Categorie: Logopedie/divers

Afspraken in Coronatijd betekent meebewegen.
3 november 2020

Blog#115-Afspraken in Coronatijd betekent meebewegen

Afspraken in Coronatijd betekent meebewegen

Middelbare scholier: “Eigenlijk wil ik je vragen om net als voor de zomervakantie de dyslexiebegeleiding weer online te doen. Mag dat?”

Ouders: “We zijn er een tijd uit geweest omdat er in het voorjaar zoveel van school via thuisonderwijs op ons bordje werd gelegd. We willen graag weer starten, want ze mag eigenlijk nu geen afspraak meer missen”.

Expatvader: “Tja, mijn tiener heeft dringend ondersteuning nodig voor het Nederlands, want ze heeft een achterstand in Nederlands. Dat heeft negatieve gevolgen voor haar schoolresultaten. Oh… geef je alleen nog maar online les? Dat vindt ze niet prettig. Dan wachten we wel tot januari…..”

HR-medewerker van een bedrijf: “Mijn (buitenlandse) medewerkers hebben veel meer capaciteiten dan we dachten. Ze hebben dringend Nederlands nodig voordat we ze kunnen inzetten op een andere plaats binnen ons bedrijf, maar ik denk dat ze geen online lessen wensen.”

Werkgever in maart:Ik begrijp dat je mijn werknemers vanwege Covid-19 vanaf nu liever online lesgeeft. Hoe gaan we dat organiseren en vertel maar wat je praktisch gezien van ons verlangt.”

Slechthorende opa die een cursus spraakafzien wenste. “Ach, zo’n vaart loopt dat virus toch niet? Ik ben gezond en iedereen loopt hier sowieso in en uit, dus ik kan gerust uw praktijk bezoeken. Als u het zelf niet vertrouwt, dan wacht ik toch gewoon een paar maanden?” Het was midden in maart en ik vertelde hem daarvoor dat ik begin maart was overgegaan op online afspraken.

 In tijden van Corona is alles een beetje anders

Verschillende reacties in deze tijd van Corona.
De middelbare scholier, de ouders en de werkgever kiezen zonder problemen voor de online versie. Inmiddels is het “verkoudheids- en griepseizoen” weer onder ons en hoefde er ondanks een verkoudheidje of vage klacht nog geen enkele afspraak afgezegd te worden.

De voordelen die ze benoemen?

Een verkoudheid betekent geen probleem voor het doorgaan van de gemaakte afspraak. Voor die bezorgde ouders een geruststelling, want inderdaad ze mag niets meer missen. We hebben nog veel te doen voor ze naar het voortgezet onderwijs gaat en ze hééft zoveel verborgen talenten, die we willen benutten.

Ik hoef nu niet meer door de regen na school nog een half uur naar jou te fietsen. We kunnen de afspraak ook vroeger plannen omdat we geen rekening hoeven te houden met mijn reistijd. Mijn moeder vindt het trouwens ook een fijn idee dat ik dan niet in het donker nog terug moet fietsen”.

“Mijn werknemers kunnen zonder lesonderbreking gewoon doorgaan en als het moet kunnen ze bij een verkoudheid ook thuis inloggen. Fijn dat we het zo hebben kunnen regelen.”

Zijn er nadelen aan lessen online?

Kennelijk wèl volgens die expatvader, de HR-medewerker en de slechthorende opa want ze reageren met op zijn minst uitstelgedrag.
De expatpapa stelde tijdens het gesprek voor om te wachten tot januari. Dan zou alles wel weer normaal zijn geworden was zijn optimistische verwachting. Begin augustus leek dat nog ver weg, maar de realiteit is helaas minder optimistisch. Intussen wordt de achterstand van zijn tiener op het VWO door dit uitstellen alleen maar groter.

De HR- medewerker overwoog niet om de gratis online intake van haar NT2 cursisten te laten doorgaan. Zo liepen zij en haar medewerkers een mooie kans mis om laagdrempelig kennis te maken en te ervaren hoe alles in zijn werk gaat.  Ook de extra ( reis) kosten en tijd voor haar cursisten of voor mij telden minder zwaar dan die online lessen. De “fysieke” les had boven al de eerder genoemde voordelen de prioriteit. Hoe zou het gaan met die toekomstplannen voor haar werknemers en voor het bedrijf?

De slechthorende opa overzag door de toen nog vele onbekendheden rond Covid-19 ) niet de gevolgen als hij wèl besmet zou raken. Hij zat echter  duidelijk in de risicogroep. Jammer… want het communiceren met zijn (klein)kinderen had zoveel makkelijker gekund na die cursus spraakafzien.

Meebewegen met de Corona realiteit

De oplopende cijfers van het aantal besmette mensen vragen om aanpassingen van ons allemaal. Inderdaad lopen we allemaal aan tegen beperkingen, maar we kunnen ook kijken wat er allemaal nog wèl mogelijk is.
Zoals laatst een websitebouwer tegen me zei: “Stel je eens voor dat dit virus 20 tot 30 jaar eerder rondspookte. Toen konden de thuiswerkers nog niet thuiswerken, was online onderwijs nog niet mogelijk en zou de héle economie eronder leiden.

 Maak gebruik van wat er wèl mogelijk is….

Dat is mijn oproep aan iedereen die zich wanhopig afvraagt wanneer alles weer “gewoon” is en daarmee een hulpvraag uitstelt. In mijn online lessen probeer ik zoveel mogelijk te anticiperen op wat er tijdens de afspraken online misschien aan improvisatie van me wordt gevraagd. Dat betekent geen grote verandering in de afspraak zèlf. Het vraagt wèl iets meer voorbereiding. Bijvoorbeeld het eventuele materiaal al online klaarzetten, zoals ik dat voorheen al “fysiek” klaarzette.
Met van beide kanten begrip voor deze manier van communicatie, therapie of les komen we evengoed tot het gewenste doel.

Ik zou zeggen: Niemand heeft gevraagd om dit virus, maar laten we ons gelukkig prijzen dat dit virus ons nù dwarsboomt en niet een paar decennia eerder! Het spreekwoord luidt niet voor niets: Roeien met de riemen die we hebben.
Daarom
: Investeer in deze tijd in de ontwikkeling van jezelf, je kind of je personeel. We hebben door het wegvallen van veel activiteiten waarschijnlijk meer tijd (en geld) om zinvol te besteden.

Stel jij ook afspraken uit die op een veilige manier toch zouden kunnen doorgaan of wil je vertellen hoe jij je dagelijkse werkomstandigheden hebt aangepast?

Meer weten over de aanpassingen? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog97-blijf-je-na-corona-skypen/

Meer weten over spelling begeleiding “op afstand”? https://www.spellingprof.nl 

of  in de drie moderne talen zoals: https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/spreek-jij-engels-zoals-je-het-schrijft/

Lees meer
Maak zorg fors eenvoudiger
15 juni 2020

Blog#98“Maak zorg fors eenvoudiger”

“Maak zorg fors eenvoudiger”

Het stond op de voorpagina van het NRC van donderdag 11 juni 2020.
Dit klonk als muziek in mijn oren en in gedachte ging ik terug naar 10 december 2019.

Nog geen sprake van Corona. Opstandig en gefrustreerd bedacht ik hoe mijn werkplezier zó drastisch veranderde sinds de invoering van de marktwerking in de gezondheidszorg in 2006. Steeds méér bemoeienis die aandacht en tijd weghaalden waar het om draait: De zorgvrager!

De kosten in de gezondheidszorg zijn sindsdien alleen maar gestegen.
Denk alleen al aan:

  • de “overbehandelingen”
  • de geldverslindende reclames die elk jaar vroeger lijken te starten door alle zorgverzekeraars
  • het als paddenstoelen uit de grond rijzen van de auditbureaus en aanverwante controle en opleidingsmogelijkheden

De collegialiteit en direct voor de persoon in kwestie patiëntgebonden aandacht is daarentegen gedaald.

Een vurige wens van een nationale “knuffelheld”…

’s Avonds in het praatprogramma 1 Vandaag verzuchtte onze tot “nationale
knuffelheld” gepromoveerde intensivist Dhr. D. Gommers dat “we helaas weer terug zijn bij vergaderen, overleggen en allerlei tijdrovende zaken”.
Het leek bijna alsof hij met weemoed terug verlangde naar de “Niet zeuren maar aanpakken houding “ tijdens de afgelopen slopende Coronaweken in de ziekenhuizen.

Als toeschouwer maar vooral ook als zorgverlener heb ik in die verwarrende tijd bijna met blije verbazing een soort van “flashback” gezien. Ziekenhuizen die sámenwerken, geen onderlinge concurrentie meer die de marktwerking tot gevolg had. Ik zag ondanks de onbekendheid met dit virus snel genomen beslissingen tot op het hoogste niveau of een doeltreffende correctie en vooral héél veel efficiency, goede afstemming en communicatie. Ik zag passie en werkplezier ondanks de moeilijke omstandigheden. Alle aandacht en tijd vooral dáár waar het moest zijn namelijk bij de patiënt en de directe familie. Vermoeide, maar vooral ook voldane, passievolle zorgverleners die hun professie met zoveel overtuiging en kunde uitoefenden.

Vóórdat de marktwerking ontstond

Dít leek op de manier van werken vóór 2006. Althans in mijn beleving als paramedicus. De tijd dat ik met vanzelfsprekende inzet na- en bijscholingen deed zonder aan accreditatiepuntjes te denken, maar uit overtuiging. Werkoverleg in de vrije uren dat ver in tijd mocht uitlopen door leerzame collegiale discussies over werkwijze of nieuwe inzichten. Geen aandacht voor verplichte tijdverspillende administratieve protocollen of je zorgen moeten maken over de juiste formulering in de notulen. Die autonomie misschien? Het voelt zó anders als je iets doet uit vrije wil en overtuiging dan wanneer een protocol bedacht achter een bureau je in een ijzeren greep houdt aan die protocollen.

Controle tot op de komma…..

Nog geen” Big Brother is watching you”- achtige praktijken, die nu zelfs doorgedrongen zijn in de voor controle op te sturen notulen voor je kwaliteitsdossier. Een verkeerde formulering leidt tot een reprimande en…. geen punten, tenzij….  Jawel, …overdoen dat verslag voor je accreditatie.
Het voelt als censuur en… dure tijd wordt verspild aan het formuleren in plaats van aan de inhoud. Uit pure frustratie is hierdoor zelfs een goed functionerende kwaliteitskring afgelopen jaar ter ziele gegaan! De motivatie was verdwenen om nog langer hieraan mee te doen.

In tijden van nood leert men hoofdzaken van bijzaken te scheiden

Vreemd… in tijden van nood als de hele wereld in brand staat…. dan hoeven al die administratieve controles opeens niet meer. Die “VAS -scores” worden als een van de eerste dingen afgeschaft, want dat scheelde veel tijd en… we zien zo toch ook wel hoeveel pijn de patiënt heeft? Allerlei ballast werd zonder pardon over boord gegooid en……tòch functioneerde de gezondheidszorg.

Waarom functioneerde de zorg tijdens de pandemie?

Zorg functioneert als het steunt op een heel belangrijke factor:  Vertrouwen!
Vertrouwen in de kennis en kundigheid van de professional.
Geloven en vertrouwen dat samenwerking, collegialiteit en over de muren van een ziekenhuis hulp kúnnen en dúrven vragen bij de collega in plaats van de concrrent tot zoveel méér resultaten leidt dan marktwerking.

Tijd voor de frisse wind van samenwerking en collegialiteit

Díe manier van werken moeten we vasthouden, koesteren en opnieuw invoeren. Herontdekken is niet meer nodig, dat heeft deze pandemie al lang duidelijk gemaakt. De draad is gewoon opgepakt, waar die achteloos en bruut is doorgeknipt 14 jaar geleden.
Nu nog de kosten- en tijd verspillende administratie en dure controlebureaus blijvend gaan ontmantelen. De kostenbesparing die dat oplevert?
Daar weten we met ons allen een goed bestemming voor, want van applaus alleen kun je toch niet leven?

De zorg weer centraal regelen en vertrouwen dat de professional weer gewoon doet waar die voor is opgeleid. No nonsense en gáán voor je werk waarin je gelooft!
Wat komt dat dichtbij de blog die ik in december 2019 in een verlangen terug naar zorg “puur en centraal“  in een pennenstreek opschreef.

Voor geïnteresseerden:  https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog-75-je-moet-je-gewoon-veel-meer-profileren/

(voor diegenen met weinig leestijd: vanaf “wat bedoel je met verrassend doeltreffend?”)

Wil je het artikel uit het NRC nalezen? https://www.nrc.nl/handelsblad/2020/06/11/#101

Lees meer
Je moet je gewoon veel meer profileren!
10 december 2019

Blog# 75 Je moet je gewoon veel meer profileren!

Je (ik….?) moet je gewoon veel meer profileren? 

(Een interview met logopediste Silvia Linssen)

Je moet je gewoon veel meer profileren! Ja. Hebben ze dat weleens tegen jou gezegd? Wees meer zichtbaar!” “Pfff….. dàt heb ik al vaak gehoord en oei wat een “gebakken lucht” komt er dan vaak voorbij! Ik wíl dat wel, maar dat (spontane) netwerken op een vakinhoudelijke cursus of bijeenkomst…. het voelde en voelt zo onnatuurlijk en van lieverlee deed en doe ik…….. niets”.

Je moet je veel meer profileren…. vind je dat zo moeilijk?

Toen ik destijds na lang wikken en wegen (want Facebook… dat is toch níets voor mij)  aan een zakelijke pagina begon, kwam ook dáár de onvermijdelijke opmerking. Ieder zichzelf serieus nemende ondernemer moet toch iets doen aan het bedrijfsprofiel? In een vlaag van balorigheid noteerde ik wat ík belangrijk vond en keek er vervolgens niet meer naar om. Zo… dat is dan klaar, maar… onlangs kwam de vraag of alles nog actueel was”.

Evalueer je dan nooit na een periode?

“Natuurlijk wèl: voor en na elke afspraak met patiënten en cliënten, maar dat bedoel je natuurlijk niet? Okay…als december nadert, krijg ik altijd de behoefte om terug te kijken op het afgelopen jaar. Gewoon voor mezelf zonder veel “blabla” naar de buitenwereld. Dan doe ik het nu maar meteen… dan is het ook gedaan!”

Wat stond er bij je bedrijfsprofiel op Facebook?

“Logopedie- en Dyslexiepraktijk Silvia Linssen in Veldhoven: Verrassend doeltreffend,  enthousiast invulling gevend aan jouw logopedische en/of dyslectische zorgvragen. Deze praktijk staat al jarenlang hierom bekend evenals om zijn kleinschaligheid, vakmanschap en persoonlijke betrokkenheid bij jouw hulpvragen op het gebied van Logopedie en Dyslexie. Jouw of jouw kinds ontwikkelingskansen zijn onze gezamenlijke zorg en doel”.

Wat bedoel je met… verrassend doeltreffend?

“Tja voor mijn gevoel vooral de behandeltijd efficiënt benutten! Geen tijd besteden aan randzaken die voor de hulpvrager niet van belang zijn. Zuinig zijn met jouw en mijn tijd, maar wèl oog hebben voor de hele persoon. Dát soort zaken.”

Kun je een voorbeeld noemen van tijdbesparing?

“Het stoppen met het jaarlijks vernederende circus rond het ondertekenen van de zorgcontracten met de lange vragenlijsten leverde opeens ook veel tijd op! En… niet alleen tijd! Het bespaarde me ook veel ongezonde ergernis en (negatieve) energie. Niet meer tekenen bij het kruisje en niet meer overal “ja en amen op moeten zeggen” omwille van een contract. 

Geen ellenlange protocollijsten invullen als dat niet ten goede komt aan de behandeling. Ík weet intussen dat het een grote opluchting is om me niet langer een marionet te voelen en de regie weer terug te hebben.”

Waar ligt jouw topprioriteit?

“Bij de hulpvrager en de directe omgeving natuurlijk! Die moeten geholpen worden. Dáár ligt mijn prioriteit en die zitten zeker niet te wachten op ellenlange niet ter zake doende vragen. Jammer alleen dat die hulpvrager het nog klakkeloos gelooft en accepteert als zijn zorgverzekeraar vertelt dat ze alleen met de béste mensen een contract hebben.”

Enthousiast?

“Ja…na dat besluit vorig jaar weer wel!”

Is er sindsdien nog iets veranderd in de invulling van je werkzaamheden?

“Al een flink aantal jaar ben ik óók werkzaam als NT2 trainer bij mijn eigen opgezette Dutch Lesson Veldhoven. Overbodig om hier te vertellen dat ook cursisten buiten Veldhoven van harte welkom zijn.  Alle opgedane kennis als logopedist en dyslexiespecialist, een pedagogisch-didactische (master) studie in het verleden, leservaring…. echt àlles komt samen in de taalcursussen die ik in samenspraak afstem op ieders niveau, doel en belangstelling. Daarnaast is er ook de logopedische hulpverlening, waarbij veel aandacht voor de specialisatie dyslexie voor middelbare scholieren.”

Wat stond er bij missie op FB?

“Samen met de zorgvrager en/of diens omgeving zorgen voor een optimale ontwikkeling. Waarom? Vanuit een stevige basis is persoonlijke groei beter te verwezenlijken en dat kan alleen in samenspraak! We hebben voor het goed afstemmen elkaars gedachtegang nodig!”

Waarvoor een stevige basis leggen?

(Silvia somt op:)

  • “voor je stem- en/of spraak- en taalmogelijkheden voor een (toekomstig) spreekberoep
  • om betere voorwaarden te scheppen voor je toekomstige schoolkeuze of studie
  • om zelfredzaam te blijven als je gehoor het laat afweten
  • voor …. (denkt na) via communicatie geef je steeds weer een visitekaartje van jezelf af!”

Kortom?

“Het beste uit jezelf halen is ons gezamenlijk streven! Van de hulpvrager èn van mij als hulpgever. Daar sta ik nog stééds achter en met de aanvulling hieronder wat NT2 betreft helemaal actueel: 

  • om meer (groei)kansen voor jezelf op de Nederlandse arbeidsmarkt te creëren als Nederlands niet je moedertaal is”

Waarin onderscheid je je zichtbaarheid?

“Haha….. ik houd niet zo van onderscheidingen. Die gebakken lucht…. weet je wel?  Die zichtbaarheid is er ook vaak niet voor derden. Dat uit zich in een kaart, een blij telefoontje van een geslaagde, een mooi overgangsrapport, probleemloos weer kunnen lesgeven, weer met je (klein) kinderen kunnen praten, soms een blog erover …. ”

Ze vervolgt:
“Logopedie – en Dyslexiepraktijk Silvia Linssen “doet niet aan onderscheidingen”, maar openbaart liever het volgende motto: Levensgeluk betekent dat je, waar je góed in bent, leert ontdekken en gebruiken en verder ontwikkelen. Mensen die op mijn weg komen, inspireren om ook hùn “beste zelf” in te zetten.”

Zelf bedacht?

“Ja…. wat dacht je? En….. ooit in een balorige bui! Als ik erover nadenk….. ècht geen gebakken lucht want zo vóel ik dat ook nu nog en het is voor mij een tijdloze kwaliteit!”

Actuele aanvulling “met de kennis van nù”?

Dóen waar ik energie van krijg en waarbij het werkplezier gewaarborgd blijft! Dat betekende na een tijd van wikken en wegen het eerder genoemde afscheid nemen van de knellende contracten met zorgverzekeraars”.

Spannend om je ook daarmee te profileren?

“Jazéker, want het betekende afname van de logopedische patiëntenstroom.”

Uitdágend?

“Zeker, want waar een raam of deur sluit…. gaat er ergens anders eentje open!”

De deur gaat wagenwijd open voor?
Je moet je uiteindelijk gewoon veel meer profileren!

Oei…. dit is dus profileren? Nou daar gaat ie dan…..

  • “NT2 Dutch Lesson Veldhoven, jouw taalcursus op maat afgestemd, want je wenst toch geen taalbarrière bij je persoonlijke groei?
  • middelbare scholieren en studenten met dyslexie die extra hulp nodig hebben om hun toekomstdroom na te streven
  • voor het inspreken van kranten en tijdschriften in Grave en misschien in de toekomst boeken
  • het bloggen, dit is zoals je ziet al mijn 75e blog!

Bloggen…. dat is toch óók een vorm van onderscheiden? 

“Klopt, dat zei iemand ook laatst! En.. laat ik dat nou steeds leuker gaan vinden! Wie weet…. wordt het ook financieel een keer meer dan een (profilerende) hobby? Haha…. Profileren…. je moet dat wat meer doen. Misschien heb ik mijn manier na al die jaren gevonden?”

Evalueren of je nog op één lijn zit met je basisfilosofie?

“Van tijd tot tijd evalueren is altijd goed. In mijn geval merkte ik dat uitbreiding met NT2 gewoon paste op het juiste moment. Ik hoor van cursisten en ervaar ook zèlf de meerwaarde die ik kan bieden bij het leren van onze Nederlandse taal. En.. nee dat is oprecht geen gebakken lucht verhaal of vals profileerpraatje.”

En die basisgedachten?

“Ik sta nog steeds achter mijn basisgedachten rondom het uitvoeren van mijn werkzaamheden. Waarom? Het kwam, denk ik  spontaan omdat het voor mij een waardevolle gedachte en ervaring is. De manier waaróp is met me meegegroeid in een nieuwe comfortabele jas!”

En als iemand meer wil weten over je werk?

“Meer informatie over wat ik bied op het gebied van dyslexiebegeleiding bij middelbare scholieren, het eindexamen of daarna? Kijk eens op bijvoorbeeld”https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/een-hoger-iq-zonder-ernstige-enkelvoudige-dyslexie-eed/

“Bedrijfsmatig interesse in Nederlands leren voor je buitenlandse werknemers?www.dutchlessonveldhoven.nl 

Of…. ? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/contractvrij-logopedie-met-restitutiepolis/

“Voel je welkom om mijn andere blogs te lezen!”

En….

Vanaf maart 2020 ook een praktische site met spellingregels:
https://www.spellingprof.nl

 

 

 

Lees meer
Ik vraag een restitutiepolis aan Sinterklaas
3 december 2019

Waarom vraag jij een restitutiepolis aan Sinterklaas en kies je zelf jouw behandelaar?

Blog #74- Waarom ik een restitutiepolis vraag en mijn eigen behandelaar kies

 “Doen jullie nog aan Sinterklaas?” Een antwoord geven was wat moeilijk in de tandartsstoel, maar een antwoord was niet echt noodzakelijk, want hij vervolgde met: “Wij hebben besloten om mijn ouders een IPad te geven, zodat ze wat makkelijker in contact  blijven met hun (klein)kinderen en hulpverleners. Hun gehoor gaat achteruit en dan is mailen soms toch wat makkelijker dan bellen. Een van de kleinkinderen zal hun gaan uitleggen hoe het allemaal werkt. Ze vinden het zelf ook heel belangrijk om met de ontwikkelingen mee te gaan en zo lang mogelijk onafhankelijk te blijven.”

Te oud voor een cursus spraak afzien? 

Later die dag belde een dame van 75 jaar. “Ik ben nog redelijk fit, rijd auto in mijn dorp, maar ik ben slechthorend en mijn gehoor wordt er niet beter op.  Nu vraag ik me af of ik niet te oud ben om een cursus spraak afzien te volgen.”  Tja, wat is oud en wanneer ben je ergens te oud voor? We spraken af dat ik haar een paar proeflessen zou geven, waarna ze kon besluiten om wel of niet door te gaan met de cursus spraak afzien.

Wat is uw e-mailadres?

Meestal stuur ik na zo’n gesprek in een e-mail bericht een folder met extra informatie over de cursus spraak afzien. Ik bevestig dan meteen de gemaakte afspraak zodat er geen miscommunicatie is. Ze reageerde onzeker: ”Uhhh…. dat zou ik niet eens weten, mijn man deed dat allemaal, maar helaas die is vorig jaar ……. .  Ik heb er eerlijk gezegd ook helemaal geen verstand van. Ik heb níets met computers of zo.”  Geen probleem, via de post kan natuurlijk ook nog steeds, maar toch….. Het gesprek in de tandartsstoel flitste door mijn hoofd.

Geen navigatiesysteem….

Het gesprek vervolgde met: “U woont jammer genoeg niet in mijn woonplaats.  Daar geeft niemand de cursus spraak afzien. Hoe moet ik rijden om bij u te komen?”  Ik gaf haar mijn adres en voor alle zekerheid beloofde ik het per post te sturen.  “Dan kunt u het invoeren in uw navigatiesysteem.” “U bedoelt een  TomTom? ”  Helaas…. ze heeft geen navigatie, want….. te ingewikkeld… kortom, de fitte dame werd steeds nerveuzer, want haar familie had haar toch vaak genoeg …….

Aan huis behandelen dan maar……?

Ze nam dankbaar met beide handen mijn aanbod aan om haar de cursus aan huis te komen geven. De opluchting was door de telefoon hoorbaar. Het rijden buiten haar vertrouwde dorp op onbekende weg en daarna zich nog moeten concentreren op het spraak afzien….  Het leek mij bijna onmogelijk om onder die omstandigheden een succesvol resultaat te mogen verwachten. In haar vertrouwde eigen huis in een ontspannen sfeer zou ze zich beter kunnen concentreren. Ze zou meer leren van elke les. Méér opnemen van een les betekent minder lessen nodig hebben. Goedkoper uiteindelijk voor de zorgverzekering, zou je denken!

Natura polis of restitutiepolis…….

Maar…… sinds januari dit jaar heb ik geen contracten meer bij de zorgverzekeringen. Voor de natura polissen kan dat problemen geven, blijkt intussen. Ik zou toch denken….met al die patiënt/cliëntgerichte beloftes zoals al die reclames van zorgverzekeringen ons doen geloven. Dit hoeft voor een zorgverzekering toch geen obstakel te zijn?  “Dat ga ik even navragen, maar dat moest toch geen probleem zijn”, dacht ook mevrouw optimistisch. Immers… in haar woonplaats bleek er niemand die dit kon geven. En… een zorgverzekering wil toch goede zorg geven, zoals dat in de vele reclames wordt beloofd?

Ik vraag een restitutiepolis aan Sinterklaas!

Ze zou me nog diezelfde dag terugbellen om een afspraak te maken. Inmiddels is dat 6 weken geleden en geen enkel bericht. Ik denk aan die zorgzame tandarts en zijn familie. Vragen zij voor hun ouders ook een restitutiepolis aan Sinterklaas? Vraag jíj voor jou of voor je ouders ook een restitutiepolis aan Sinterklaas? Een restitutiepolis, waarbij je meer keuzevrijheid hebt wie jou behandelt?

Waarom ik ook dit jaar opnieuw aan Sinterklaas een restitutiepolis vraag? 

Ik wil zèlf kunnen kiezen welke hulpverlener het beste bij mij en mijn hulpvraag past. En jij? Welke polis vraag jij aan Sinterklaas? Als je waarde hecht aan zelf de regie nemen, is dit een fantastisch Sinterklaascadeau! Zo bepaal jij onder àlle omstandigheden aan wie je jouw gezondheid toevertrouwt.

Wil je meer weten over de voordelen van een restitutiepolis? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/contractvrij-logopedie-met-restitutiepolis/

https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/waarom-contractvrije-logopedie-vanaf-2019/

Lees meer
Logopedie door de jaren heen
19 november 2019

Logopedie door de jaren heen….

 

Logopedie door de jaren heen, reden voor een feest èn reden tot weemoed

In juni 1979 haalde ik mijn diploma logopedie-akoepedie, zoals het toen nog werd genoemd. “ Vandaag is het begin van jullie loopbaan. Een mooi, veelzijdig beroep waar jullie niet snel op uitgekeken raken. Voor de in stem geïnteresseerden onder jullie: Logopedie door de jaren heen kenmerkt zich tot nu toe als een beroep dat sterk in ontwikkeling is. Bereid je maar voor op de eerste nascholing op stemgebied dit najaar en daar zal het niet bij blijven! Met nog veel te ontdekken gebieden en raakvlakken met andere (para)medische, maar ook met onderwijskundige beroepen wens ik jullie veel succes en werkplezier.” Zo beëindigde de directeur destijds zijn speech tijdens de feestelijke diploma uitreiking.

Veertig jaar logopedist, reden voor een feest!

Voor de rekenaars onder ons… inderdaad 40 jaar geleden. Met een groep studiegenoten hebben we in maart van dit jaar al een voorschotje genomen op deze mijlpaal en met bijna alle jaargenoten werd het “jubileum” begin november gevierd. Wonderlijk hoe je na al die tijd de draad zó weer oppakt alsof je elkaar gisteren voor het laatst zag. En…dan blijkt ook dat niet iedereen dit veelzijdige beroep trouw is gebleven!

Tijd voor een terugblik op logopedie door de jaren heen…

Tijd voor een terugblik op het beroep logopedie (want al vrij snel) werd akoepedie niet meer apart vermeld en was het “normaal” dat men ook onderlegd was in allerlei zaken rond geluid en gehoor. Bij een terugblik op een bijna afgelopen jaar of op een periode in het leven ontkom ik niet aan een licht gevoel van weemoed. Herken je dat? Nee….. niet het soort van weemoed rond hoe “jong, fris en fruitig” we wel niet waren, want elke leeftijd ( tja… een cliché) heeft zijn charme!

Vroeger was alles…..

Beter?

Hangt ervan af……. niet als ik denk aan

  • het maandelijks typen van de facturen voor de “particuliere patiënten” *
  • het handmatig invullen van de behandeldata op de toegestuurde lijsten voor de zorgverzekering

Dat is allemaal alle lange tijd veel beter geregeld dankzij de komst van de PC.

Weemoedig want het vóelde beter….

De weemoed en het gevoel dat het desondanks toch beter vóelde, ligt op een ander gebied. Ik spreek vanzelfsprekend voor mezelf. Onder het mom van verder professionaliseren van mijn beroep ging er in de loop der jaren veel spontaniteit en ook collegialiteit verloren en kwam dít er voor in de plaats. 

Voorbeelden:

  • protocollen die ervoor zorgen dat je als een willoze robot procedures moet afwerken
  • de komst van de marktwerking, want concurrentie is gezond
  • het afschaffen van het behandelbudget
  • het ”op iedere hoek van de straat kun je je vestigen”, waardoor de (gezonde) concurrentie doorsloeg
  • de “verplichte scholingspuntjes” halen voor het kwaliteitsdossier
  • het strakke formulerings- keurslijf waarin je je onbetaalde kwaliteitsbijeenkomsten schriftelijk moet vastleggen; formuleer je het anders dan “tellen” de bijeenkomsten niet volwaardig mee

Aangevuld met de volgende bezuinigingen:

  • het wegbezuinigen van logopedisten in het (speciaal) basisonderwijs terwijl logopedisten de huidige alarmerende berichten over toenemende ongeletterdheid en taalachterstand al voorspelden
  • het  eveneens niet naar ons lúisteren als wij waarschuwen voor oplopende kosten voor de gezondheidszorg omdat logopedie uit het onderwijspotje verschuift naar het gezondheidszorgpotje
  • het voorspelbare rampzalige gevolg ervan: al méér dan 10 jaar wéten dat we zwaar onderbetaald worden ( 25%), terwijl er elk jaar nieuwe eisen bijkomen van de zorgverzekeraar en de beroepsvereniging

Werkverschaffing want voor beleidsregels en controle op het navolgen van die regels zijn bureaus nodig 

  • de min of meer zelf te betalen audits en evaluaties aan patiënten om misschien één euro meer te verdienen per half uur
  • het controleren …..   alsof we een misdaad begaan als we niet strak in de pas lopen                         Was er niet het spreekwoord: Goedkoop is duurkoop?

Dáár zit mijn weemoed of ben ik misschien gewoon naïef en “niet van deze tijd”?

 

Vertróuwen!

Alles is in dit ene woordje samen te vatten.

Geen controles en natuurlijk is frauderen of je werk niet goed doen van alle tijden. Kwaliteit hangt voor mij althans niet samen met het juist invullen van een protocol of de (opgelegde) formuleringswijze van een collegiaal overleg.  Er was wederzijds vertrouwen!

Vertrouwen óók in:

  • kwaliteit leveren en vakkennis van de professional passend bij je beroepsattitude
  • na- en bijscholingen die vanzelfsprekend zijn!  Misschien wel méér voordat het schoolse puntensysteem werd ingevoerd. Het gebeurde uit liefde en interesse voor het beroep en voor de mensen die met hun hulpvraag kwamen.
  • geen ópgelegd protocol, maar wat er gedáán moest worden…. het gebeurde als vanzelfsprekend en…. wat een tijd ( geld) winst levert het op als een intakegesprek hierdoor meer “to the point” gebeurt.

Marktwerking en concurrentie versus collegialiteit en mentaliteit

  • De krácht achter dat ooit vervloekte jaarlijkse behandelbudget zat in het simpele feit dat je elkaar als collega nódig had. Elkaar vínden bij vragen en problemen en elkaars méérwaarde gebruiken in plaats van elkaar beconcurreren dankzij die “fantastische marktwerking”. Tijdens collegiaal overleg bespreken welke bijscholing op ieders programma stond en met elkaar afstemmen zodat elke expertise binnen logopedie in een straal van… km te vinden was. Feilloos weten naar welke collega je een patiënt/cliënt kon verwijzen als daar niet jouw expertise lag. Beter voor de patiënt, efficiënter verbruik van ons aller gezondheidspremiegeld en uit respect  voor de specifieke kennis van de collega.
  • Collegialiteit  ervaren als die collega je ongevraagd een patiënt met een klacht terugstuurde waar hij/zij zich minder in thuis voelde. Nu hoor ik: “zó werkt dat niet meer in de marktwerking” en inderdáád in een groepspraktijk werkt dat anders, maar helaas ook in kleine praktijken.
  • Na zoveel keer overgaan de telefoon opnemen? Liefst wel dezelfde dag terugbellen? Een verslag binnen uiterlijk 2 weken versturen. Dat lég je toch niet vast in protocóllen? Dat dóe je van nature uit plichtbesef of je doet het níet en leert het ook nóóít, daar hélpt geen enkele protocol bij, dat is een kwestie van mentaliteit!

Wederzijds vertrouwen

De vanzelfsprekendheid van handelingen…dáár ligt mijn weemoed. Vertrouwen dat die logopedist gewoon haar/zijn vak naar eer en geweten doet en zich bijschoolt zonder de beloning in de vorm van schoolse puntjes. Na- en bijscholing omdat je je werk zo goed mogelijk wilt doen en uit vanzelfsprekende zorg voor diegenen die zich aan jou toevertrouwen. Collegialiteit in plaats van elkaars concurrent onder het mom van ”marktwerking”. Dit mooie beroep, de veelzijdigheid, de nieuwe ontwikkelingen …. Ze gaan allemaal door en als je na 2007 bent ingestapt wéét je niet beter, mís je ook niets.

Onvrede terwijl de economie als nooit te voren lijkt te draaien …..een teken van deze tijd? 

De onvrede in allerlei sectoren dezer dagen is er niet voor niets. De sporen zijn zichtbaar op het Malieveld, op scholen die leerlingen naar huis moeten sturen en er zullen vele beroepsgroepen volgen, vrees ik. Volgens cabaretier Arjan Lubach zijn het aantal mannelijke leraren sinds 1985 aanzienlijk verminderd. Waar het aan ligt? Vraag het hèn die als zij- instromer enthousiast begonnen en al na een jaar afhaakten. Regels, protocollen, uit de grond gestampte bureaus die vakmensen de maat moeten nemen en controleren. Willen we dat? Kúnnen we niet meer terug naar die “goede tijd”?

Dóen waar je energie van krijgt

Ik koester de periode waarin ik zelfstandig bepaalde als ZZP’er hoe ik mijn logopedie praktijk vormgaf en waarin na- en bijscholing een vanzelfsprekende keuze van mijzélf was. De periode waarin verslaglegging bij collegiaal overleg vooral over de ínhoud ging en niet over de vórmgeving en het formuleren volgens een door buitenstaanders opgelegd protocol. De periode waarin we nog een fatsoenlijk salaris verdienden! Dankzij de veelzijdigheid binnen dit beroep en de zelfgekozen bijscholingen heb ik steeds de bakens verzet als het keurslijf ging knellen. Hopelijk kunnen de (toekomstige en jonge) logopedisten dat óók blijven doen. Zodat de enquête die ik van de beroepsvereniging ontving waarin aandacht wordt gevraagd voor het steeds meer te kort aan logopedisten in de eerste lijn onnodig is. Dat is namelijk een overduidelijk signaal aan zorgverzekeraars, maar ook aan beleidsmedewerkers. Het alternatief?  Vertrekken uit dit mooie en nooit voldoende op waarde geschatte beroep en zoeken naar dátgene waar je weer energie van krijgt!

De huidige tijd met protocollen en dichtgetimmerde beleidsplannen in veel beroepen…Is het voor jou een vloek of een zegen?

Meer over deze gedachtegang kun je lezen in: https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/waarom-contractvrije-logopedie-vanaf-2019/

Meer weten over andere werkterreinen waarin Silvia Linssen zich enthousiast heeft bekwaamd?https://www.dutchlessonveldhoven.nl 

en:

Dyslexiebegeleiding bij leerlingen uit de bovenbouw, middelbare school en bij (jong)volwassenen. Helaas niet vergoed, want dan gaat de helft van de tijd en het geld weer naar (opgelegde) protocollen i.p.v. naar de persoon in kwestie!

* Wil je nalezen hoe de zorg verzekerd was tot 2007? Kijk dan op: https://www.zorgwijzer.nl › Zorgverzekering 2017

 

Lees meer
Diagnose of een zinloos etiketje, bij wie hoor ik?
1 oktober 2019

Diagnose of een etiketje bepaalt bij wie ik hoor

Bij wie hoor ik met een slecht gehoor…..

Diagnose of etiketje bepaalt bij wie ik hoor “Ik ben slechthorend, nee niet doof. Ik ben slechthorend, nee niet dom. Hoor ik bij de doven? Nee. Die verstaan mij niet. Hoor ik bij de horenden? Nee die versta ik vaak niet. Zonder toestellen hoor ik bij de doven, met hoortoestellen hoor ik nergens bij. Slecht horen is erg vermoeiend, dat wil niet zeggen lui. Horenden…. jullie gezelschap is fijn, maar alleen geeft minder stress. Als slechthorende ben je vaak eenzaam, vooral in gezelschap!”  *  

Dit las ik onlangs en herkende er veel van in de gesprekken die ik heb tijdens cursussen spraakafzien.

Bij wie hoor ik met een schorre stem….  

Een stempatiënt met een schorre stem. Ze krijgt standaard aan de telefoon de opmerking of het erg gezellig was gisteravond.

Bij wie hoor ik als ik dyslexie heb….

Een volwassene met dyslexie die liever niet de vergadering notuleert, want spellingfouten maken doe iedereen weleens maar déze? Ze zouden eens denken dat ik…..

Bij wie hoor ik als ik…..

  • een blonde dame ben die zich vergist, want de opmerking ligt al klaar. Tjsa…..  blond hè?
  • een geboren Amsterdammer ben die inmiddels al járen in het zuiden woont. Hij verstaat het dialect, maar iedereen hoort dat het niet zijn geboortestreek is. Komt hij in Amsterdam dan krijgt hij te horen dat hij een wel erg zachte g begint te krijgen! Een Amsterdammer of een Brabander?
  • al járen in Nederland woon, maar mijn Engels accent “mijn geboorteland verraadt”. Blíjf ik dan die Engelstalige tegen wie hardnekkig Engels wordt gesproken terwijl hij/zij overduidelijk Nederlands wil spreken om erbij te horen?

Wie ben ik en welk etiket krijg ik opgeplakt?

Etiketjes plakken…. wie maakt zich er niet schuldig aan? Onterechte of ongewenste etiketjes. Zinvolle etiketjes… zijn die er dan ook?

De diagnoses met een doel

Lang geleden…. een peuter (Sandra**) kwam met haar moeder bij mij. Het spreken kwam niet lekker op gang, maar ook anderhalf jaar later haalde ze niet het verwachte taalniveau dat in ieder geval voldoende was om zich in de kleutergroep veilig te voelen. Verwijzingen volgden via huisarts naar kinderarts, psycholoog en de oorzaak kwam boven water. Een moeilijke boodschap om te brengen en nog méér om te ontvangen.

Diagnoses die je altijd bijblijven

“Wat een mooi en gezond atletisch lijfje heeft uw dochter, fantastisch daar zal ze zeker wat mee kunnen bereiken op sportgebied!” De kinderarts vertelde m.b.v. het psychologisch rapport waar haar intellectuele capaciteiten lagen, maar had ook oog voor de lenigheid en de vanzelfsprekende souplesse waarmee het meisje zich bewoog.

Een zinvolle diagnose, want waar hoort ze het beste thuis?

Haar ouders koesterden de positieve boodschap want het gaf hun steun om de minder goede boodschap te verwerken. Er volgden bezoekjes aan andere scholen (speciaal onderwijs was nog niet uitgekleed of wegbezuinigd), maar ze konden het niet over hun hart verkrijgen om haar van de buurtschool af te halen. Weg van haar vriendjes en vriendinnetjes. Logopedie in mijn praktijk ging voorlopig daarom ook gewoon door.

Diagnose of etiketje bepaalt bij wie ik hoor

Een zinvolle diagnose helpt bij: Waar voel ík me veilig en gelukkig? Een nieuw voorjaar brak aan en na de meivakantie kwam moeder zonder haar dochter binnen. Sandra zou nog een keer meekomen, maar was nu druk met haar afscheid vieren op de basisschool. Op advies van een familielid waren ze toch nog eens samen met Sandra gaan kijken op een andere school. Kleine klasjes, een extra juf of meester in de klas, kinderen waartussen ze niet altijd de laatste was, therapie ingepast in de schooluren…. Sandra straalde en vroeg of ze er kon blijven!

Tijd nodig om te wennen aan een “etiketje”

“Zijn we slechte ouders?”, vroeg ze me. “We hadden haar er vorig jaar al naar toe moeten laten gaan. Nu is er een kostbaar jaar verloren gegaan”. Wat is tijd? Wat is een jaar als ouders er nu volledig achter staan? Een periode van rouw vraagt ook tijd en als je jouw verwachtingen over de toekomst van je kind moet bijstellen heeft dat ook tijd nodig.

Etiketjes plakken we doen het allemaal weleens, (on)terecht en (on)gewenst maar als er dan toch een etiketje geplakt moet worden…. Laat het er dan eentje zijn die een doel heeft. Iemand zó de juiste hulp geven en te zorgen voor díe handreiking naar de plaats waar jij je verder kunt ontwikkelen.

Reacties op Facebook

Uit de vele mooie reacties op een Facebookpost”( hartelijk dank daarvoor allemaal!) heb ik er een gekozen die past bij deze blog: “Soms ook handig om een etiketje te hebben vanwege de geloofwaardigheid. Maar wie is er tevreden met een etiketje? Soms geeft het antwoorden op vragen, maar soms toch ook een deuk in je zelfwaarde”.

Een diagnose of etiketje bepaalt toch bij wie ik hoor?

  • Ik ben niet blond dus….
  • Dikke mensen zijn meestal gezellig want….
  • Dat is een typische nerd want…
  • Een Haags bakje koffie…..
  • Hij komt uit Brabant dus altijd te laat…..

Ach, we blijven uiteindelijk ook maar mensen!

Met dank aan het inspirerende gedicht uit Nieuwsbrief stichting hoormij van de NVVS Afdeling Zuid-Oost Brabant  * Bron stichting hoormij, waardoor deze blog tot stand kwam.

Vanwege de privacy is de naam Sandra** verzonnen.

Wil je meer blogs lezen rond gehoor en spraakafzien? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/sociaal-isolement-een-taboe/

Wil je meer informatie over het werk van de GGMD, of zoek je een gecertificeerd logopedist spraakafzien in je woonplaats? Kijk op: www.ggmd.nl

of misschien een blog over het communiceren als Nederlands niet je moedertaal is? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/praat-nederlands-met-me/

Lees meer
Zien en gezien worden
2 juli 2019

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden!

“Ik zeg hem altijd gedag en kijk hem aan, als ik hem tijdens het uitlaten van mijn hond tegenkom”, vertelde ze me laatst. “Iederéén wil toch minstens één keer per dag gezien worden door iemand?” Ze doelde op iemand in haar wijk die iedereen kent, maar nooit groet. “Elk mens is het waard om gezíen te worden, ook als je er soms wat verwaarloosd uitziet!”, vervolgde ze haar verhaal.

Zien en gezien worden als patiënt, cliënt, scholier, student, collega, als…..mèns!

Nèt afgestudeerd en sinds 1 dag een deeltijdbaan op de Mytylschool. Ik verdiepte me die tweede ochtend in een dossier en de eerste kinderen uit het taxibusje druppelden al binnen in de klas. Eén kleuter was door haar ouders gebracht want het was haar eerste schooldag! De psycholoog zou ze even rondleiden en vroeg terloops iets aan het meisje. Ze was op dat moment bezig de poppenhoek te verkennen en hoorde hem niet. “Alvast een klantje voor jou, want ik dénk dat ze niet zo goed hoort!” Pàts, wat een snelle diagnose, ook lèkker voor die ouders! Zág hij dan niet dat ze zó opging in al die indrukken van haar nieuwe omgeving?

Gezíen worden en waar dat toe leidt

Gezien worden kan deuren voor je openen! Wederom op de Mytylschool een paar maanden later: Er werd een jongen overgeplaatst van het Speciaal Onderwijs voor kinderen met een spraak-, taal- en gehoorprobleem naar de Mytylschool. “Hij had wel een gehoorprobleem en een flinke taalachterstand, maar misschien zat hij daar met zijn motorische handicap misschien niet op zijn plaats”, stond o.a. in het begeleidend rapport .

Logopedie is ook naar de persoon áchter de diagnose kijken

In hun teambespreking had een oud-studiegenoot van mij hem besproken. Ze zág dat hij zich daar onveilig voelde met zijn afwijkende motoriek. Hij speelde niet mee op de speelplaats en had weinig vriendjes. Zijn spraak- en taalontwikkeling leek maar niet vooruit te gaan. Eenmaal op de Mytylschool viel die motorische handicap weg tussen alle andere kinderen met hun handicap en kennelijk was zijn gehoor voor hem een minder groot obstakel. In een mum van tijd was hij gewend, voelde zich veilig, had vriendjes en veranderde in een blij en spontaan kind. Zijn spraak- en taalontwikkeling was snel op leeftijdsniveau.

Is het niet eenzaam als je anders bent?

Lijkt me niet echt fijn als je kind hoogbegaafd is. Kan me herinneren dat deze kinderen vaak eenzaam zijn”. Een oprecht bedoelde reactie n.a.v. een blog over dyslexie en een hoog IQ. Voor het “etiket” hoogbegaafd kun je denk ik ook dyslexie, slechthorend, autisme of wat dan ook invullen. Zolang men je ziet met dát wat jóu zo uniek maakt en daar een onderwijs of therapieplan op aanpast, word je gezíen. Eenzaam? Waarom? Iedereen is toch op zijn of haar eigen manier “uniek”? Gezien, geaccepteerd en gerespecteerd? Ja!

Volgende week start de zomervakantierubriek boeken en (voor)lezen met een kijkje achter de schermen van mijn vrijwilligerswerk bij Dedicon.

Wil je meer blogs over dit onderwerp? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/horen-en-gehoord-worden/

Lees meer
Niet met volle mond praten
28 mei 2019

“Niet met volle mond praten, want God straft onmiddellijk!”

“Niet met volle mond praten, want God straft onmiddellijk!”

Haha, ik zie nu voor me hoe jij verbaasd of misschien geïrriteerd de wenkbrauwen fronst bij deze rare titel. Wie heeft: “Niet met volle mond praten!”, níet in de kinderjaren gehoord of zèlf tegen kinderen gezegd? Sommige opvoedkundige opmerkingen hebben een dubbele bodem en ja “God” straft in dit geval onmiddellijk.

“God straft onmiddellijk!

Om bij het laatste te beginnen, een gevleugelde uitdrukking vroeger bij mij thuis na een anekdote aan tafel over een collega van mijn vader. Collega had ruzie met z’n zoon en de doorgaans zachtaardige man, tot op het bot gefrustreerd, gaf zijn zoon uiteindelijk een “pedagogische tik” en… bleef met zijn pink achter de tafelrand hangen. Naar de huisarts die een breuk vermoedde en de verwijzing naar de specialist beëindigde met…. je raadt het al: “ en God straft onmiddellijk”.  

“Niet met volle mond praten!”

Vorige week ging de blog over ” Wanneer (ver)slikken een probleem is”. Eerst wat technische uitleg over het slikproces. (Met dank aan Alessandra Alê via Pixabay, voor de duidelijke afbeelding!) Wij mensen hebben een soort “bouwfoutje”, d.w.z. onze luchtpijp ligt vóór de slokdarm en dat betekent dat ons eten, drinken en speeksel éérst voorbij de luchtpijp moet om veilig via de slokdarm te kunnen worden doorgeslikt. Als je praat, is het “strottenklepje” bovenaan de luchtpijp open, want praten doe je op de uitademing. Als je iets doorslikt zorgt het mooie samenspel van o.a. tongheffing gevolgd door slikken ervoor dat het strottenklepje als een goed passend dekseltje de luchtpijp opening afsluit.

Een (on)bewust veilige opvoedkundige raad van ouders

Niet met volle mond praten“, heeft dus een dubbele betekenis. Zelfs het luisteren naar een verhaal en de intentie om erop te reageren kan al tot een inademing leiden tijdens het slikproces en ook dán kan dat tot verslikken leiden. Gelukkig zijn de meesten van ons tot een krachtige hoestreflex in staat, waardoor we de verdwaalde voedselresten weer op het goede spoor zetten.

“God straft onmiddellijk”, voor mij een uitdrukking met een vleugje ernst maar gelukkig ook met een dikke knipoog!

Heb je de blog “wanneer slikken een probleem is met praktische tips” gemist en wil je het lezen? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/wanneer-verslikken-een-probleem-is-en-praktische-tips/

Lees meer
Wanneer (ver)slikken een probleem is met praktische tips
21 mei 2019

Wanneer (ver)slikken een probleem is en praktische tips

Wanneer (ver)slikken een probleem is

“Zou je eens wat meer willen vertellen over het onderwerp: Wanneer (ver)slikken een probleem is met praktische tips voor mijn vader?” Onlangs werd me die vraag gesteld en ik ga daar graag op in. Het was een zonnige Goede Vrijdag…. ..iedereen was vrij. Opeens ging de telefoon in mijn werkkamer. Werk aan huis heeft zo zijn voor- en nadelen! Toch maar even luisteren. Of ik alsjeblieft naar het verpleeghuis in mijn dorp wilde komen. Een bewoner verslikte zich steeds en het verplegend personeel maakte zich ernstig zorgen aangezien deze kwetsbare bewoner onlangs al een keer een flinke longontsteking had gehad.  

“First things first” ofwel een gouden regel bij slikproblemen

“Wanneer (ver)slikken een probleem is met praktische tips”. In dit geval was meneer al bekend met deze klacht bij allerlei artsen waaronder longarts en KNO arts. Een verwijzing was intern snel te regelen. Jammer dat er nooit eerder aan een logopedist en diëtist was gedacht. Mogelijk had daarmee de eerste longontsteking voorkomen kunnen worden.

Wanneer (ver)slikken een probleem is met praktische tips

  • De lichaamshouding liefst “in 90 graden zit”
  • Bij bedlegerige mensen: vermijd vooral liggend drinken of eten
  • Let op het kauw- en slikpatroon
  • De volledige tongheffing bij het slikken is van groot belang
  • Een diëtist kan behulpzaam zijn bij o.a. suggesties rond het verdikken van bepaalde drankjes Met deze adviezen kun je al veel verslik problemen voorkomen.

Een heerlijke Paasmaaltijd zonder verslikken

Met deze adviezen aangevuld met extra oefeningen en overleg met de diëtiste was het verslikken snel verleden tijd. Na Pasen kreeg ik via zijn vaste verzorgster een lief berichtje: “Dank je wel dat je op je vrije dag tijd maakte. Ik heb lekker kunnen genieten van het feestelijke Paasmenu!”

Wil je een andere blog lezen over slikproblemen?
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/contractvrij-logopedie-met-restitutiepolis/

Wil je meer achtergrondinformatie over wanneer (ver) slikken een probleem is? https://www.innopastry.com/slikproblemen-dysfagie/slikproblemen-bij-ouderen/

https://dietistennet.nl/dieten/slikklachten

 Volgende week een ander verhaal rond dit thema:

“Niet met volle mond praten!”

Lees meer
adem in adem uit met tips
14 mei 2019

“Adem in en adem uit”, enkele tips

“Adem in en adem uit”

Zo luidde het laconieke advies van de manager in Grave toen ik 20 minuten later dan gepland mijn leesopdracht van die morgen ophaalde. Luisterend naar een verhaal op “538” reed ik kennelijk ”op de automatische piloot” en ontdekte opeens dat ik een stuk voorbij de afslag naar Dedicon was. Keren bleek lastig en al rijdend in het drukke woon-werkverkeer de TOMTOM aanzettend geen optie. Een mooie landelijke route was het gevolg.

Adembenemend

Een adembenemende route als je niet aan tijd hoeft te denken! Ja en dat ontbrak nu juist. Ik kom nu eenmaal altijd graag op tijd en voel een lichte onrust opkomen als het te laat komen realiteit wordt. Mijn adem slaat er van op hol en handen en keel voelen dan alsof ze van vochtigheidsgraad hebben gewisseld.

Adem….

Als een rode draad is het onze graadmeter door de dag. Het vertelt jou en mij precies hoe onze emotionele gemoedstoestand is.

“Tijdens de huwelijksmis was ze zo ontspannen aan het genieten van het nu”, vertelde ooit mijn stagebegeleidster over haar collega die enkele dagen ervoor was getrouwd. “Had ze je dat later verteld?”, vroeg ik haar. “Nee joh, dat zag ik toch aan haar ademhaling!”

“Altijd fijn dat ik aan je ademhaling kan zien, dat je echt geen verdoving nodig hebt”

Dit zei ooit de tandarts tegen mij. “Nee ik vertrouw volledig op je, als je denkt dat ik het wel zonder verdoving red”, was mijn ontspannen reactie. Verdoving bij de tandarts en daarna als logopedist weer meteen aan het werk…. dat gaat niet samen en is voor mij als zwemmen op het droge voor een vis.

Adem en ademhaling is voor mij een sturend mechanisme

  • Tijdens ontspanningsoefeningen
  • Onmisbaar in de zang- en toneelwereld
  • Als iemand stottert
  • De rode draad bij de aanpak van stemklachten
  • In een spreekberoep
  • Bij een bevalling
  • De eerste hoorbare start van een nieuw leven…

De relatie tussen ademhaling en stress situaties

Iemand vroeg mij om tips over hoe je in stress situaties toch rustig kunt ademhalen èn verstaanbaar blijft. Misschien is er al wat duidelijk geworden door deze lange inleiding? Adem en gemoedstoestand zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ben je rustig, dan is de adem ook rustig. Ben je opgejaagd of schrik je dan reageert de adem als een magneet.

Maar….andersom kan ook want met adem kun je ook sturen! Dat is niet één, twee, drie in een blog helemaal uit te leggen en hapklaar toe te passen. Ademtherapie is vooral ook ervaren, oefenen, bewust worden. Zo kun je via je adem controle houden of krijgen over stress -situaties. Het kan het verschil zijn tussen met een steengoed liedje èn stem dit songfestival winnen of helaas niet!

Enkele logopedische ademtips voor diegenen die graag zelf experimenteren

  • De uitademing is actief want daarop maak je alle menselijke geluiden met uitzondering van hikken. Daar kun je dan ook vréselijk moe van worden!
  • De inademing komt als vanzelf, dus niet ademhálen, maar laten kómen!
  • Vergelijk je adem en je longen eens met een luchtbedpompje: je drukt het pompje leeg en ffft al dan niet met wat gepiep “ademt de pomp de lucht uit”. Je laat het pompje los en kijk het vult zich vanzelf weer met lucht.
  • Als we bewust en actief zouden moeten ínademen…… tja, dan zouden we nooit kunnen slapen!

Dank je lieve manager van Dedicon voor die laconieke reactie: “Adem in, adem uit”. Het was voor mij precíes genoeg om lekker ontspannen te starten met die krant in de opnamestudio!

Meer informatie over ademtechniek? Kijk op https://www.nvlf.nl

Wil je meer blogs lezen over praten en de relatie met adem?
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/stembelasting-en-stembelastbaarheid/

Heb je ademklachten in relatie tot het spreken? Neem dan contact op met een logopedist in je woonplaats.

Heb je vragen of wil je reageren op deze blog? info@slin.nl

Lees meer