Logopedische
hulp bij

Spraakafzien is veel méér dan liplezen. Het is net als een hoortoestel niet zaligmakend. Het gaat om de versterkende combinatie van een goed aangepast hoortoestel en de training spraakafzien.  Zó krijg je een “optelsom” van 1+1= 3! Je leert technieken, krijgt allerlei praktische tips. Je goed horende omgeving heeft hierin een belangrijke taak en wordt erbij betrokken!

Over mij

Ik ben opgeleid als logopedist, docent-logopedie en heb
zowel gewerkt met kinderen vanaf 2 jaar als met volwassenen
tot 80+, patiënten en studenten.
Mijn werkervaring heb ik opgedaan als:

• Logopedist in het speciaal onderwijs ( mytylschool)
• Docent stem en uitspraak HBO- Opleiding Logopedie en
praktijkbegeleiding van studenten logopedie
• Praktijkhouder/logopedist in mijn eigen logopedie praktijk

Blog

Duurder wordende gezondheidszorg kan goedkoper.

Blog#151-Duurder wordende gezondheidszorg kan goedkoper

De duurder wordende gezondheidszorg goedkoper maken kan!

10 januari 2022: Een nieuw kabinet bij de koning op het bordes en elk departement heeft de uitdaging om het toebedeelde budget zo goed mogelijk te besteden…
Voor diegene die over gezondheidszorg de scepter gaat zwaaien in deze Coronatijd een verantwoordelijke taak.
Naast het gegeven om ons veilig en verstandig uit deze pandemie te loodsen, zucht de gezondheidszorg al jaren onder de uitdijende kosten. Maar… Duurder wordende gezondheidszorg kan goedkoper, echt!

De zorgmedewerkers in alle sectoren zuchten al jaren

want…..
Waar is hun professionele autonomie gebleven?
Het vertrouwen dat zij het beste weten hoe hun werk zo efficiënt,  verantwoord en effectief mogelijk in te richten.

Verandert er dan nooit iets?

Inmiddels heb ik al enige jaren geen contracten meer afgesloten en gaan veel ergernissen rond de in mijn ogen uit de hand gelopen controledrift aan mij voorbij. Natuurlijk spreek ik nog collega’s, zie ik hun berichten op LinkedIn en is er ruimte voor collegiaal overleg.

Dan merk ik:

Er is nog niets geleerd over efficiency en doelmatig inzetten van collegiale expertise als ik:

  • de zorgen lees van de huisartsen omdat hun praktijkondersteuners onbetaalbaar dreigen te worden dankzij andere  (verkeerde) besteding van de zorgverzekeringsgelden
  • met hen de arrogantie ervaar van de overheid als zij als een klein kind beschuldigd worden van GGD-tje spelen toen het Boosteren een organisatorische ramp dreigde te worden
  • lees dat de macht van de zorgverzekeraar nog steeds niet aan banden is gelegd en zij geld over de balk gooien met dure reclames
  • hoor dat “lucratieve” auditbureaus volop werk hebben
  • collega’s hoor verzuchten dat elk jaar de lat weer hoger wordt gelegd in plaats van lager en zij zich in wanhoop afvragen wanneer de geleverde kwaliteit eindelijk eens goed genoeg is?

De duurder wordende gezondheidszorg kán goedkoper

De meest voor de hand liggende remedie om de steeds duurder wordende gezondheidszorg in te dammen?

  • Begin met alle overbodige en geldverslindende (controle) regels te schrappen.
  • Geef werk weer terug aan de professional.
  • Schrap tijdverslindende, overbodige protocollen en besteed de vrijgekomen tijd aan de zorgvrager.
  • Dit bespaart meteen weer op controlerende baantjes van auditbureaus die als paddenstoelen uit de grond zijn gekomen.
  • Zet de preventie centraal, want voorkomen is nog altijd goedkoper dan genezen.
  • Schrap al die dure reclames voor de zorgverzekeringen.
  • Vervang die marktwerking waardoor concurrenten elkaar juist gingen tégenwerken in plaats van samenwerken. Verantwoorde en efficiënte zorg is volgens mij vooral gebaseerd op samenwerking, het delen van expertise en collegialiteit.

Duurder wordende gezondheidszorg kan goedkoper….

De budgettering terug?
Tegenstanders zijn er voor elk plan, maar de vroegere budgettering had ook goede kanten. Het was in ieder geval een probaat middel om onnodige en eindeloze behandelingen te voorkomen.
Mijn eigen ervaring uit die tijd?
Slim gebruik maken van elkaars expertise/specialisme. Destijds wilde ik zoveel mogelijk patiënten/cliënten  helpen met het toebedeelde budget. Dat betekent in de praktijk “uitruilen” of verwijzen van de hulpvrager naar de juiste collega. Zo besteedde ik mijn budget zo doelmatig mogelijk en kreeg de hulpvrager de best mogelijke hulp. Het betekent dat je elkaars en  eigen expertise goed moet kennen maar ook vooral goed gaat communiceren en samenwerken!!

Hoop vestigen op een minister uit het werkveld

Inmiddels is alle hoop gevestigd op de minister die uit het werkveld komt. Hij wordt nog voor de beëdiging al door mensen uit het werkveld bestookt met waardevolle adviezen. Zijn daadkracht en ergernis over de stroperigheid waarmee besluiten werden genomen, geven hoop. Gaat er eindelijk een andere wind waaien en zijn er koerswijzigingen op komst?

Democratie maar ook vaart in besluitvorming en uitvoering

Nu maar hopen dat hij al die adviezen kan realiseren en de stroperigheid van langdurige debatten, stemmingen en trage uitvoering van plannen eens achterwege blijven. Democratie is een groot goed, maar het geduld van de zorgprofessional is al veel te lang op de proef gesteld.

https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/contractvrij-logopedie-met-restitutiepolis/

 

Meer lezen over andere benaderingen bij spellingstoornissen/dyslexie? https://www.spellingprof.nl  

 

 

 

 

 

Lees meer
Werkmails tijdens een vakantie beantwoorden

Blog# 149-Werkmails tijdens een vakantie beantwoorden

Werkmails tijdens een vakantie beantwoorden

Tijdens mijn vakanties komen altijd  “die mailtjes”. Je weet wel…. berichtjes waarbij je alarmbelletjes hoort afgaan.
Mails van bezorgde ouders laten wachten?
Nou…. dat zit niet in mijn systeem, nooit gezeten trouwens.
Is het de liefde voor mijn werk?
De eigen ervaringen als moeder als het vroeger met een kind even niet lekker liep en ik een steen in mijn maag voelde?
De voldoening als je rust hoort in de ademhaling en stem en het (toe)vertrouwen ziet komen in de ogen van moeder en kind?
Het wéten hoe treffend het cliché is: “Gaat het goed met ons kind dan gaat het ook goed met ons en met ons hele gezin!”

Wat je ervoor terugkrijgt?

Vakantiemail vol met dit soort hartelijkheid

“Dankjewel weer voor je uitgebreide antwoord, ik waardeer dit zeer!”
“Fijn om iemand te hebben die ’t helemaal begrijpt!”
“Ik denk dat we als team een fijne samenwerking gaan vormen.”
En weer terug in Nederland:
“Bedankt voor het fijne gesprek.”

Betrokkenheid bij je werk

Betrokken zijn bij je werk ….
Belangstelling voor het wel en wee van je toekomstige client en de ouders….
Het kost tijd maar je krijgt er zoveel voor terug.
Voor mij een vanzelfsprekende voorwaarde. Oók als dat betekent dat je tijdens je vakantie beschikbaar blijft voor die bezorgde berichten. Iemand met zorgen over school, die ziet dat hun kind niet lekker in zijn vel zit. Liever maar niet meer naar school wil gaan…
Dat gaat aan ouders knagen en dan laat je zo’n bezorgd telefoontje of mailtje toch niet onbeantwoord?

Een samenwerking waar je energie van krijgt

Als je dan van die dankbare reacties krijgt, de volledige medewerking en het vertrouwen van ouders krijgt….
Een kind al tijdens een eerste (online) afspraak ziet lachen…
Weer vol vertrouwen, vrolijk naar school gaat?
Dat doen we sámen als team: ouders, kind, school en ikzelf.
Dan blijft dit werk na al die jaren nog steeds zo zinvol!

Meer lezen? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog132-ik-ben-slecht-in-talen/

Interesse in informatie over spellingregels? https://www.spellingprof.nl 
Behalve dat vind je daar veel praktische informatie en ook informatieve blogs!

 

Lees meer
Dyslexiebehandelingen zien als een proces.

Blog#148- Inclusief of Passend onderwijs en dyslexie

Inclusief of Passend onderwijs en dyslexie

In hoeverre verhoudt inclusief of passend onderwijs zich tot dyslexie? Deze vraag kwam bij mij op toen ik onlangs het volgende onder ogen kreeg.
Helaas… zie ik meer van dit soort berichten en ik voel me bijna een klokkenluider….
Niemand wil de noodklok luiden, maar het zal maar je kind zijn of je was/ bent het zelf vroeger of nu….

Met begrijpend lezen niet meedoen…

Daarover gaat het in dit voorbeeld.
“  Mijn kind in de bovenbouw hoeft geen huiswerk begrijpend lezen (meer) te maken.”
Soms lees ik berichten die ik niet begrijp of liever gezegd niet wil begrijpen.
Via de leerling krijgen de ouders het meegedeeld, zonder overleg.
Allerlei redenen worden opgevoerd: zoals

  • Te moeilijk
  • Leerling gaat straks waarschijnlijk toch naar VMBO kader
  • Waarom onnodig plagen hiermee
  • Er is al zoveel wat na schooltijd moet in het kader van dyslexie

Goedbedoelde bezorgdheid?

Leerling heeft dyslexie en krijgt hiervoor al wekelijks begeleiding buiten school.”
“  Het wordt vast te veel voor hem.”

Na al die jaren dyslexie begeleiding geven, lees ik dit soort berichten nog steeds met gekromde tenen.
Dat geldt trouwens ook bij berichten dat instituten een dagelijks 30 minuten durend oefenprogramma hebben. Daar zijn ouders en kind heel druk mee.
Het doet mij denken aan een instituut dat ooit tegenover de stand van de dyslexie afdeling van de NVLF  (Nederlandse Vereniging voor Logopedie en Foniatrie) stond tijdens een onderwijsbeurs in Utrecht. *

of is hier sprake van

Onwetendheid rond dyslexie en de wijze van aanpak?

Hoe vaak zie ik niet een kind met dyslexie waarbij uit het gedegen psychologisch -orthopedagogisch onderzoek blijkt dat het kind in kwestie een hoog IQ heeft, maar niet de juiste begeleiding heeft gehad?
Waarin de sterke punten duidelijk worden benoemd en die er gewoon om schrééuwen om gebruikt te worden in de begeleiding.
Ook in dit geval is de leerling gemotiveerd en wil gewoon hetzelfde doen en zijn als ieder ander kind uit zijn klas.
Net zoals die slimme, inmiddels faalangstig geworden scholier waartegen werd gezegd dat je op een HAVO/VWO wel toetsen moet maken. Dat is veel te spannend voor hem.
Maak je dan op het VMBO of welke opleiding ook, geen toetsen? Interessant….

Gevolg van dit soort situaties?

Toenemende verharding van twee partijen. Gefrustreerde ouders die zich niet gehoord voelen door de    (goedbedoelde) leerkracht. Een leerkracht die zich in de verdediging gedrukt voelt en zich ook niet serieus genomen voelt. En vooral een kind dat steeds minder graag naar school gaat en steeds meer het vertrouwen in eigen kunnen verliest.

Geen reclame maken, dus wel/niet een reactie achterlaten?

Bij dit soort berichten die ik tegenkom, begint het bij mij te kriebelen. Ik hoor op dat soort media voor en door ouders eigenlijk als professional niet te reageren, want het zou als reclame maken kunnen worden gezien.
In een blog op mijn website mag het gelukkig wel, want het verhaal eindigt hier nog niet.
Zoonlief van de gefrustreerde ouder kreeg extra schoolopdrachten op een lager niveau mee bovenop die 30 minuten per dag van dat instituut. Het (begrijpend lees) huiswerk dat via onnatuurlijke omwegen toch bij de ouders terechtkwam, had hij overigens binnen een uur af.

De frustratie en boosheid van ouders

Het is zo begrijpelijk dat ouders dit van zich afschrijven, want het is heel vervelend als je kind naast een zwaar oefenprogramma ook nog school opdrachten meekrijgt. Die  boosheid van ouders komt voort uit het zien dat die ( goedbedoelde) extra schooloefeningen hun kind nog meer belasten.

Goed overleg en afstemming hoort bij passend onderwijs en dyslexie

Het is zo de moeite waard om in overleg met de externe begeleider dyslexie te bekijken of je een en ander anders kunnen aanpakken. Horen en gehoord worden! Ik herken die “botsing” soms ook tussen mijn behandelingen en de schoolstof. Niemand heeft er dan baat bij om volledig vast te houden aan het eigen standpunt of een soms standaard (aanbodgericht) oefenprogramma, dat ook nog eens 30 minuten per dag in beslag neemt na school.
Soms is samenwerken met scholen lastig, maar er is ook veel mogelijk. Dankzij de diplomatie van ouders en een goed onderzoek kan er ook een gezamenlijk gesprek worden gepland waaraan ouders, onderzoeksbureau, leraar en onafhankelijk dyslexiespecialist deelnemen.

De rol van de begeleider bij dyslexie

Hoe flexibel ben je in je begeleiding?
Hoever sta je “boven” de materie, waardoor je kunt spelen en improviseren?
Houd je stug vast aan je eigen aanpak en expertise?
Heeft jouw (standaard) oefenprogramma prioriteit of is de situatie en de hulpvraag van leerling en school bepalend?
Dit vereist eens goed bij jezelf te rade gaan hoe je als begeleider/instituut hierin staat, want blijf je vasthouden aan een (standaard) oefenprogramma dan stel je nooit het kind centraal maar dat programma. Dat gaat altijd ten koste van het kind  en de relatie met school, omdat er geen plaats is voor de concrete schoolopdrachten.  Motivatie, plezier in school en het gevoel serieus genomen te worden, lijden hieronder. Dan zijn er alleen maar verliezers.

De uitdaging voor de dyslexietherapeut

Een uitdaging voor de therapeut maar zeker de moeite waard:

  • gebruik die begrijpend leesteksten in je therapie.
  • daarmee oefen je het technisch lezen ( is uiteraard níet op tempo lezen)
  • je gebruikt het ook om evt. spelling en allerlei werkwijzen voor begrijpend en studerend lezen te oefenen.
  • het bespaart tijd en als je ook nog de teksten neemt die de week erna aan bod komen op school dan doe je aan “pre- teaching”. Dat geeft je leerling een steuntje in de rug.

Het voordeel van passend ( vraaggericht) dyslexie onderwijs?

De teksten worden tijdens de klassikale activiteit begrepen.
Goed voor de schoolresultaten en het zelfvertrouwen van je kind.
Ook als therapeut is het in het belang van het kind belangrijk om kansen te zien en niet de eigen expertise centraal te stellen of aan vaste programma’s te blijven hangen..
Geloof me, er blijft genoeg over om op deze manier je expertise als therapeut in te brengen.
Tijd sparen en toch teksten gebruiken op klasse niveau zodat er tijd overblijft om lekker de dingen te doen die bij kind zijn horen. Dat hoeft geen 30 minuten per dag in beslag te nemen!

Meer lezen over wel of geen standaardmethode bij dyslexiebehandelingen? *
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/dyslexie-behandelen-volgens-een-methode-of-juist-niet-2/
Informatie over spellingregels om thuis je kind te helpen? https://www.spellingprof.nl 

 

Lees meer
Dyslexiebehandelingen volgens een methode of niet?

Dyslexiebehandelingen volgens een methode of niet?

Dyslexie behandelen volgens een methode of juist niet?

Dyslexie behandel je toch volgens methode… ? Dus… aanbod gericht, was het resolute commentaar!   Ik hoor zó vaak de vraag: “Welke methóde gebruik jij?”  “Ken je déze methode al?” of… “De schóól gebruikt deze methode en vraagt of jij dat ook wilt doen.” Als logopedist met een dyslexiespecialisatie voelde ik me vaak in de verdediging gedrukt. Ik moest bijna “bekennen” dat ik die methodes niet gebruikte. “Welke dan wel?” was natuurlijk meteen de volgende vraag. Daarover later meer.

Aanbodgericht werken met kant-en-klare dyslexieprogramma’s

Het was één van de vele aanbod (methode) gerichte dyslexiebehandelaars. Op een onderwijsbeurs al weer enkele jaren geleden….  Ze hadden een stand ingericht tegenover de NVLF (  Nederlandse Vereniging voor Logopedie en Foniatrie).  Als logopedist/dyslexiespecialist ging ik ook bij de overburen een kijkje nemen. Trots, zelfbewust en overtuigd van hún beste product op de markt om mensen met dyslexie te begeleiden. Het waren mooie programma’s met een professioneel bijbehorend verkooppraatje.

Vraaggericht werken bij de unieke dyslexieproblematiek

Aanbod gerichte producten met natuurlijk een flinke aankoopprijs. Wat denk je? Ze waren namelijk allemaal goed uitgedacht….! Het lag er vol van.  Verderop hetzelfde verhaal met weer een ánder fantastisch programma! In discussie gaan over het verschil tussen aanbod en vraaggericht werken? Nee, de overtuiging was te groot van het eigen gelijk. En…. eerlijk gezegd aan míjn kant óók. Maar dan wat betreft het vraaggericht werken. Want…. er bestáát volgens mij geen standaard dyslexieprobleem en dus ook géén standaard dyslexieprogramma.

Begeleiding aanpassen aan de hulpvrager 

In het tijdschrift Balans kun je veel artikelen over dyslexie lezen. Dit onderwerp kwam een poosje later ter sprake. (Voor diegenen die het willen nakijken. Even terugzoeken in het september/oktober nummer van 2015!)  “Allerlei factoren hebben invloed op dyslexie en dit leidt ertoe dat de aanpak (steeds meer) aan het individu moet worden aangepast”. Steeds meer? Maar….. dat deed en doe ik toch altijd al, zonder “dè methode?”

Dyslexie behandelen volgens een methode of juist niet?

Voor mij is er maar een optie mogelijk en dat heeft alles te maken met mijn achtergrond en visie.

“Op maat dyslexiebegeleiding”

Als paramedicus/dyslexiespecialist weet ik niet beter.  Als hulpverlener pas ík me aan en houd ik rekening met de hulpvrager en niet andersom! Dat betekent géén “voorgekauwde” aanbodgerichte behandeling. Zó uit de kast door en voor iedereen te gebruiken. Dit is behalve scholing mijn professionele achtergrond: goed luisteren, observeren, afstemmen en gezamenlijk bereiken we een “aan de vraag aangepaste dyslexie behandeling.”  Het betekent dat ík als hulpverlener me steeds aanpas en oog heb voor (lees) interesses. Gebruikmakend van de informatie van ouders, persoon in kwestie en van alle onderzoeken en daar een “op maat dyslexiebegeleiding” bij zoeken. Het voelde als een erkenning. In Balans (een magazine o.a. over dyslexie) een artikel hierover te zien! Eigenlijk werd met die uitspraak tussen de regels iets gezegd. Die mooie kant- en- klare programma’s sluiten niet aan bij het individu met de specifieke zorgvraag!

Is er dan helemaal géén dyslexieprotocol is?

Ja, die is er wèl, want volgens het neutrale protocol vindt er éérst een nauwgezet onderzoek plaats.

Bij basisschoolleerlingen een vermoeden van dyslexie?

Begin altijd met een uitgebreide logopedische taaltest. Afgenomen door een logopedist om een onderliggende taalstoornis uit te sluiten. Samen met de schoolgegevens en de informatie van de ouders vormen ze de basis voor verder onderzoek. Dit gebeurt bij voorkeur bij een onafhankelijk in dyslexie gespecialiseerd bureau. Dit bureau komt met conclusies en adviezen. Daarna start een eventuele dyslexiebehandeling elders.

Bij middelbare scholieren een vermoeden van dyslexie?

Begin op zijn minst met een afname van een dictee op het schoolniveau type. Maak ook een opname van een paar bladzijde lezen en analyseer nadien de wijze van lezen. Samen met de schoolgegevens en de informatie van de ouders vormen ze de basis. De basis voor een uitgebreid onderzoek bij een onafhankelijk in dyslexie gespecialiseerd bureau. Ook nu komt het bureau met conclusies en adviezen.  Daarna start een eventuele dyslexiebehandeling elders.

Waarom een onafhankelijk testbureau?

Een ónafhankelijk bureau dat zich alléén bezighoudt met onderzoek, diagnostiek en advies rond dyslexie? Ja, want een slager keurt toch ook niet het eigen vlees? Zo voorkom je dat belangrijke stappen (onbewust) worden overgeslagen.

En…Dyslexie behandelen volgens een methode of juist niet? Wat kies jij voor jezelf of je kind?

Wil je meer blogs lezen over dit onderwerp?                                                                                 

https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/wanneer-is-spelling-belangrijk-dyslexie/

Interesse in het magazine Balans? https://www.balansdigitaal.nl/kennis/diagnose-dyslexie/

Lees meer
Wat vind jij van standaard klanttevredenheidsonderzoeken?

Blog#147- Wat vind jij van standaard klanttevredenheidsonderzoeken?

Klanttevredenheidsonderzoeken

De decembermaand roept bij mij jaarlijks een behoefte op om terug te blikken op het jaar dat alweer bijna verstreken is. Dit jaar viel mij iets op dat steeds meer een HYPE lijkt te worden. Het was ook in mijn beroep al tot mijn verdriet doorgedrongen. Die standaard kille klanttevredenheidsonderzoeken.
Daarom mijn vraag: Wat vind jij van standaard klanttevredenheidsonderzoeken?
Vul jij ze in of gaan ze in de digitale prullenbak? Lees jij altijd de reviews en vraag jij je dan af hoe betrouwbaar ze zijn?

Als paddenstoelen komen klanttevredenheidsonderzoeken uit de grond

  • Ben je bij de kapper geweest? Het mailtje voor een “rapportcijfer” is er al nog voor je thuis bent. Voor mij een ware afknapper want met de kapster onderhoudt ik een warm contact, maar om haar na elke kappersbeurt min of meer “de liefde te moeten verklaren”?
  • Een bank waar ik al sinds heugenis klant ben en die opeens “moeilijk doet” en inloggen blokkeert omdat ik me eerst maar eens moet legitimeren. Het regent klachten en toch… na ons 3 minuten durende telefoongesprek meteen de mail:. “Hoe tevreden was u? Invullen van deze enquête neemt slechts 2 minuten in beslag.”
  • Een telefonische vraag aan de verzekeringsmaatschappij en jawel hoor…. je kunt er de klok intussen op gelijk zetten.
  • De koeriersdiensten? Idem.

Als een 8 niet genoeg is ……

Met stip op nummer 1 qua onzin vond ik het nabellen van de garage. “Bent u misschien niet tevreden?”, vroeg de receptionist bezorgd. Na een grote beurt had ik “maar” een 8 gegeven. “Waarom geen 9 of liever nog een 10?” 
“Bent u of is uw garage dan volmaakt?”, was mijn verbaasde vraag en… “Zijn er dan helemaal geen verbeterpunten meer binnen uw bedrijf?” De persoon aan de andere kant werd wat nerveus en mompelde wat vaags. En helaas…. nog steeds komt er per mail het verzoek om bij tevredenheid een 10 te geven….. Uit medelijden met die monteur die daar misschien op wordt afgerekend, speel ik dan het “spelletje” maar mee. Maar hoe betrouwbaar is zo’n onderzoek dan eigenlijk nog?
Dat ik gewoon weer als tevreden klant een nieuwe afspraak maak voor mijn auto is kennelijk niet voldoende bewijs van mijn tevredenheid.

Evalueren is goed maar …

Kijk, een evaluatie is prima, maar het was ooit DE bekende druppel en reden dat ik destijds de stekker uit de contracten met de zorgverzekeraars heb getrokken. Op het moment dat we verplicht waren om van iedere patiënt/cliënt na beëindiging van de behandeling een evaluatieformulier te moeten overhandigen aan de betalende zorgverzekering. Degene die digitaal minder vaardig was, dienden we zelfs daarbij te helpen! Hoe betrouwbaar is dat!?
Niet iedere hulpvrager zit daarop te wachten en geloof me na al die jaren weet ik dat de mens “mans genoeg is” om zijn of haar wensen kenbaar te maken.
Wat als we geen evaluatieformulieren invulden? Nou, dat telde mee in jouw mate van bekwaamheid
(online bij een zorgverzekeraar vermeld) `en….. zag je terug in een lager behandeltarief!!
Bij elke weigering omdat ik de geld- en tijdverslindende bureaucratie erachter zag, ging je een tarieftreetje naar beneden.
Het voelde voor mij als een vorm van chantage.

Wat heeft eigenlijk jouw voorkeur om af te stemmen en te evalueren?

Korte lijntjes bij een persoonlijke klanttevredenheidspeiling ….

Hoe doe je dat dan?
Nou gewoon…Een kort controle momentje inbouwen tijdens maar ook aan het begin en einde van elke afspraak zoals:

  • Zijn er nog vragen?
  • Gaat het te snel of juist te langzaam?
  • Goed blijven letten op lichaamstaal en meteen navragen “Zit je iets dwars?”
  • Hoe bevielen de opdrachten?

Of…

Een voorgekauwd standaard evaluatie formulier?

Ben ik nou de enige die dan net niet de vragen of antwoordmogelijkheden vind die voor mij van toepassing zijn?
Denken ze nou echt dat ze dáármee goede zorg en service stimuleren of kunnen verbeteren?
Is het vullen van (digitale) formulieren met administratieve gegevens echt de garantie dat je je werk goed doet?
Geloven ze nou werkelijk dat iemand die niet tevreden is over de behandelaar, therapeut, kapper of monteur steeds een nieuwe afspraak blijft maken? Die wacht zo’n evaluatieformulier toch niet af, maar gaat al eerder naar de concurrent.

Klanttevredenheidsonderzoeken slaan in mijn beleving te ver door en ondermijnt het vertrouwen in iemands professionaliteit.
“Alles waar TE voor staat, is niet goed “, werd mij al vroeg bijgebracht.

Werken vanuit een innerlijke overtuiging

Berichtjes lezen of telefoontjes zo snel mogelijk beantwoorden die mij bereiken óók tijdens mijn vakantie. Dat hoont daar ook bij..
Nee, dat hóefde mij niet bijgebracht te worden tijdens kwaliteitsbijeenkomsten, die kreeg ik gratis mee bij mijn opvoeding!
Vooral berichten van bezorgde ouders kúnnen niet wachten op antwoord.
Mails van bezorgde ouders laten wachten?
Nou…. dat zat en zit niet in mijn systeem.

Geen “hete controle-adem voelen” via standaard evaluatieformulieren van de zorgverzekeringen.

Hoe  die schriftelijke vrijwillige evaluatie er dan uitziet?

Een bloemlezing:

  • “Dankjewel weer voor je uitgebreide antwoord, ik waardeer dit zeer! En dat in je vakantie” 
  • “Fijn om iemand te kunnen raadplegen die ’t helemaal begrijpt!”
  • “Ik denk dat we als team een fijne samenwerking gaan vormen.”
  • “Bedankt voor dit fijne gesprek.”
  • “Wat apart dat ik na al die jaren cursus Nederlands elders eindelijk door jouw lessen wél Nederlands durf te spreken!”
  • “Mijn Nederlandse echtgenoot was verbaasd dat ik zo makkelijk in zijn taal meepraatte toen zijn vroegere studievrienden onverwachts op bezoek kwamen.”
  • “Wat gaat het lekker met de kinderen op school. Zo fijn dat je met ons meedacht toen wij even met de handen in het haar zaten.”
  • ” Zelfs de bezoekende familie viel het op. Voor het eerst sinds jaren weer eens een echte verjaardag gehad. Niet in de keuken voor de hapjes zorgend omdat ik toch geen gesprek kon volgen, maar als stralend middelpunt op mijn eigen verjaardag! Die cursus spraakafzien heeft me echt geholpen.” 
  • “Een weekje overslaan? Kan het misschien voor een keer op een andere dag, want hij kijkt echt naar de afspraken uit”.
  • Een bloemetje met bedankt!

Betrokken zijn bij je werk ….

Belangstelling voor het wel en wee van je (toekomstige) client, de ouders of partner….
Het kost tijd en soms worden ze niet eens jouw cliënt, maar je krijgt er zoveel voor terug.
Voor mij een vanzelfsprekende voorwaarde. Oók als dat betekent dat je tijdens je vakantie beschikbaar blijft voor bezorgde berichten. Iemand met zorgen over school, die ziet dat hun kind niet lekker in zijn vel zit. Liefst niet meer school bezoekt…
Dat gaat aan ouders knagen en dan laat je zo’n bezorgd telefoontje of mailtje toch niet onbeantwoord?

Als je dan van die dankbare reacties krijgt, de volledige medewerking en het vertrouwen van ouders krijgt….
Een kind waarbij al tijdens een eerste afspraak de spanning verdwijnt en ziet lachen…
Dan blijft dit werk na al die jaren nog steeds zo zinvol en geeft het mij heel veel voldoening!
Dat zijn mijn evaluatiemomentjes en…. nee die 10 haal ik vast ook niet. Niemand is onfeilbaar. Laten die “ontevreden” mensen die bij mij niet vinden wat ze wensen gewoon de vrijheid hebben om verder te zoeken.

Meer lezen over dit onderwerp? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog145-waarom-kies-je-dit-beroep/

Meer weten over NT2? https://www.dutchlessonveldhoven.nl 

Lees meer
Liever geen verborgen agenda's

Blog#146-Liever geen verborgen agenda’s

Liever geen verborgen agenda’s

“ Wat praat je veel ( met mijn kind).”
Citaat`; Ouder van Kleuter met een vertraagde spraakontwikkeling.

“Je bent de eerste die zo streng tegen me is.”
Citaat: leraar met stemklachten, die stem hygiënische maatregelen ontving.

“ Zo duidelijk zichtbaar zou iedereen moeten praten, dat compenseert mijn gehoor.”
Citaat: cursist met gehoorbeperking aan het begin van een cursus spraakafzien.

Liever geen verborgen agenda’s

“ Nu gaat het lezen opeens veel beter.’
Citaat: scholier met dyslexie.

“ Met deze strategie heb ik leren léren.”
Citaat: Hoogbegaafde leerling met dyslexie.

“ Eindelijk is Nederlands leren ook Nederlands ( durven) spreken”
Citaat: NT2- cursist, die al vele cursussen Nederlands had gevolgd, maar nog steeds in het Engels communiceerde.

Zachte heelmeester maken stinkende wonden

De leraar die me later tijdens een sportdag nog eens tegenkwam en me olijk bij zijn collega introduceerde:

“ Zij heeft me het spreekwoord: zachte heelmeesters maken stinkende wonden, aan den lijve doen ervaren. Het grappige is, ik gebruik het ook weleens in een klassituatie.”

Geen verborgen agenda’s

Geen verborgen agenda”s is zoiets als  “ What you see is what you get.”
Ik weet het, het komt soms weleens erg direct over, maar als hulpverlener ben je en hoef je geen vriendjes te zijn met degene die jouw hulp vraagt.
Wat dan wel?
In goed overleg het gewenste doel bespreken en de weg naar dat doel toe.

De ingrediënten?

  • respect
  • begrip
  • empathie
  • betrouwbaarheid
  • consequent het beoogde doel bewaken
  • en soms is dan een vleugje strengheid onvermijdelijk

” What you see is what you get”

Concreet betekent het:

  • Vertel die moeder van die peuter/kleuter dat een speen niet helpt om de spraak en taal op gang te brengen, maar dat het natuurlijk lekker rustig is…. Praat en begeleid je dagelijkse activiteiten met taal en laat die smartphone eens liggen….
  • De ongemakkelijke boodschap aan die muzikale leraar geven dat al dat koorwerk na school en het enthousiast aanmoedigen tijdens de sportlessen wel fantastisch zijn, maar zijn beschadigde stembanden geen goed doen.

Geen verborgen agenda’s, maar:

  • Laat de slechthorende direct bij het eerste contact ervaren dat ook hij of zij het spraakafzien kan leren ter ondersteuning van de hoortoestellen.
  • Help leerlingen met dyslexie ontdekken hoe ze met hun dyslexie kunnen omgaan en dat in de meeste gevallen met een andere aanpak veel meer mogelijk is dan ze dachten.
  • Vat dat schooloverleg met gemaakte afspraken samen  en voorkom zo dat niemand het vergeet of zich niet meer herinnert met verdrietige gevolgen voor de leerling die het betreft.
  • Bij puberende tieners heel direct aansluiten bij hun concrete motivatie nl. die toets Engels in één keer halen.
  • Gebruikmaken van die hoge intelligentie en hun vaak sterk ontwikkelde redeneringsniveau.
  • Improviseer bij de lessen Nederlands en sluit aan bij de belevingswereld van die cursist die geen Nederlands durfde spreken.

Een mooi cadeau ter inspiratie

Ooit kreeg ik bij het afscheid van een geslaagde tiener met dyslexie van hem een evaluatie:
” Je hebt steeds een les of een situatie geēvalueerd, nu is het mijn beurt: 

Soms vond ik je onuitstaanbaar als je me bijvoorbeeld confronteerde met een niet nagekomen belofte rond een te maken opdracht. Dan vond ik het knap irritant dat je niet boos werd, maar gewoon naast deze opdrachten nieuwe meegaf. Dan leek je m’n moeder wel! Dat was lastig. Je kon best kritisch zijn, maar ook grappig, humoristisch en dan lachten we samen.
Met humor een hardnekkig probleem bespreekbaar maken, blijkt een kunst die jij beheerst.
Je was ook begripvol, lief, en bemoedigend als ik gefrustreerd binnenkwam, omdat de bij jou zo goed begrepen en gemaakte opdrachten tijdens de toets toch minder punten opleverden.”

“ Dankzij al die bemoeienissen en steun heb ik mijn doel toch bereikt. Je hebt uiteindelijk wel het beste uit mij gehaald. Voor mij werkte je aanpak goed en je bent meer dan okay.” 

Het grootste, eerlijkste en mooiste compliment ooit waar ik nog vaak met plezier aan terugdenk.
Meer lezen over dit onderwerp? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog145-waarom-kies-je-dit-beroep/

Meer informatie over dyslexie en spelling vind je op deze website of op
https://www.spellingprof.nl 

Meer over NT2? https://www.dutchlessonveldhoven.nl 

 

 

 

Lees meer

Testimonials