwerken van auditieve informatie
  • Het gebruik van context bij lezen te maken heeft met o.a. zwak taalbegrip

Problemen bij lezen en spellen hebben een relatie met specifieke taalproblemen, die vervolgens te koppelen zijn aan taaldomeinen

Dat is de conclusie uit deze lang niet volledige opsomming: Een TOS en Dyslexie komen vaak samen voor. Soms worden beiden door de logopedist behandeld maar dan wèl in de juiste volgorde en soms begint de logopedist en komt later de (in dyslexie gespecialiseerde) logopedist of RT-er in beeld en gaan ze (samen) verder.

Werkwijzer Logopedisch Handelen bij Lees- en spellingproblemen of dyslexie

Wil je meer informatie of het volledige rapport lezen? NVLF Werkwijzer.  In de herziene versie van de Werkwijzer Logopedisch Handelen bij Lees- en spellingproblemen of dyslexie wordt een theoretisch kader geboden. Daarin beschrijft men de relatie tussen de spraak- en taalontwikkeling en lees- en/of spellingproblemen of dyslexie. In dit kader worden de verschillende taaldomeinen gekoppeld aan de ICF terminologie. De ICF ( International Classification of Functioning, Disability and Health). Zodra je problemen binnen dit kader kunt rangschikken, zijn ze als logopedisch probleem te diagnostiseren.

Conclusie met betrekking tot een vergoede logopedische behandeling:

Behalve dat de (gespecialiseerde) logopedist dyslexie met succes kan behandelen is er nog iets van belang! Zolang je in het voortraject zit of zolang dyslexie binnen het ICF ( International Classification, Disability and Health) kan worden geplaatst, is het legaal en vergoed door een logopedist te behandelen!   

Wil je meer lezen over logopedie en EED? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/eerst-een-logopedisch-onderzoek-voordat-de-diagnose-eed-wordt-gesteld/

Wil je meer informatie over TOS*? www.toskompas.nl/wat-is-tos/

Lees meer
Zou het IQ hoger zijn zonder een ernstige enkelvoudige dyslexie?

Een hoger IQ zonder (Ernstige Enkelvoudige) Dyslexie (EED)?

De vraag: “ Zou het ( geteste) IQ hoger zijn zonder een EED?”, wordt vaak aan mij gesteld. Voor een objectief antwoord verwijs ik altijd graag naar een in dyslexie gespecialiseerde psycholoog/orthopedagoog. Bij voorkeur een bureau dat daarna niet zèlf de behandelingen op zich neemt. Elke zweem van verstrengelde belangen zou ik bij deze diagnose willen vermijden! Het lijkt me duidelijk dat schriftelijke (lees)tests en op tempo gebaseerde toetsen de uitslag negatief kunnen beïnvloeden. Toch laat ik hierover liever de onafhankelijke experts aan het woord.  

Nascholing dyslexie

Bij deze vraag:” Zou het (geteste) IQ hoger zijn zonder een EED?”, gaan mijn gedachten naar die zaterdag. Er was een interessante nascholingsbijeenkomst dyslexie. Naast mij zat een enthousiaste 4e jaars studente logopedie. Haar afstudeeropdracht ging over dyslexie. Het klikte vanaf het eerste moment en nog vóór het voorstelrondje van de groep hadden we al het nodige uitgewisseld.

“Oh ja… uh ik heb zelf ook dyslexie”

Net als bijna alle gezinsleden had ze dyslexie, vertelde ze tijdens het “officiële” voorstelrondje. Al haar broers en zussen hadden een HAVO of VWO diploma en studeerden op minimaal HBO niveau.

“Je mag niet tegen me aanpraten als ik notities maak hoor!”

Er kwam onverwachts een hobbel op haar weg toen we samen een opdracht moesten uitwerken. Ik had kort ervoor terloops opgemerkt dat het aantekeningen maken zónder spellingfouten vaak een probleem is. Zij had er tot dat moment duidelijk geen problemen mee. Al schrijvend overlegde ik met haar, maar de door mij opgeworpen multi taskende activiteit was nèt een stap te ver! Ze verzocht me vriendelijk om één activiteit tegelijk met haar te delen. Mijn automatische piloot was anders afgesteld dan de hare met dyslexie als extra passagier. Want: “Ik blijf wel iemand met dyslexie hoor en praten èn schrijven….dat gaat bij mij niet goed samen!”

Omgaan met dyslexie

In de pauze raakten we in een boeiend gesprek over de schoolervaringen in hun gezin met dyslexie.

  • Hoe schriftelijk afgenomen tests zonder enige aandacht voor de dyslexie tot lagere vervolgopleidingen konden leiden
  • Hoe de enige niet dyslectische ouder daarom vaak naar school ging voor overleg en begrip voor de dyslexie van die zoon of dochter
  • Welke “spelregels” voor dit specifieke kind van toepassing waren
  • Hoe de ene leerkracht dankbaar gebruik maakte van de opgedane expertise van die ouder en de volgende leerkracht het juist als een bedreiging zag
  • Hoe spelling onrechtvaardig zwaar kon meetellen. Iemand die kleurenblind was, kreeg toch ook een aangepaste opdracht bij topografie?
  • Hoe resultaten van taaltests flink de plank kunnen misslaan als de leesvaardigheid of het (lees) tempo een belangrijke ( bepalende) factor wordt  

Een hoger IQ zonder (Ernstige Enkelvoudige) Dyslexie (EED)?

“Mijn broer is ook nog eens flink hoogbegaafd” Haar opmerking in de groep maakte dat het gesprek en ook de cursus even een wending nam naar:

  • niet ontdekte of laat ontdekte dyslexie
  • niet ontdekte hoge intelligentie vanwege dyslexie.

“Mijn broer is pas heel laat getest omdat bij hem de dyslexie pas heel laat werd ontdekt. Zo kwamen we te weten dat hij een zeer hoog IQ heeft. Dat verklaarde de vreemde foutjes, die geen slordigheidsfoutjes waren.”

Het verklaarde ook het grote niveauverschil tussen de talen en de exacte vakken op de middelbare school. Het had niets te maken met desinteresse, integendeel. “Verveelt hij zich weleens in de klas?”, vroeg de cursusleider.  “Mijn broer en vervelen? Nee, daar zorgt zijn dyslexie wel voor. Daar vindt hij een flinke uitdaging in en het zorgt dat hij zich niet verveelt in tegenstelling tot zijn hoogbegaafde vriend zonder dyslexie”.  

Dyslexie met nòg een probleem ( in vaktermen) een comorbiditeit òf echt een EED?

Heel vaak is er géén sprake van een EED. Men ziet het niet als er sprake is van een comorbiditeit. Men test niet voldoende op andere aspecten of nog erger … men benoemt het niet vanwege eventuele financiële voordelen bij een EED.

Wat dit voor consequenties heeft als er sprake is van een TOS? Volgende week een blog over een niet gediagnostiseerde TOS en dyslexie.

Wil je reageren? Neem contact op via [email protected]

  • Wil je een onafhankelijke diagnose en een onafhankelijk behandeladvies?
  • Wil je een diagnose waarbij ook rekening wordt gehouden met het IQ?
  • Èn… wil je uitsluiten dat een comorbiditeit niet wordt meegenomen in de diagnose?
  • Kies dan bij voorkeur een op dit gebied gespecialiseerd bureau dat wèl een behandeladvies geeft, maar niet zèlf behandelt, zoals bijvoorbeeld:

https://www.praktijkmerkelbach.com/contact/

Wil je meer blogs lezen over dyslexie?   https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/hoe-verwerk-je-grote-stukken-tekst-als-je-dyslexie-hebt/

https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/gevolgen-dyslexie-niet-ontdekt-bij-hoogbegaafdheid/

Lees meer
Waarom jij wel fiets en sinaasappelsap hoort en niet kriebelhoest?

Waarom hoor jij wel het woord fiets en sinaasappelsap en niet het woord kriebelhoest?

Waarom hoor jij wel het woord fiets en sinaasappelsap en niet het woord kriebelhoest?

Vorige week las je in de blog https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/mijn-audiogram-wat-hoor-ik-nog-en-wat-niet/

Hoe een meisje met een flink gehoorverlies en een vertraagde spraak- en taalontwikkeling ouders, leerkracht en logopedist op het verkeerde been zette omdat ze goed kon spraakafzien. Er zijn veel misverstanden over gehoorverlies en wat je dan allemaal niet meer kunt.

Waarom hoort hij wel fiets of sinaasappelsap en niet het woord kriebelhoest?

Hij lijkt niet altijd even slechthorend te zijn. Herken je deze opmerking? Bij aanmelding voor een cursus spraakafzien vraag ik altijd naar het audiogram en bespreek ik tijdens de cursus wat de persoonlijke “gevolgen” zijn voor het wel of niet horen van bepaalde klanken. Zo zijn er hoge tonen verliezen, waardoor je bijvoorbeeld de f, s, g, t niet (goed) hoort of bij een lage tonenverlies hoor je klinkers zoals de o of de a minder. Partners maken soms de opmerking dat het bijna lijkt alsof hij “selectief hoort”, alsof hij alleen dàtgene hoort wat hij wil horen. “Waarom volgt hij moeiteloos die ene nieuwslezer op tv of de presentator van zijn favoriete praatprogramma en een ander programma weer niet?”

Belangstelling, tijdstip, spreker, omgeving, context…..

Dit zijn zomaar wat voorbeelden die naast het audiogram meespelen bij het kunnen volgen van gesprekken.

Kunnen we niet beter de cursus ’s avonds of aan het einde van de middag plannen?

Een logische vraag van iemand die graag haar werkende partner of kinderen wil laten meekomen. Als het niet anders kan, wil ik daar zeker rekening mee houden. Meestal merkt de cursist al snel dat het verstandiger is om de volgende afspraak vroeger op de dag te plannen. Waarom? Ga een keer mee of doe een koptelefoon op of oordopjes in die alle geluiden dempen. Ervaar de inspanning, de grote concentratie die het vraagt om te zien wat er wordt gezegd. Na een uur kun je daar doodmoe van zijn!

Algemene richtlijnen rond dB verlies om toch een globale indruk te krijgen wat het betekent als je een mate van slechthorendheid hebt of  “doof” bent en de gradaties daarin

(Met dank aan de nieuwsbrief van de stichting NVVS, waar onderstaande informatie vandaan komt:)

  • 0 -30dB: normaal tot licht slechthorend. Een zacht gesprek of een gesprek op grote afstand volg je misschien niet altijd.
  • 30-60dB: licht tot matig slechthorend. Een zacht gesprek of een gesprek op meer dan één meter lukt vaak niet. Groepsgesprekken zijn een probleem.
  • 60-70dB: ernstig slechthorend. Groepsgesprekken zijn heel moeilijk, gesprekken op luide toon versta je wel.
  • 70-90dB: zwaar slechthorend. Gesprekken op luide toon hoor je nog wel, maar kun je niet altijd verstaan.
  • 90-120dB: doof. Gesprekken hoor je, luide geluiden misschien nog wel. Dit kan niet echt  “horen” genoemd worden. Het oor neemt alleen nog trillingen waar.
  • Vanaf 110dB: diepdoof. De kans dat men iets hoort of waarneemt is vrijwel nihil.
  • Vanaf 120dB: vibratiedoof. Ook trillingen neem je niet waar.

Tevens dank voor de spraakbanaan van de GGMD (zie foto) die een goed beeld geeft welke klanken je mist bij welke slechthorendheid.

Wil je meer informatie over het werk van de GGMD, of zoek je een gecertificeerd logopedist spraakafzien in je woonplaats? Kijk op: www.ggmd.nl

Wil je reageren via mijn e-mail of een afspraak maken bij mij? [email protected]  

Lees meer
Mijn audiogram, wat hoor ik wel en wat niet?

Mijn audiogram, wat hoor ik nog en wat niet?

Mijn audiogram, wat hoor ik nog en wat niet? Het is een vraag die geregeld aan bod komt en niet alleen door de mensen met een gediagnostiseerde slechthorendheid. Ook hun omgeving stelt vaak die vraag. Tijdens een logopedische intake wordt bijna altijd geïnformeerd naar het gehoor. Of er nou sprake is van bijvoorbeeld een vertraagde spraak- en/of taalontwikkeling, een stemklacht, een spraakprobleem en uiteraard helemaal als iemand voor een cursus spraakafzien komt.

Is er nog recent een audiogram afgenomen?

Een vraag die ik standaard stel bij de intake voor de cursus spraakafzien. Het geeft veel informatie over welke klanken door het gehoor gemist worden, maar ook wat iemand doet met zijn of haar gehoor.

Wat hoor ik nog en wat niet?

De ene ernstig slechthorende is zeker niet te vergelijken met de andere slechthorende. Leeftijd, taalvaardigheid, interesse in de samenleving, aanpassingsvermogen en compenseren met andere zintuigen…. allerlei aspecten kunnen daarbij een rol spelen. Het volgende waargebeurde verhaal als voorbeeld hoe je soms op het verkeerde been kan worden gezet.

Wist je trouwens dat jouw “patiëntje” twee flink verstopte oren en een flink gehoorverlies had?

Als ik terugdenk aan die lang geleden gestelde vraag door een oplettende verwijzende huisarts voel ik het schaamrood nog opkomen. Ze kwam met een vertraagde spraak- en taalontwikkeling. Het antwoord op de vraag of er gehoorproblemen waren, was ontkennend. Ook geen oorklachten zoals middenoorontstekingen… Ze was altijd erg oplettend, maakte veel oogcontact, nooit een hè of wat zég je? Door een hardnekkige hoest bij de dokter beland, werd het uiteindelijk toch ontdekt. Tja….. met de kennis van later……ze zat wel altijd achterste voren in de klas als haar juf vanachter uit de klas terloops nog wat instructies gaf. “Een kind dat nooit stilzat”, volgens de juf!

De proef op de som, omdat ik het niet kon geloven.

Met een blaadje voor mijn mond begon ik een gesprekje met haar. Ze wiebelde wat onzeker op haar stoel, stak resoluut haar hand uit en trok lachend het blaadje voor mijn mond weg. “Zó kan ik je tenminste horen”, zei ze voldaan. Een talent in spraakafzien zo geleidelijk ontstaan door haar gehoorprobleem dat niemand het had opgemerkt. Met een KNO ingreep, waaronder buisjes ging het horen van de omgevingstaal ineens ook stukken beter en haalde ze binnen een half jaar haar opgelopen achterstand van 1 ½ jaar in!

Wil je meer weten over het gehoor, cursussen spraakafzien en wat je nog wel/niet hoort bij een bepaald gehoorverlies? Lees mijn blog volgende week over de dB’s gehoorverlies.

Neem ook eens een kijkje op www.libranet.nl, www.ggmd.nl

Wil je óók graag je gehoorverlies zo goed mogelijk leren compenseren? Vraag een verwijzing aan je KNO arts of huisarts voor een cursus spraakafzien en neem contact op met een hierin gespecialiseerde logopedist in je woonplaats of vraag informatie via mijn e-mail:[email protected]l

Wil je meer blogs over gehoor en spraakafzien lezen? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/horen-en-gehoord-worden/

Lees meer

Testimonials