Logopedische
hulp bij

Spraakafzien is veel méér dan liplezen. Het is net als een hoortoestel niet zaligmakend. Het gaat om de versterkende combinatie van een goed aangepast hoortoestel en de training spraakafzien.  Zó krijg je een “optelsom” van 1+1= 3! Je leert technieken, krijgt allerlei praktische tips. Je goed horende omgeving heeft hierin een belangrijke taak en wordt erbij betrokken!

Over mij

Ik ben opgeleid als logopedist, docent-logopedie en heb
zowel gewerkt met kinderen vanaf 2 jaar als met volwassenen
tot 80+, patiënten en studenten.
Mijn werkervaring heb ik opgedaan als:

• Logopedist in het speciaal onderwijs ( mytylschool)
• Docent stem en uitspraak HBO- Opleiding Logopedie en
praktijkbegeleiding van studenten logopedie
• Praktijkhouder/logopedist in mijn eigen logopedie praktijk

Blog

Duimen of speen slecht voor taalontwikkeling?

Duimen of een fopspeentje, is dat nou een vloek of een zegen?

Een duim of een speen…. een vloek of zegen voor de taalontwikkeling? Is het slecht voor de taalontwikkeling? Eigenlijk dienen ze hetzelfde doel.  Wat vind jij, is het nou schadelijk of juist goed?  Dit vroeg ik op mijn FB pagina. De antwoorden varieerden:

“De man die de fopspeen heeft uitgevonden, verdient de Nobelprijs voor de vrede”

“Ik ben hier erg benieuwd naar. Ik denk zelf dat het niet schadelijk is anders zouden ze toch geen spenen verkopen?”

“Bij onze kids hebben we ze het eerste jaar een speentje gegeven. Nu zijn ze 13 en 16 jaar en ze hebben er niks aan over gehouden.”

“Ik heb nooit geduimd, maar toch heb ik een tandstand die doet vermoeden dat…”

“Ik heb jáááren geduimd, maar het had geen invloed op mijn spraak o.i.d.”

 

Een zegen? Ja óók als logopedist moet ik eerlijk bekennen dat die speen een zegen was.  Die Nobelprijs….? Ik kan me er veel bij voorstellen.  Twee en een halve dag na zijn geboorte kwam een bevriende collega op kraamvisite. Zij kende mijn mening over speentjes!  Vastberaden meldde ik haar  dat die speen er wat mij betreft niet in ging!! De speen die ik als treitercadeautje had gekregen van een vriendin. Ons stemvolume paste zich al automatisch aan de forse stemcapaciteiten van de pasgeborene aan. Manlief werkte alweer, maar nog wel even thuis om toch vooral niets te missen. Opeens was ze getuige van een getergde jonge vader die binnenkwam. Resoluut verwisselde de speen van eigenaar en….. het werd opeens opmerkelijk stil.

Die speen…… hij kreeg vele opvolgers in diverse  kleuren ondanks mijn bezwaren als logopedist. Het schuldgevoel  werd in slaap gesust door een stemmetje. Het stemmetje dat me vertelde dat ik een geduldigere ( lees: betere en lievere)  moeder zou zijn als ik ook aan de lieve vrede en nachtrust in huis dacht!

De tweede telg pakte direct als vanzelfsprekend zijn duim. Het duimpje dat onverstoorbaar werd gebruikt als hij wilde slapen. De duim als troostende bondgenoot als broertje in de auto ging plagen. De duim die vacuüm gezogen werd waardoor ik hem – als wij zelf naar bed gingen- er niet uit kreeg. Zó stevig verankerd dat ik daarmee een jongetje rechtop in bed kreeg als eraan getrokken werd. Tot zover dus de zegen, maar……

Nu die vloek….. als…..

het duimen en vooral de speen een gewoonte blijft na het derde levensjaar

de flesjes na het eerste jaar niet worden vervangen door een beker

kinderen ook overdag te pas en te onpas op een speen zuigen en dus niet spreken 

“Mijn kind heeft nou eenmaal een enorme zuigbehoefte”, was het excuus van de moeder. Ze kwam met haar peuter van 3 mèt speen op de eerste afspraak. Verwezen door het consultatiebureau. Hij begreep alles, maar het spreken kwam maar niet op gang en ook de tongligging leek nog erg op die van een zuigeling. Zíj werd verwezen, maar hoevéél kinderen zie ik overdag in winkels met een speen? Het volgende tafereeltje komt daarbij veelvuldig voor. Moeder praat tegen haar kind en kind mompelt met speen in de mond wat terug of zuigt nog een beetje harder op de speen. “We begrijpen elkaar zo óók wel.”  “Waar maken jullie je toch druk om!” “Hij is nog zo klein!” Allemaal argumenten om het in stand te houden.

Hoe pak je dit aan? Ik weet uit ervaring hoe dramatisch het afscheid van een speen kan zijn. Ook hoe het toeval tijdens een logeerpartij ons daarbij uiteindelijk hielp. Hardvochtig? Tja…. wat weegt voor jou het zwaarst? En… soms maken “zachte heelmeesters héél stinkende wonden”, is mijn ervaring.

Terug naar het kind met de onafscheidelijke speen en zijn moeder.  Een duim of speen overdag slecht voor de taalontwikkeling?”Hoe laat ik haar in haar waarde als moeder en probeer ik haar toch inzicht te geven in oorzaak en gevolg?” Ik stelde voor om met hem een spel te gaan doen en zijn taal te observeren. In een “of vraag “ vroeg ik hem welke van de twee spellen we zouden spelen. Ik verstond hem dankzij de speen niet en reageerde niet op zijn gebarentaal. Ik koos daarom voor hém! Dàt werd hem te gortig en hij haalde verontwaardigd de speen uit zijn mond. Ik beloonde direct de nog onverstaanbare taaluiting die volgde. We kozen zijn favoriete spel! Adviezen volgden over het afbouwen van het speentje en we maakten een vervolgafspraak. In no time kwam het actief spreken op gang!

Gewoontevorming en gedachtepatronen. Wie heeft daar géén last van? Soms is een spiegel voorhouden voldoende. In het geval van dit jongetje was het voor beiden meteen duidelijk en kon de taaltherapie beginnen!

 Heb je een dergelijke ervaring en wil je reageren? Dat kan via [email protected] of  op mijn FB pagina op woensdag  26 september als deze blog aandacht krijgt.

Wil je meer lezen over taalstimulering en de woordenschat vergroten bij peuters en kleuters?

https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/vergroot-woordenschat-en-stimuleer-kleutertaal-in-vakantietijd/

 

Vanwege de start van de kinderboekenweek volgende week woensdag een blog over voorlezen.

De blog over het effect op de gebitsontwikkeling en de spraak volgt een week later!

 

 

 

Lees meer
vroege logopedische intereventie

Hoe belangrijk is vroege logopedische interventie voor de algemene ontwikkeling?

Het belang van vroege logopedische interventie voor mijn kind. 

Een moeder van een kind dat bij mij logopedie had, stuurde dit bericht een aantal jaar geleden spontaan naar mij. Aanleiding: de zorgverzekeraars hadden samen met de toenmalige minister van welzijn en gezondheid een onzalig plan bedacht om voor elke behandeling logopedie €10,00 eigen bijdrage te vragen bovenop de premies! Gelukkig belandde dit onverantwoorde proefballonnetje in de prullenbak!

Lees hieronder de ervaring van een moeder met haar kind.                                                       

“Toen mijn zoon ± drie jaar was, had hij problemen met zijn oortjes. Na wat medische ingrepen kon hij weer voldoende horen, maar hij had nog niet leren praten. Met de “vroege” begeleiding van de logopedist heeft hij van bijna uit het niets leren praten. Met een grote woordenschat die ik daarvoor niet voor mogelijk had gehouden.”

“Mijn zoon bleek autistisch te zijn en kwam op het speciaal onderwijs.”  “Omdat hij erg zacht praatte en moeilijk uit zijn woorden kwam, vond de school het nodig dat hij weer naar logopedie ging. Daar werd na een uitgebreide logopedische test direct de vinger op de zere plek gelegd. Mogelijk is er sprake van ernstige dyslexie.”

Adviezen en steun.  “Ze gaf adviezen en steun. Adviezen op het gebied van betrouwbare vervolg onderzoeken elders. Ik voelde haar steun bij het inhalen van veel schoolniveaus in een paar jaar tijd. Van het niveau halverwege groep drie een heel eind opgeschoten richting de voor zijn leeftijd (groep 6) normale niveaus. Hij is nog zeker niet op schema, maar zonder logopedie en zonder die vroege logopedische interventie was hij nooit gekomen waar hij nu is.”

“Logopedie is zeer belangrijk gebleken in het leven van mijn zoon.Het perspectief is dat hij nu beter gaat scoren in het onderwijs dan hij anders gedaan had, want alleen op intelligentie had hij het niet gered”.

Deze ervaring geeft weer wat logopedie ook voor de schoolcarrière van kinderen van uiteenlopende leeftijd kan betekenen. Zonder een goede basis taalvaardigheid wordt het moeilijk om je op school staande te houden. Begrijp je de opdrachten niet, dan kun je ze ook niet maken. Dit knaagt aan je zelfvertrouwen en dus aan een onbezorgde schooltijd. Heb je bijvoorbeeld ten gevolge van terugkerende gehoorproblemen veel (omgevings)taal gemist in je taalgevoelige ontwikkelingsperiode? Dat haal je niet zomaar in. Zonder logopedische interventie is de kans groot dat je steeds tegen een achterstand blijft aankijken. Een achterstand die je terugziet in de zelfredzaamheid, maar ook in het taal- en rekenniveau. Uiteindelijk zie je het terug in het advies voor het voortgezet onderwijs, een eventuele studie en het beroep.

Heb je zo’n ervaring en wil je die delen, of heb je vragen? Mail gerust naar [email protected]

 

Wil je meer lezen over wat je zelf kunt doen aan de taalontwikkeling van je kind? Lees de blog en de bij behorende adviezen op mijn FB pagina. ( dat laatste vanaf 30 juli 2018 7 maandagen lang!)  https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/vergroot-woorden…-in-vakantietijd/ ‎

 

 

Lees meer
Hoe leer klankproevend van AA tot P liplezen bij slechthorendheid?

Hoe leer je klankproevend liplezen van AA tot P als je slechthorend bent?

“Tussen AA en P” heette het boek.  Of we de kenmerken van alle Nederlandse klanken wilden leren voor het tentamen articulatorische fonetiek. Waarom? Dat zouden we nodig hebben bij spraakafzien/ liplezen,  spraakontwikkeling of bijvoorbeeld bij het vak stotteren. Het was in mijn eerste jaar op de toenmalige HBO opleiding Logopedie en Akoepedie in Eindhoven.

Hoe leer je dat “even” ? De moed zonk me in de schoenen. “26 letters heeft het alfabet”…. Zó gaat het refrein van een abc liedje dat leerlingen van groep 3 zingen. Ook NT2 studenten gebruiken het vaak om de letters van ons alfabet te onthouden. Maar…. die 26 letters kunnen we óók nog eens combineren. Dan zijn het er dus veel méér en hoe máák je ze? Met je lippen of je tong en spelen je kaken ook een rol? Zitten ze als klank achter of vóór in je mond? Wat is de stand van je kaak en van je lippen en….. Daar sta je toch nóóit bij stil als je praat? Ik vreesde nooit meer onbevangen pratend mijn mond open te doen.

“Later ben je me dankbaar dat je alles moest leren eten” of de variant ”Kennis is licht te dragen”. “Die klanken kennis en klinker driehoek komt jullie nog vaak van pas”.  Uitspraken van mijn ouders en de laatste van die leraar fonetiek. Destijds wilde ik die natuurlijk niet  hóren. Maar toch…hoe vaak ík die kennis in de rest van mijn logopedisch en taaltrainers bestaan al heb gebruikt!

Terug naar de articulatorische fonetiek (het woord alleen al). Al snel realiseerde ik me dat ik al die feitjes rond al die klanken nóóit zou onthouden. Ik bedacht voor mezelf een methode. Waarom draai ik het niet om?  De klank hardop klankproeven en “ervaren en horen” wat ik daarbij doe met mijn mond. Verwoorden van die ervaring en controleren of het klopt met de inhoud uit het boek. Ook hier weer zo’n moment van een flashback. De triomfantelijke stem van mijn moeder als ze onze uitspraak corrigeerde. “Op zuiver spreken volgt….jawel zuiver ofwel foutloos schrijven.” Geen dialectische invloed betekent dus in dit geval dat het voor mij opeens wel “appeltje eitje” was!

Nog steeds gebruik ik die ooit als ballast ervaren kennis van “tussen AA en P”. Net als de eveneens verfoeide klinker driehoek bij de cursussen spraakafzien.  Trouwens, bij dyslexie èn bij de NT2 lessen komt deze kennis ook van pas! Bij spraakafzien helpt het om al meepratend te klankproeven en zo te ontdekken welk woord er nu toch gezegd wordt. Door mee te doen met wat een spreker zegt, herken je als het ware de klank en het woord. In de andere voorbeelden geeft het inzicht. Hoe je die letter nu eigenlijk maakt, leer je door te “proeven”. Bij mensen die Nederlands op een latere leeftijd leren, helpt het vaak als ze zien hoe onze twee klinker klanken beginnen en eindigen. De “oh, zó maak je dus die lastige ui”, heb ik al geregeld gehoord.

Heb jij óók zo’n ervaring uit je jeugd of studietijd?  Ontdekte je later dat die goedbedoelde opmerking of taak uiteindelijk heel waardevol bleek? Je reactie vind ik altijd leuk en inspirerend! [email protected] of gewoon op mijn Facebookpagina.

Wil je meer lezen over slechthorendheid, spraakafzien of zoek je een gespecialiseerde logopedist in je woonplaats? https://www.ggmd.nl/

Wil je andere blogs lezen over spraakafzien? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/humor-weg-bij-slechthorendheid/

Lees meer
help-mama-of-papa-is-ook-dyslectisch-testen-of-niet?

Wanneer is spelling belangrijk?

Laatst vroeg iemand me wanneer spelling nou echt belangrijk is. Mijn gedachte ging onwillekeurig terug naar een anekdote tijdens een cursus dyslexie. De docent vertelde over spelling en dyslexie. Hoe dat gaat in het dagelijkse leven met haar jongste met dyslexie. Het was nog in het tijdperk van de kattebelletjes op de keukentafel waarin je een korte boodschap achterlaat.

“ik ben speelen bij mijn vrientje en ben om 6 uur tuis.”  Uitleg overbodig, maar toch fijn dat hij het even laat weten. De docente vertelde over de “blunder van haar leven”. Elke avond samen oefenen met spelling en dan in één zin….    Frustratie maar déze keer bij haar!

De blunder…. je begrijpt het al, was haar reactie toen zoonlief thuiskwam. Ze kon het niet laten een toespeling te maken op de spelling. Verbazing gevolgd door hevige verontwaardiging bij haar zoon. “Wat heb je liever? Dat ik dan maar niets op schrijf? Dan maak ik ook geen fouten, maar dan ben jij ongerust. Het is toch maar een berichtje onder ons?”

Vanaf die gedenkwaardige avond spraken moeder en zoon af om onderscheid te maken. “Okay, je hebt spellingproblemen vanwege de dyslexie en vanaf nu gaan we daar wat meer ontspannen mee om”. Er zijn berichten “onder ons” en berichten daarbuiten naar “vreemden”. De informele berichten zoals het bewuste kattebelletje met de spellingfouten.  “Beter een bericht dan géén bericht.” De formele berichten waarbij de spelling wèl belangrijk is, daar letten we samen op.

De afstandsgraden van Peer. Laat er nu zo’n lijst bestaan oplopend van zeer informeel tot heel formeel. Een lijst met spellingsituaties. In deze lijst wordt een onderscheid gemaakt tussen een kleine (emotionele) afstand tussen schrijver en lezer zoals bij een boodschappenlijstje, de eerste notities die je voor jezelf maakt voor een werkstuk of het genoemde kattebelletje. Oplopend tot een steeds grotere afstand tussen schrijver en lezer. Bij het laatste denk je  bijvoorbeeld aan een ingezonden brief voor een krant, een examen werkstuk, een sollicitatie of een artikel voor een tijdschrift.

Wanneer is spelling in combinatie met dyslexie niet zo belangrijk en wanneer juist wèl? Het is goed om dat steeds weer in je achterhoofd te houden. Zéker als er sprake is van dyslexie. Herken je jezelf in deze blog? Wil je reageren of hulp bij de momenten? Heb je interesse in de afstandsgraden van Peer? Stuur een berichtje naar [email protected]

Wil je meer informatie over dyslexie lezen?

 https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/gevolgen-dyslexie-niet-ontdekt-bij-hoogbegaafdheid/

Lees meer
humor weg bij slechthorendheid?

Humor en spontaniteit weg als je slechthorend bent?

Humor bij slechthorendheid 

“Helaas is vanwege zijn slechthorendheid de spontaniteit en humor weg. Het wordt niet begrepen”, las ik op het evaluatieformulier van de partner. Daaronder bij de suggesties voor verbeteringen: Misschien deze cursus koppelen aan gesprekken met een psycholoog. Het delen van ervaringen met lotgenoten.

Negatieve of positieve evaluatie?  

Deze twee reacties lezend zou je neigen tot negatief. De cursus zou completer zijn met een samenwerking met hulpverleners uit een andere hoek. In de context van de therapie en de rest van het evaluatieformulier blijken het begrijpelijke en kritische noten te zijn. Het is namelijk waar zij in de gesprekken met haar partner vaak tegenaan loopt. Een talig ingestelde dame. Heel veel gelezen in haar leven. Ze houdt van kwinkslagen en woordspelingen die gepaard gaan met een guitige blik. De humor is volgens haar weg in de gesprekken.  Dátgene waarin ze in haar contacten zo sterk is, komt uitgerekend bij haar dierbaarste niet (meer) binnen. Hij hoort en ziet het niet.

Bij de pakken neerzitten en verzuren in hun relatie?                                                                        

Ze tellen gelukkig ook hun zegeningen. Waarom gaat hun verstandhouding niet meer zo vanzelfsprekend? Is die humor wel echt weg? Zo kwamen ze samen tot een conclusie. We moeten hieraan gaan werken. Enige tijd geleden kreeg ik van haar een telefoontje. “Is spraakafzien voor ons beiden mogelijk?”

Wat is er veranderd na de cursus spraakafzien?                                                               

 “Luisteren, kijken en proberen mijn aandacht bij een gesprek te houden. Kijk, dát doe ik nu anders dan voor deze cursus”,  aldus de slechthorende echtgenoot in kwestie. “Ik neigde ertoe om met mijn gedachte ergens anders te zijn. Uit gewoonte zo gegroeid omdat ik de gesprekken toch niet kon volgen. Zo miste ik dus ook alles wat ik kon zíen! Óok de humor die je van iemands gezicht en ogen ook kan aflezen. Nú heb ik ontdekt dat ik heel veel kan sturen en invloed kan hebben op een gesprek. Mijn ogen veel meer gaan gebruiken!”

De belangrijkste doelstelling voor hen van deze cursus spraakafzien.                                      

De belangrijkste en voor mij mooiste doelstelling van vooraf komt terloops. Mompelend in de laatste bijeenkomst van hem.  “Ik wilde spraakafzien leren, want er waren de laatste tijd zoveel miscommunicaties en irritaties met mijn partner. Onze relatie gaat er dadelijk nog door naar de knoppen. Dat doel is eigenlijk wel bereikt na deze cursus. Ik ben nog steeds geen “kei” in spraakafzien, maar er is meer begrip ontstaan over en weer. De irritaties worden beter begrepen. Ik ben niet het slachtoffer van mijn gehoorprobleem. Ik kan ándere middelen gebruiken om de regie te nemen in voor mij belangrijke gesprekken.  We zijn er nog niet, maar we kunnen nu gelukkig weer redelijk met elkaar communiceren. Miscommunicaties? Ja die zijn er nog wel, maar we tillen er nu minder zwaar aan. We richten ons op wat wèl in harmonie gaat!

Voor mij een hele mooie terloopse, niet genoteerde conclusie na het volgen van de cursus spraakafzien. Voor goedhorende partners is er ook weleens sprake van miscommunicatie. We horen elkaar en kunnen aan de stem vaak al veel begrijpen als we ervoor open willen staan. Dit is een èxtra uitdaging als je elkaar niet goed hoort.  Het kan gaan broeien en de goede relatie beïnvloeden. Niet alleen tussen partners, maar ook tussen collega’s, met je arts,  je (klein)kind en ga zo maar door. We staan er vaak niet bij stil, maar als één van onze zintuigen het laat afweten dan moeten de andere zintuigen en onze wilskracht het compenseren.

Herkenning?                                                                                                                                             

Herken je jezelf in dit verhaal? Dat kan, want het zou het verhaal van ieder van ons kunnen zijn. Wil je reageren of meer informatie over spraakafzien? Je kunt geheel vrijblijvend een folder bij mij aanvragen via [email protected]. Via www.GGMD.nl kun je ook op zoek naar een logopedist gespecialiseerd in spraakafzien.

Een eerdere blog ging over de spontaniteit en slechthorendheid. Wil je het lezen? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/spontaniteit-en-…e-doe-je-dat-nou/ ‎

Lees meer
Herhalen- of wel-tig-keer-overschrijven-helpt-dat-bij-dyslexie?

Weet jij wat de gevolgen zijn als hoogbegaafdheid èn dyslexie niet worden ontdekt?

Dyslexie wordt vaak niet ontdekt bij (hoog)begaafdheid en omgekeerd. In mijn blog dyslexie en stapelen kwam het niet ontdekken van dyslexie bij (hoog)begaafden al ter sprake. Zeer intelligente of hoogbegaafde leerlingen en studenten kunnen hun dyslexie (deels) compenseren of het blijft zelfs een nooit ontdekte diagnose. Dat lijkt op het eerste gezicht fantastisch, maar is dat ook zo? Hieronder het verhaal over “negatieve kruisbestuiving”. Gevolgen voor de studiekeuze en het toekomstige beroep, gevolgen voor de relatie met ouders en docenten, gevolgen voor het levensgeluk!

Naar aanleiding van de ontdekking dat haar jongste zoon dyslexie had, kwamen de vragen en twijfels. https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/dyslexie-en-hoogbegaafdheid-dilemma-en-valkuil/

Zijn moeder vroeg of haar jongste tienerdochter ook eens mocht langskomen….

Een week later vertelde dochter me verontwaardigd dat ze echt wel haar best deed voor school. Okay, alles was leuk of een uitdaging. Ze had allerlei baantjes, veel vriendinnen en vriendjes, feestjes. Tussendoor besteedde ze ècht wel voldoende aandacht aan haar huiswerk. Dat ze nou toevallig voor Engels altijd nèt een onvoldoende haalde… Uitgerekend het vak waar ze thuis zoveel aandacht aan besteedde. Die stomme woordjes ook en die spelling. Kon ze het nou maar mondeling doen dan was er geen vuiltje aan de lucht. Steeds weer die ruzie daarover met haar moeder. Dat wilde ze helemaal niet, want eigenlijk had ze prima ouders, broer en zus.

Een mooie dochter…. de pubertijd, vriendjes die om haar heen zwierven… Moeder zuchtte en benoemde haar twijfels. Deze dochter was altijd moeiteloos overgegaan, maar nu dreigde dat Engels toch echt een probleem te worden evenals de andere talen. Haar motivatie kelderde zienderogen, want  alles ging eigenlijk goed zolang ze in de klas oplette. Dan hoefde er thuis niet veel meer te gebeuren. Door de woordenwisselingen thuis nam de frustratie aan beide zijden toe. Het begon te knagen aan hun altijd zo fijne moeder-dochter verstandhouding.  

“Zou het kunnen dat mijn dochter ook dyslexie heeft?”, aarzelde haar moeder. Tja…. wat heb je als ouders ervoor over om dat uit te laten zoeken? Het probleem is dat een dyslexie onderzoek niet zomaar vergoed wordt. In dit geval zou het weleens als een  “gevalletje luxeprobleem” kunnen worden bestempeld. “Dan ga je toch gewoon een niveau lager en toch niet naar de universiteit?” Ik hoor het mensen bijna denken. Maar…. is dat terecht? Heb je zo enorm veel talent en dan wordt de mogelijkheid van dyslexie gewoon weggewuifd. Je doet maar een stapje terug, want wat is er zo verkeerd aan een HBO of MBO studie?

Dus… aan moeder: “Wat is het jullie financieel waard?” Het antwoord kwam vrijwel direct en beslist. “We willen het gewoon weten. Wat we voor de jongste doen, doen we ook voor onze dochters. Bovendien… wat vooral telt: ik wil weer een fijne relatie met mijn dochter en dat begint nu deuken op te lopen”.

Een paar weken later. “ Mogen we langskomen?” Een bijna opgeluchte, maar ook licht geëmotioneerde moeder aan de lijn. Haar dochter heeft ook dyslexie. Ze voelt zich schuldig als ze denkt aan al die onnodige ruzietjes in huis. Haar dochter deed dus echt haar best voor Engels, maar kon vanwege de dyslexie niet beter.

“Wat ga je mij dan leren?”,  valt haar dochter meteen met de deur in huis? Jaha…. haha dat wordt inderdaad een leuke uitdaging, maar nu voor míj, tegenover deze hoogbegaafde dame. “Wat zou ik je kúnnen leren?”  is mijn wedervraag. Ze beschikt over een bewonderenswaardige zelfkennis en  somt meteen haar “pijnpunten”op:  “Die lappen leesteksten worden een steeds groter probleem. Alleen goed opletten in de klas wordt toch steeds meer een uitdaging en is niet meer voldoende en…. stel nou dat ik naar de universiteit wil…. Hóe studeer ik efficiënt met dyslexie, want daar heb ik me nog nooit mee bezig gehouden”.  Het is niet alleen maar Engels dus….

We maken een plan van aanpak en duidelijke afspraken hoe we gaan werken. Veel inspraak en vooral steeds waaróm we iets doen. Voor mij eigenlijk altijd al een vanzelfsprekendheid tijdens de therapie, want zo bewaak je de motivatie. In het geval van hoogbegaafdheid helemáál van groot belang! In deze samenwerking vierde de humor hoogtij. Evenals veel ruimte laten voor eigen initiatief en het aanmoedigen tot zelf oplossingen zoeken (voorbereiding voor haar studententijd).

De aanwezigheid van een eerlijk onderbouwde dyslexieverklaring was daarbij erg belangrijk. Waarom? Het laatste bood haar nèt die ruimte die ze nodig had.

Ruimte? Ja in de vorm van meer tijd voor toetsen, meer mogelijkheden om mondeling te worden overhoord.  Zó kwam haar talent in alle facetten bovendrijven. Ze vertelde na enkele bijeenkomsten dat ze wist hóe ze het moest gaan aanpakken. Hoe ze efficiënt kon omgaan met die lappen tekst. De onvoldoende voor Engels was al een “magere 7”  geworden.                                                            “Eigenlijk wel jammer dat ik nu niet meer hoef te komen, want ik vond het best gezellig en thuis is het nu gelukkig ook weer gezellig.”

Inmiddels is ze alweer enige tijd uit mijn praktijk verdwenen. Het gaat goed met haar. Ze zal haar weg wel vinden en gelukkig màg ze haar vele talenten daarbij volledig benutten.

Waarom dit verhaal over niet gediagnostiseerde hoogbegaafdheid en dyslexie? Ze is samen met haar broer niet de enige die pas laat worden ontdekt. Deze combinatie maakt dat beide elementen vaak niet worden ontdekt. Het ene bedekt het andere en zo kan het zijn dat men blijft rondlopen met een onbegrepen gevoel.   Onbegrepen door je omgeving.  Frustraties omdat je minder slimme omgeving jou uiteindelijk toch voorbij gaat. Ongebruikt talent….  Geen plezier in het werk dat je doet. Natuurlijk betekent dit verhaal niet dat elke leerling met dyslexie en hoogbegaafdheid met enkele begeleidingslessen is geholpen. Meestal is er meer begeleiding nodig om dat duwtje te krijgen op weg naar het felbegeerde diploma passend bij de capaciteiten.

Wat als…. het broertje niet was getest? Wat als er géén ruzies waren geweest over al dan niet aanwezig studiegedrag? Zou ze gelukkig zijn geworden op een lager schoolniveau, niet passend bij haar meer dan briljante stel hersenen? Hoe zou de relatie met haar moeder zijn?

Kortom…. dit bewijst weer eens dat goede basisschoolscores niets zeggen over de aan- of afwezigheid van dyslexie. Kijk verder dan die spelling en de leessnelheid. Kijk naar de hele persoon. Hoe praat en beredeneert hij of zij? Hoe is de mondelinge taalvaardigheid en klopt het met de vaak wat eenvoudigere taal bij schriftelijke uitingen?

Herken je dit verhaal of wil je reageren? Dat mag, graag zelfs, want wie weet inspireert jouw ervaring een ander of misschien mij wel tot een nieuwe blog. Je mag reageren via [email protected]

Wil je meer lezen over (hoog) begaafdheid? http://www.tijdschrift-talent.nl/nl/

 

 

 

 

 

 

Lees meer

Testimonials