Logopedische
hulp bij

Spraakafzien is veel méér dan liplezen. Het is net als een hoortoestel niet zaligmakend. Het gaat om de versterkende combinatie van een goed aangepast hoortoestel en de training spraakafzien.  Zó krijg je een “optelsom” van 1+1= 3! Je leert technieken, krijgt allerlei praktische tips. Je goed horende omgeving heeft hierin een belangrijke taak en wordt erbij betrokken!

Over mij

Ik ben opgeleid als logopedist, docent-logopedie en heb
zowel gewerkt met kinderen vanaf 2 jaar als met volwassenen
tot 80+, patiënten en studenten.
Mijn werkervaring heb ik opgedaan als:

• Logopedist in het speciaal onderwijs ( mytylschool)
• Docent stem en uitspraak HBO- Opleiding Logopedie en
praktijkbegeleiding van studenten logopedie
• Praktijkhouder/logopedist in mijn eigen logopedie praktijk

Blog

Hoe help je leesplezier verdwijnen? 

Blog#163-Hoe help je leesplezier verdwijnen? 

Hoe help je leesplezier verdwijnen? 
En:
Inspectie: lezen, ( schrijven en rekenen) nog steeds niet op orde.

Twee berichten in een week tijd, die alles met elkaar te maken hebben.
Het eerste: Hoe help je leesplezier verdwijnen, kwam in een gesprek met een ouder ter sprake waarover dadelijk meer en het tweede bericht kregen we via het nieuws te horen of te lezen.

Hoe help je leesplezier verdwijnen?

Of liever gezegd: hoe helpt onderwijs leesplezier verdwijnen? Het volgende verhaal is helaas bittere realiteit en staat ook niet op zichzelf.
“ Mijn kind zit in groep 6, heeft gediagnostiseerd IQ boven de 130 en zal binnenkort worden getest omdat wij dyslexie vermoeden. Hoogbegaafdheid en dyslexie komen in onze familie voor. Wij lezen thuis samen met hem Harry Potter en hij leest het ook zelf. Hij geniet van onze leesmomenten, maar op school zien ze dat zijn interesse in lezen steeds meer afneemt.”

Avi niveau leidend bij boekkeuze?

Arme jongen en vooral ook arme leerlingen die al enige decennia onder het leidende juk van de AVI doctrine hun leesvaardigheid moeten vergroten. Want wat is het geval?
Het AVI lezen waarbij tempo medebepalend is voor het niveau ligt bij deze zeer intelligente jongen 9 maanden achter op zijn leeftijdsniveau. Tel hierbij op zijn interesseniveau dat zeer waarschijnlijk veel hoger ligt dan zijn kalenderleeftijd en de afname van leesinteresse is duidelijk.

Hoe is het leesplezier van hun ouders?

Als je weet dat het AVI lezen in 1972 werd geïntroduceerd en o.a. in 1994 werd gemoderniseerd dan zijn er inmiddels al enkele generaties die via dit systeem leerden lezen.
Afhankelijk van de docent en/of het schoolbeleid is het heel goed mogelijk dat vele ouders zich herkennen in het bovenstaande verhaal. Hoe verwonderlijk is het dan als het in de kiem gesmoorde leesplezier zo van generatie op generatie wordt doorgegeven?

De relatie tussen leesplezier en het inspectierapport

Inspectie onderwijs meldde vorige week: lezen, schrijven en rekenen nog steeds niet op orde.
Ik weet het, er zijn meer oorzaken aan te wijzen zoals het steeds maar uitdijende schoolprogramma met allerlei belangrijke onderwerpen die we onze leerlingen óók graag willen leren. Onderwerpen waarmee we ook te veel effectieve lesuren belasten en waar een oplossing voor moet komen.

“Je stuurt je jongste wel naar een leerschool…”

Deze waarschuwing kreeg ik ooit. Het voelde bijna als een verwijt met vooral veel medelijden met dat “arme kind”.
De school stond destijds bekend vanwege de degelijkheid en dat laatste had voor velen kennelijk een negatieve lading.
Dat “arme kind” knapte er wel zienderogen van op, want hoewel de creatieve vakken echt wel aandacht kregen, lag er beduidend meer focus op de bovengenoemde vakken.
Tja…
Lezen, schrijven en rekenen…
Ze worden in één adem genoemd en zijn historisch gezien de elementaire vakken van de basisschool. Aangevuld met aardrijkskunde, geschiedenis, verkeer, gym, handvaardigheid en muziek. Vakken voor de middaguurtjes als de concentratie begon af te nemen.

“Rekenen wordt steeds taliger…”

Ooit verzuchtte een lerares wiskunde het toen ze mij bezocht voor haar stemklachten. Op mijn vraag wat dat voor het rekenen en de rekenvaardigheid betekende, ging ze er eens goed voor zitten.
“Ik vrees dat er generaties aankomen die steeds minder lezen en minder geoefend zijn om hoofdzaken van bijzaken te onderscheiden. Als het niveau van kritisch lezen zo onder druk komt te staan dan heeft dat vroeg of laat grote gevolgen  voor het rekenniveau. Rekenen is  steeds meer realistisch rekenen geworden…dat zijn reken verhaaltjes. Daarin is het van belang dat je hoofd- van bijzaken kunt onderscheiden.”  Een voorspelling op basis van inzicht?

Wat is er dan nodig om dat lees-, reken- en schrijfniveau op te krikken?

Behalve die verminderde focus op deze hoofdvakken is er natuurlijk veel veranderd in onze samenleving. De toegenomen multiculturele samenleving met bijbehorende (taal)problemen, alle sociale media met vluchtige concentratiemomenten, de vele bezuinigingen op specialisten in het onderwijs en de veranderingen, de vele extra (maatschappelijke) taken die op het onderwijsbordje kwamen te liggen …. Ze hebben onvermijdelijk hun gevolgen voor het schoolniveau. Maar… niet alles is daaraan te wijten.

Begin bij interesse kweken op jonge leeftijd

Elke wetenschapper kan beamen dat vooruitgang en ontwikkeling voortkomt uit een klein zaadje. Het zaadje van nieuwsgierigheid en dat zaadje plant je al op hele jonge leeftijd thuis. Vervolgens verzorg je dat zaadje continu met water en mest ( school en thuis) totdat het een stevige plant is geworden die zichzelf onderhoudt! Het zou goed zijn om behalve alle eerder genoemde mogelijke oorzaken eens te focussen op de rol van de leescultuur thuis en de invloed van het leesonderwijs.
AVI lezen…., het AVI niveau, tempo lezen… Het komt steeds weer als uiting van frustratie terug in mijn werkkamer bij leerlingen met dyslexie, maar ook (oudere) ervaringsdeskundige collega’s vertellen tijdens nascholingen hun negatieve ervaringen. Als niet jouw belangstelling en leesplezier centraal staat, maar een AVI niveau leidend is bij de boekkeuze….
Welke boodschap geef je dan af? Is lezen verworden tot een wedstrijd? Interesse, intelligentie en eigen tempo spelen dan totaal geen rol in het leesonderwijs. Voor mij als boeken- en leesfan met niet te stuiten leeshonger voelt dat als een zeer gemiste kans!

Meer over het planten van het leeszaadje?
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog101-weegt-leesplezier-zwaarder-dan-avi-niveau/

Het hele rapport lezen? Inspectie: lezen, schrijven en rekenen in onderwijs nog steeds niet op orde
https://nos.nl/l/2424986

Informatie over AVI lezen vind je o.a. hier:
https://meervoormamas.nl/kind/school/avi-lezen-wat-is-het-en-wanneer-begint-mijn-kind-ermee/

 

 

Lees meer
Steenkolen Nederlands door Nederlanders

Blog#161-Steenkolen Nederlands door Nederlanders

‘In welk land bevinden we ons?’

Weet jij van wie dit citaat komt?
In welk land bevinden we ons nu?”
En deze?
“Wie in Duitsland speelt, moet zich aanpassen aan de cultuur. Dat is inclusief de taal.”
Zo maar 2 citaten van niemand minder dan Louis van Gaal uit een NOS-sport podcast. Een trainer die zich trouwens ook uitstekend in het Nederlands uitdrukt. Zijn moedertaal niet lijkt te verloochenen, maar weet wanneer hij welke taal gebruikt.
Bij Louis van Gaal is van “Steenkolen Nederlands door Nederlanders”  absoluut geen sprake! Alle flauwe grappen en meningen over zijn taalvaardigheid over de grens ten spijt.

Hoe Louis van Gaal denkt over het spreken van de taal van het gastland?

Dat bewijzen bovenstaande citaten. Zo respectloos, kwetsend arrogant en vooral zo typisch Nederlands dat daar vaak wat lacherig over wordt gedaan. Over zijn Duits, Engels, Spaans, of over zijn kat en muis spelletjes met de pers. Geef hem eens ongelijk want hij lust intussen wel pap van al die betweters.  Al die “de beste stuurlui staan aan wal” mensen.
Hij wéét ook dat je harten verovert, een band creëert en respect verdient in het gastland als je die taal spreekt.  Als geen ander beseft hij dat juist die taal verbindt en dat niemand valt over het niveau daarvan. Het opent juist deuren en harten.
Lef hebben om gewoon die taal te spreken inclusief de onvermijdelijke fouten die daarbij horen.

Respect voor de kwaliteiten waarvoor je bent “ingehuurd”

Er is gelukkig ook veel bewondering en respect. Voor zijn coachtalent, zijn principes, de oprechte interesse in zijn spelers, zijn “recht-door-zee-houding”. Het wars zijn van sterallures en daar ook zijn spelers op aanspreken, ja zelfs in opvoeden als hij dat nodig acht.

Hoge bomen vangen veel wind….

Iedereen vindt wel wat van Louis van Gaal, want dat blijkt onvermijdelijk als je bekend bent. Die voetbalfans, de voetbalclubs en de zogenaamde taalexperts. Over die laatste groep wil ik het hier hebben, want wie zijn dan die “taalexperts”?

Wie luistert met gekromde tenen naar wie?

“Zijn Engels is tenenkrommend en dat Duits is niet om aan te horen”.
Het commentaar komt van onze media en van de doorsnee Nederlandse bevolking. Het lijkt wel een LP die voortdurend blijft hangen in een groeve. Hier past eigenlijk maar een reactie op:

Wie spreekt er 100% perfect in een andere taal?

  • Hoe goed spreekt een Engelstalige het Nederlands?
  • Spreekt een Duitstalige vlekkeloos Nederlands?
  • Hoe perfect spreken wij een vreemde taal?

En vooral….

Hoe perfect wordt het Nederlands door onszelf gesproken?
Hoor jij nog wel de volgende fouten in één zin?

“Hun praten sneller als mij.”
“Ik deed lopen.”

“Hun hebben gevragen.”

“Op het begin.”
“Ik irriteer me….”

Juist!

Steenkolen Nederlands door Nederlanders

Dàt is pas tenenkrommend! Je eigen taal niet meer fatsoenlijk kunnen spreken. Hoe tenenkrommend is het als cursisten in een gevorderd niveau Nederlands mij vragen waarom die (ook hoogopgeleide) collega’s niet alleen steenkolenEngels met hen spreken, maar zelfs van die gekke fouten maken in hun eigen moedertaal?

Nederlands wordt steeds slechter gesproken door onszèlf

Het Nederlands wordt steeds meer “steenkolen Nederlands”.
In plaats van gedachten of conflicten in goed begrijpelijk Nederlands onder woorden te brengen, zie je steeds meer lichamelijke agressie. De woordenschat verschraalt naar een bedenkelijk taalniveau waarin gemakshalve woorden worden gebruikt als
“mijn ding doen” . In plaats van aandacht voor Nederlandse woorden gebruikt men in Nederlandse zinnen steeds meer Engelse woorden en uitdrukkingen.

Voorbeelden?

“Dat is awkward”  Oh je bedoelt dat je het lastig vindt?
“Tijdens de meeting…”  Wat was er tijdens de vergadering?

Waar komt dat steenkolen Nederlands vandaan?

  • Lezen we te weinig en kennen we onze eigen taal niet meer?
  • Is er te weinig woordenschat ontwikkeld in de moedertaal Nederlands?
  • Spreken we liever meteen Engels als iemand met een accent spreekt?
  • Vinden we het een teken van met je tijd meegaan als je er wat Engelse woorden doorheen knutselt?
  • Is het een kwestie van desinteresse in onze eigen taal?

En nee… reageer nou niet met:
“Wij zijn respectvol naar nieuwkomers en spreken daarom (steenkolen) Engels.”
Die vlieger gaat niet op bij vluchtelingen die slechts hun eigen taal goed spreken, maar die wij niet meester zijn. Dan wordt er met google translate op de smartphone Nederlands ingesproken…

Wat wel helpt?
Geef ze het respect, het geduld en vooral de kans om zich aan te passen aan de taal en de cultuur van het gastland. Daar kan Louis van Gaal ons alles over leren…. evenals over het goed gebruiken van onze Nederlandse taal.

En de voetbalspelers?

Wat vinden de spelers van Louis van Gaal? Zij die door hem gecoacht worden? Zij omarmen zijn aanpak, oud-spelers blikken zelfs terug op hun periode onder leiding van Louis van Gaal. Zouden er wat voor geven om nog één keer met hem te mogen trainen. Hem als inspirerend coach en mens nogmaals te mogen meemaken. Kijk….
Dáár gaat het uiteindelijk om.
Afgerekend worden op datgene waarvoor je bent aangenomen en waarvoor je verantwoordelijk wordt geacht. Al die andere kwaliteiten geeft hij er gratis bij!

Wil je meer lezen over de worstelingen bij een vreemde taal en de onmisbare humor van beide kanten?
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/valse-vrienden-en-humor-bij-een-vreemde-taal-leren/

Wil je het artikel over Louis van Gaal helemaal lezen? https://nos.nl/l/2423015

Lees meer
50+examen doen met dyslexie.

Blog#160- 50+examen doen met dyslexie

Gelezen op social media:

50+en examen doen met dyslexie?
“ Hallo, zijn er eenvoudige computerprogramma’s die geschreven tekst omzetten in gesproken taal?
Ik ben 50+ en dyslectisch, bijna 30 jaar geleden heb ik mijn laatste examen gedaan.Voor mijn werk moet ik een opleiding met examen volgen. Ik zie op tegen de lappen tekst en die dan ook nog onthouden.Vroeger sprak ik uittreksels in op een cassettebandje en speelde die telkens af tijdens het leren.Ik vraag mij af of er nu computerprogramma’s zijn die teksten kunnen voorlezen?”

Het probleem? 50+en examen doen met dyslexie

Bij zo’n bericht vraag ik me af: Is het probleem de leeftijd, de dyslexie of de combinatie?De vragen die mij via telefoon of mail bereiken?

“ Kan ik op mijn leeftijd nog: 

  • een betere ademhaling leren?
  • van mijn hyperventilatie afkomen?
  • iets aan mijn heesheid doen?
  • mijn slikpatroon veranderen?
  • zorgen dat ik me minder verslik?
  • leren spraakafzien ter ondersteuning van mijn  hoortoestel?

Allemaal vragen, twijfels, soms vast gewortelde overtuigingen die ik per mail of telefoon ontvang. Die leeftijd varieert maar gaat door tot 80 plus en ja… waar de wil er is, is er meestal heel veel mogelijk. ook bij deze lees hulpvraag van de inleiding.

Wat mij als hulpverlener dyslexie vooral opvalt?

Ondersteuning zoeken zonder eerst de eigen kwaliteiten te onderzoeken.

Wat heb je voor de lange termijn liever?

Een betere leeswijze aanleren of leunen (afhankelijk zijn) van een computer(stem)?
Die keuzevraag zou ik met volgende vragen willen onderzoeken:

  • Hoeveel tijd en energie wil je erin stoppen?
  • Stop je na deze cursus in je leven met leren ( en lezen) of denk je ook dat het vooral een leven lang leren wordt?
  • Maak je steeds weer opnieuw gebruik van hulpmiddelen?
  • Kies je telkens weer om afhankelijk te zijn van (nieuwe) hulpmiddelen?

Zoals elke hulpvraag en de oplossing ook direct te maken heeft met de hulpvrager en de ernst van die vraag, geldt dat ook bij dyslexie.

De ene dyslexie is natuurlijk de andere niet

Net als de persoon in kwestie. Ik weet niet hoe groot de leesfrustratie was/is in het verleden, maar ….
Hoe mooi zou het zijn om ook deze hulpvrager met dyslexie te kunnen helpen. Onafhankelijkheid te bieden van hulpmiddelen…. Wat moet dat een mooi doel zijn om aan te werken. Je bent 50+ en examen doen met dyslexie gaat gewoon gebeuren met je eigen leesvaardigheid!

En als het niet lukt?
Tja…. Niet geschoten is toch altijd mis en wie niet waagt die niet (over)wint!

Tegen deze 50-plusser met dyslexie die opziet tegen de lappen tekst zou ik willen zeggen…

  • Investeer in je onafhankelijkheid
  • Blijf niet gevangen zitten in je oude ervaring of frustratie
  • Nog één keer investeren in iets zo belangrijks voor jezelf waar je de rest van je leven gebruik van maakt
  • De kosten wegen niet op tegen de vrijheid en de onafhankelijkheid die het je biedt

Nee heb je, ja kun je krijgen 

Je zegt dat het voor je werk moet, dus wie weet heeft je werkgever wel een budget voor scholingskosten beschikbaar?

Voor al die hulpvragers en deze ene in het bijzonder, die de weg naar zelfredzaamheid zoeken…
Er is zóveel mogelijk met je eigen capaciteiten, die je altijd bij je hebt, waar je ook bent. Ga ervoor en wees trots op je ontwikkelingskansen, want die zijn niet aan leeftijd gebonden!

Meer over dit onderwerp? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog152-snelheid-het-einddoel-van-leesonderwijs/

Informatie over spellingregels? https://www.spellingprof.nl 

Lees meer
Hoe (hoog)begaafdheid herkennen bij dyslexie ( of andersom)?

Blog#159-Hoe slimheid herkennen bij dyslexie (of andersom)?

Hoe kun je slimheid of (hoog)begaafdheid herkennen bij dyslexie?

Citaat van een ouder:

“Wat is dyslexie toch een emotionele rollercoaster. Onze zoon van 10, groep 7 haalt nergens de normen voor taal (lezen, schrijven, spelling, begrijpend lezen, …). De school denkt gelukkig mee, hij mag ondersteunende software gebruiken vanaf dit jaar, maakt al het werk op de pc, alleen de toetsen gaan nog op papier. Het helpt om zo al minder wekelijkse frustratie te hebben, maar al met al … denk ik weleens: Hoe slimheid herkennen bij dyslexie?

 Te dom om te schrijven?

Zo zei hij onlangs “Ik ben gewoon te dom om die woorden zomaar te kunnen schrijven.
Wat later toen ik met de oudste (1e jaar middelbare school, geen dyslexie maar een echte talenknobbel) wiskunde opnieuw uitlegde, zat de jongste (met dyslexie) zeer geïnteresseerd mee te luisteren. Hij begreep de uitleg meteen en wilde de opdrachten ook maken. Allemaal goed!

 Uitblinken in andere zaken

Die kleine dyslectische jongen voelt zich helemaal thuis bij cijfertjes, heeft logisch inzicht en is goed in ruimtelijk denken… Hij beseft alleen niet hoe knap dat is, maar voelt zich dom omdat alles zo talig gemaakt wordt. Waarom mogen kinderen niet gewoon uitblinken in iets en maken we daar gebruik van? Waarom moet iedereen echt alles kunnen? Ik weet het antwoord, maar soms is het zó frustrerend. Ik ben bang dat de buitenwereld niet ziet hoe geweldig slim hij is.” Hoe herken je slimheid bij dyslexie (of andersom)?  Want: Dat kleine slimme ventje wordt ooit een volwassen man met veel talent waar wij als maatschappij veel aan kunnen hebben! 

Citaat van een leerkracht:

Dit n.a.v. mijn blog over hoogbegaafdheid en dyslexie compenseren:*

“Dit vind ik (als leerkracht) een lastige. Hoe zou ik bij een leerling zoals in jouw blog (een vermoeden van) dyslexie kunnen signaleren? De leerling compenseert dit namelijk, dus wat zijn signalen waar ik op zou moeten/kunnen letten?”

En tijdens onze daaropvolgende communicatie:

“Ik heb eerder wel meer/hoogbegaafde  en erg slimme kinderen in de klas gehad die op het VO dyslexie bleken te hebben. En dat verbaasde me dan echt enorm! Aan de scores (en ook aan het gedrag) was echt niks te merken. Dus ik denk dat vooral het eigen gevoel van de leerling belangrijk is om regelmatig te checken. Daarnaast vraag ik me af of het gediagnostiseerd kan worden. Een aanvraag voor een onderzoek heb je namelijk niet zomaar voor elkaar 3 x op rij een heel lage score (die halen ze waarschijnlijk niet vanwege hun compenserende mogelijkheden) en minstens 3 periodes intensieve leeshulp. Heb je hier ervaring mee?”

 Twee kenniswerelden bij elkaar brengen

Als hulpverlener bij (begaafde) leerlingen met dyslexie voel ik dan een taak of liever gezegd een behoefte om deze twee werelden bij elkaar te brengen. Hoe herken je dyslexie bij (hoog)begaafde leerlingen? Hoe denk je over dat al vroege vermogen tot “zelfkennis”?

Aan de ene kant…

De bezorgde ouder die wenst dat haar slimme misschien wel briljante kind gezien wordt ondanks die dyslexie die alles toedekt.Hoe herkennen ze die slimheid bij dyslexie (of andersom)?

Aan de andere kant…

Die betrokken leerkracht die zich misschien wel te kort voelt schieten in het bieden van de juiste hulp. “Waar heb ik die informatie gemist en hoe kan ik dat in de toekomst voorkomen?”

 Startpunt voor de ouder:

Om die buitenwereld uiteindelijk te overtuigen van die soms zelfs meer dan briljante kant is het praktisch om veel in kaart te brengen:

Welke informatie van ouders is daarbij belangrijk?

  • Hoe is de algemene ontwikkeling tot nu toe gegaan?
  • Zijn er logopedische tests afgenomen en was er een score verschil tussen mondeling af te nemen delen en onderdelen waarbij gelezen moest worden?
  • Viel je daarbij iets speciaals op?
  • Hoe breed is de belangstelling en wat heeft zijn/haar belangstelling?
  • Welke vakken zijn favoriete vakken en welke niet?
  • Waarom verbaast het je dat spelling/lezen kortom alles wat met taal te maken heeft qua score achterblijft?
  • Gaat je kind met tegenzin naar school of voelt het zich “dom”?
  • Is er sprake van dyslexie in de familie?
  • Ga ook na als dat niet bekend is, op welke manier ouders en naaste verwanten uiteindelijk hun studie hebben afgerond.
  • Ook als er al een dyslexieonderzoek heeft plaatsgehad, kijk eens welke tests er zijn afgenomen. Op het gebied van IQ test is het belangrijk of het IQ m.b.v. meerdere ( ook niet talige) intelligentietests is bepaald.

Startpunt voor deze docent:

Ten eerste! Hulde voor deze docent die zo eerlijk reageerde op mijn blog en nee…. daarmee toont ze niet haar ondeskundigheid integendeel. Weten waar je pijnpunten zitten getuigt van veel zelfreflectie en het streven om daarvan te leren. En ook mijn lijstje met voorstellen hieronder zal vast niet volledig zijn, dus voel je vrij om aan te vullen!

  • Wat vertellen ouders je over de (vroege) ontwikkeling van hun kind? Let daarbij vooral op het verhaal van de moeder. Mijn ervaring is dat vooral moeders vaak al heel lang het gevoel hebben dat er iets niet klopt. Zij zijn het ook meestal die contact zoeken.
  • Hoe verhoudt het lees- en spellingniveau zich t.o.v. de mondelinge uitdrukkingsvaardigheid?
  • Valt het spelling- en leesniveau tegen als je naar het “ totaalplaatje” kijkt?
  • Wat voor soort vragen worden in de klas gesteld? Is er sprake van doorvragen als andere kinderen al tevreden zijn met het gegeven antwoord?
  • Hoe snel zijn ze van begrip op andere leerdomeinen?
  • Verrast je leerling je soms vooral vanwege een “origineel en/of creatief brein”?
  • Zie je ( vaak bij jongens) secundair gedrag zoals clownesk of hinderlijk gedrag?

Ouders en leerkracht delen hun informatie

Bespreek in een open gesprek met elkaar de bevindingen. Zonder verwijten of respectloos gedrag, want te vaak merk ik dat ouders en leerkrachten tegenover elkaar komen te staan in plaats van naast elkaar.

De ouders
zijn misschien te lang blijven vertrouwen op het inzicht en de vakkennis van de docent(en) en hebben zo de frustratie te hoog laten oplopen. Waarom ziet die docent niet wat zij wel zien?

De docenten
voelen zich vaak aangevallen of misschien ook schuldig dat zij mogelijk iets belangrijks hebben gemist. Soms is er ook sprake van irritatie “weer zo’n ouder die zijn/haar kind zo geweldig vindt.”  Zij hebben zich misschien vooral geërgerd aan dat secundaire gedrag en spreken daar de ouders steeds op aan. Gedrag dat volgens ouders vooral is ontstaan om te verbergen dat ze zich qua spelling en/of lezen “minderwaardig” voelen. Niet meer naar school willen omdat ze zich onbegrepen voelen. Zo dreigen er onnodig conflicten te ontstaan, omdat ouders en leerkracht niet op hetzelfde spoor zitten. Jammer want die gedeelde informatie en zorg is vaak zo’n belangrijke stap naar hoe verder te gaan.

Wat is er mogelijk via een vergoede weg?

Bij (hoog)begaafdheid is dat vaak het grote probleem, omdat zoals de leerkracht hierboven al aangaf, ze vaak niet die daarvoor noodzakelijke lage scores halen. Dat betekent niet dat je dan niets kunt doen.
Een uitgebreid logopedisch onderzoek is meestal wel vergoed en biedt al veel informatie voor een eventueel vervolgtraject.

Niet vergoed dyslexieonderzoek?

Afhankelijk van de klachten en het persoonlijk welbevinden van de persoon in kwestie, is vragen naar mogelijkheden bij een bureau altijd een optie. Een goed gespecialiseerd orthopedagogisch/-didactisch/ psychologisch bureau kan daarop antwoord geven.
En ja… zo’n degelijk onderzoek zelf als ouders betalen, kost geld en de daarop volgende behandelingen ook…

Is dat zuur en oneerlijk?

Voor mij als hulpverlener moeilijk voor een ander te beantwoorden. Het verbaast mij wel dat juist minder vermogende ouders hier niet over klagen. Zij zien het als een goede en verantwoorde investering in hun slimme kind en diens levensgeluk.

Mijn persoonlijke ervaring bij het begeleiden van (hoog)begaafde leerlingen met dyslexie?

  • Ze werken hard
  • Hun zelfvertrouwen neemt snel toe, want ze voelen zich nu gezien en begrepen
  • Ze krijgen inzicht en voelen zich niet langer “dom”
  • Eventueel secundair gedrag verdwijnt vaak snel
  • Hun capaciteiten maken ze uiteindelijk meer dan waar, want
  • Geregeld krijg ik een bericht dat ze met succes hun middelbare school hebben afgemaakt en zelfs ook terwijl onze wegen soms allang uit elkaar zijn gegaan…
  • Een belletje of mailtje waarin ze vertellen dat ze met succes een HBO- of universitaire studie hebben afgerond
  • Juist die rekenwondertjes zoals die ouder aan het begin omschreef, zie je vaak terug op een Technische Universiteit!

Levensgeluk, zelfvertrouwen en je toekomstdromen kunnen realiseren?
Dat wens je toch elk kind toe?

Als je interesse hebt (en tijd ) op mijn website staan meer blogs over deze doelgroep. Zoals bij veel dingen geldt ook hier…. als je er oog voor krijgt, ga je ze zien.
Deze leerlingen zullen je er dankbaar voor zijn!

https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog156-hoogbegaafde-meisjes-vallen-niet-op/ *

Meer over zelf begeleider bij spelling? https://www.spellingprof.nl 

Lees meer
Middelbare schoolkeuze bij dyslexie.

Blog#158-Middelbare schoolkeuze bij dyslexie

Welke middelbare school bij dyslexie?

“Waarop moeten we letten bij de middelbare schoolkeuze bij dyslexie?”
Ieder jaar weer komt die vraag voorbij in mijn spreekkamer.
In januari soms begin februari zijn er open dagen waarop het voortgezet onderwijs zichzelf presenteert. Net als vorig jaar is het ook dit jaar extra lastig om een weloverwogen keuze te maken omdat de scholen zich vooral online presenteren.
Voor iedereen geldt: waar let ik op, waarmee moet ik rekening houden en vooral ….. welke middelbare school kies ik bij dyslexie?

Open dagen zijn visite kaartjes

De gangen zijn extra geboend, er zijn lekkernijen, iedereen met een zondags humeur…
Sterke kanten worden extra geaccentueerd en de mindere kanten het liefst verborgen.

Aandacht voor de talenten tijdens open dagen

Sommige scholen presenteren zich in wijkkranten als De School als:

* je een sportcarrière nastreeft
* er ruimte gewenst is voor het verder ontwikkelen van muzikale talenten
* theater- of creatieve talenten al doorschemeren
En sommige scholen maken reclame voor hun dyslexievriendelijke activiteiten

Aandacht voor dyslexie in het voortgezet onderwijs

Stel, ,je bent je samen met je kind nog aan het oriënteren op de meest passende school voor jouw kind. Je leest dat artikel in de krant over de dyslexie minded benadering van die school waar je kind mogelijk naar toe wil.. Wat zegt dat over de school en zegt het ook iets over elke leraar op die school?

Staan alle neuzen echt dezelfde kant op?

In het voorjaar komt schoolkeuze en dyslexie geregeld ter sprake en vertellen ouders enthousiast over de schoolkeuze en dyslexie. Ze zijn dan vaak verbaasd als ik ze vraag of ze die “dyslexie mind” ook tijdens of na zo’n Open Dag hebben gecheckt.
Want…. Wat een directie wil uitstralen valt en staat met de zwakste schakel van de medewerkers.

Rekening houden met dyslexie: navragen en blijven navragen

Het zou niet de eerste keer zijn dat de praktijk weerbarstiger is dan de gekoesterde wens van de schooldirecteur.

Daarom is o.a. het volgende belangrijk om te weten:

* Is er een dyslexieprotocol?
* Gebruiken ze dyslexie pasjes?
* Hoe snel kan een leerling met de diagnose dyslexie er gebruik van maken?
* Zijn het algemene faciliteiten of aangepast aan de diagnose van die leerling?
* Nemen de docenten de aanbevelingen van het dyslexie onderzoeksverslag serieus?

Vraag willekeurige docenten maar vooral de docenten die talen doceren of vakken als geschiedenis hoe zij denken over dyslexie

* Wat weten ze daarvan?
* Hoe houden zij in de klas rekening met dyslexie?
* Op welke manier organiseren zij het huiswerk en de toetsen?
* Bestaat de mogelijkheid tot mondelinge toetsing als dat wenselijk is?

En ook:
Ken je ouders met een kind met dyslexie die op deze school zit? Hun ervaringen komen van pas als je de definitieve keuze maakt.

Kritische vragen vooraf voorkomt later teleurstelling

Ga goed voorbereid naar een Open Dag en is er te weinig gelegenheid om al je vragen te stellen?
Vraag dan om een afspraak.
Natuurlijk heeft elke school het recht om zich zo goed mogelijk te presenteren. Toch is het jammer als je verwachtingen later botsen met de werkelijkheid.

Meer weten over dyslexiebegeleiding?
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/dyslexie-behandelen-volgens-een-methode-of-juist-niet-2/

Vragen over spellingregels of zelfstandig je spelling verbeteren?
https://www.spellingprof.nl 

 

Lees meer
Dyslexiebehandelingen zien als een proces.

Blog#157- Dyslexiebehandelingen zien als een proces

Gewoon ziek….

“Als ze gewoon griep had gehad, had ze ook niet hoeven inbellen. Mag ze ook nog eens gewoon ziek zijn?” Haar doorgaans zeer plichtsgetrouwe moeder werd “dwars en balorig” van de regels rond afwezigheid door Covid. “Voor mijn kind is dat een gewoon ziekteproces van in bed liggen, op de bank hangen en langzaamaan weer aan school denken.”
Ziek zijn zien als een proces net als dyslexiebehandelingen zien als een proces. Een periode van gestage veranderingen anders…

Geen tijd voor “ziek vieren”?

“Dan is er dus al helemaal geen sprake van ziek vieren”, stelde ik vast. Op de vragende blik van haar dochter verduidelijkte ik dat mijn kinderen vroeger na een ziekte niet rechtstreeks vanuit de bedperiode naar school gingen. Er was minstens een dag van uitzieken op de bank. Gezellig onder een dekentje, kopje thee/ koekje erbij en het favoriete tekenfilmpje. Alleen al dat vooruitzicht maakten de eerste ziektedagen minder vervelend. Ze noemden dat “ziek vieren”.

De ene Covid is de andere niet

Natuurlijk helpt het niet als er dan berichten rondgaan zoals die van een juf in een radio muziekquiz.
Ze vertelde terloops dat haar klas in quarantaine zit. ”Niets ernstigs hoor, gewoon wat snotneuzen en een kuchje”, aldus die juf. Laat bovenstaande leerplichtige nou niet zo mild getroffen zijn en doodziek de quarantainetijd in bed doorbrengen.

Kwestie van tijdgeest of andere eisen stellen dan bij vorige generaties schoolkinderen?

Ik moest eraan denken toen ik een bericht las over een (vergoede) dyslexiebehandeling waarbij data verzamelen het hogere doel lijkt te zijn. Ook de jonge leerling in kwestie moest al een doel beschrijven en per behandeling reflecteren op haar leerproces.
Natuurlijk wil de betalende instantie kunnen controleren en ook een betalende ouder heeft daar recht op.
Maar kan het alsjeblieft een beetje minder “hijgerig”?
Laten we alsjeblieft redelijk blijven.

Dyslexiebehandelingen zien als een proces

Een behandeling is onderdeel van een leerproces en niet een per sessie afgerond geheel. Laten we de inspanning van begeleider, kind en omgeving op een andere wijze evalueren. Als begeleider was voor mij destijds die continue verzameldrift onmiddellijk DE REDEN om geen contracten te hebben met betalende instanties. Instanties die bovendien ook een flinke vinger in de pap wensten rond de behandelwijze. Soms of liever gezegd, vaak zonder de benodigde expertise.

Hoe controleren betalende ouders mijn dyslexiebegeleiding dan?

Gek genoeg heeft in al die jaren maar één ouder me gevraagd om inzage in mijn behandelingen en toen hij die à la minute kreeg toegestuurd, veranderde hij op slag van een zeer kritische vader in mijn grootste “fan”.

Hoe evalueer je bij dyslexie behandelen als een proces?

Dat is heel goed te evalueren als je ze verdeelt in “menselijke aspecten” zoals:

  • Hoe zat/zit de persoon toen/nu in zijn vel?
  • Is het zelfvertrouwen en de weerbaarheid sterker geworden?
  • Komen school- en werkplezier terug?

en in “harde cijfers” zoals:

  • Terug te zien in de schoolprestaties.
  • Een wijziging in het foutenpatroon.
  • Bewustwording en de mate van zelfcontrole kunnen toepassen.

Ja… dáár gaat iets meer tijd overheen dan na elke sessie meten en dat is precies waar het om draait.
Vertrouwen in jezelf, de vorderingen en de hulpverlener meet je volgens mij niet per sessie. Dat is een groeiend proces dat per individu anders verloopt en waar tijd voor nodig is.

Per sessie afbakenen en evalueren is een verkeerde boodschap uitstralen

Het per sessie evalueren en afgebakend plan hebben, zou onbedoeld de suggestie wekken dat een zo’n complex probleem snel te verhelpen is. Een complex probleem dat ook nog eens per individu anders is. Het reguliere schoolsysteem is er niet voldoende voor uitgerust en ook via buitenschoolse zorg is dat niet één, twee, drie  te fixen..
Waartoe zo’n verkeerde suggestie kan leiden, kun je met wat empathie en inzicht wel raden…..

Meer lezen over “vraaggerichte” dyslexiebegeleiding in plaats van “aanbodgerichte” dyslexiebegeleiding?
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog141-individuele-talenten-gebruiken-bij-dyslexie-begeleiding/

Informatie over spelling? https://www.spellingprof.nl/een-andere-benadering-van-spelling/

 

Lees meer

Testimonials