Voor mij een nieuw avontuur waar ik veel zin in heb. Bloggen is voor mij een nieuwe manier om dit mooie, vaak toch nog te onbekende beroep meer aandacht te geven en mijn jarenlange ervaring met jullie te delen.
Logopedie is zó veelzijdig en mijn belangstelling breed en dat betekent dat ik in mijn blogcategorieën een keuze moet maken.

Wil je meer weten over een onderwerp en vind je er (nog) geen blog over? Je bent méér dan welkom om mij hierover een berichtje te sturen. Ondanks mijn jarenlange ervaring ben ik niet alwetend, want misschien deel je mijn ervaring: “Hoe meer je weet, hoe meer je ervaart hoe weinig je eigenlijk weet”. Samen met jou wil ik informatieve en hopelijk ook leuke blogs èn vlogs gaan maken!

Blog

De week van de Alfabetiseringezen of de IPad onderweg?

Wat doe jíj in de Week van de Alfabetisering en daarna?

In de Week van de Alfabetisering lees ik het volgende op de NOS app:

Wist jij dat 1 op de 6 Nederlanders van 16 jaar en ouder laaggeletterd is en dus moeite heeft met lezen, schrijven en rekenen? Maar liefst 2,5 miljoen laaggeletterde Nederlanders kunnen moeilijk functioneren in de maatschappij.

Waarom een wéék aandacht voor laaggeletterdheid in de Week van de Alfabetisering? Om:

  • laaggeletterden te stimuleren om erover te praten
  • de omgeving van de laaggeletterden te bereiken
  • het taboe te doorbreken
  • sneller te leren herkennen als iemand moeite heeft met lezen en schrijven, zodat je ook hulp kunt bieden
  • ze in contact te brengen met mensen of instanties die kunnen helpen

Wat is het verschil tussen analfabetisme en laaggeletterdheid?

Analfabetisme: Je kunt helemaal níet lezen, schrijven of spellen.

Laaggeletterdheid: Je kunt wel lezen en schrijven, maar op zó’n laag niveau dat je niet zelfstandig kunt functioneren in de samenleving.

Waar loop je dan tegenaan als je laaggeletterd bent?

Je hebt o.a. problemen met:

  • het invullen van formulieren
  • straatnaamborden lezen
  • (voor) lezen
  • handleidingen van apparaten lezen
  • solliciteren
  • het gebruik van smartphone en computer

Wat betékent dat voor het dagelijks leven van iemand die laaggeletterd is?

  • Je bent vaker afhankelijk van anderen
  • Je hebt een minder goed betaalde baan, dan je gelet op je andere kwaliteiten zou kunnen hebben
  • Je bent vaker langdurig werkloos
  • Er is vaker sprake van stress
  • De kans op bedrijfsongevallen zijn groter omdat je de veiligheidsinstructies niet goed kunt lezen

Waarom wordt de kloof met (goed) geletterden steeds groter?

  • De vergrijzing en migratie speelt een rol
  • Maar… vooral het feit dat steeds meer jongeren met een taalachterstand de school verlaten, wordt als oorzaak genoemd, omdat men onvoldoende leest!

Voorkómen is beter dan genezen!

Natúúrlijk is een van de kerndoelen van school aandacht voor rekenen en taal, maar helaas wordt steeds méér op het bordje van het onderwijs en de leerkracht gelegd. Hiervoor zijn niet méér onderwijsuren beschikbaar. Daarom…

Het goede voorbeeld geven is de eerste stap die wij als omgeving kunnen bieden.

Als directe omgeving van je kind kun je o.a. denken aan:

  • zèlf lezen en liefst dagelijks zoals eten en drinken een dagelijks terugkerend (noodzakelijk) ritueel is
  • het plezier in lezen stimuleren door al van jongs af aan vóór te lezen en daar een gezamenlijk gezellig moment van maken
  • als je niet graag leest, kun je dat ook compenseren door sámen naar een luisterboek te luisteren en mee te lezen
  • wekelijks of in ieder geval met regelmaat samen de bibliotheek te bezoeken

Hoeveel méér kun je als je goed kunt lezen?

  • Denk aan het begrijpen van de handleiding van een apparaat
  • Het bakken of koken van een lekker recept
  • Onderweg een waarschuwingsbord of route omweg kunnen lezen
  • De kans op promotie wordt groter en dus ook je salaris als je in de voortschrijdende automatisering de instructies kunt lezen
  • Je kunt dan het goede voorbeeld geven aan je kinderen zodat ook zij betere startkansen krijgen in hun leven
  • En vooral: Je hebt een zelfstandig volwassen leven, want je bent niet afhankelijk van anderen, hun tijd en bereidheid om jou te helpen bij leesactiviteiten

Lezen saai?

Lezen…. ik hoor het vaak…..is maar saai!  Het lijkt niet meer “in” om geregeld in de vrije tijd een boek te lezen, maar….wat denk jíj?  Is een leven dat gekenmerkt wordt door schaamte, frustratie, onvoldoende kunnen meedoen, afhankelijkheid van anderen het leven wat jij wenst voor jou, je omgeving en je nageslacht? Is dat dan wèl “in”?

Oproep niet alleen voor de Week van het Alfabetisme maar ook voor erna:

Kijk eens naar je gezin, je omgeving, de kinderen uit je buurt. Léés jij graag en zie je dat jouw kinderen dat plezier met jou delen? Zou je een ander dat ook willen gunnen? Meer zelfstandigheid en meer toekomstkansen? Informeer eens bij je buurtbibliotheek of bij de school, het bejaardenoord of bij die slechtziende buurvrouw of buurman? Er zijn al voorlees grootouders en leesmoeders, maar misschien snakt jouw slechtziende buurvrouw óók wel naar iemand die haar een gezellig uurtje bezorgt.

Wil je meer lezen over leesplezier? In de afgelopen zomervakantie schreef ik een aantal blogs over lezen en leespret. In deze week van deze Week van de Alfabetisering daarom een terugblik.

Wil je reageren of ken je een stimuleringsproject op dit gebied bij jou in de buurt en wil je dat delen? Anderen inspireren? Deel het hieronder in een reactie en wie weet hoeveel ontplooiingskansen het oplevert voor anderen!

https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/is-een-film-spannender-dan-het-boek/

https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/hoe-stimuleer-je-om-te-lezen-en-maak-je-een-boek-spannend/

Interesse in meer tips? http://lees-goed.nl/vakantielezen-met-kinderen/

Met dank aan de NOS app (bron) van 9-9-2019. Het eerste deel van deze blog is een samenvatting ervan.

Lees meer
Een leraar/zorgverlener als hamburgerbakker of de kok met een Michelinster?Een leraar of begeleider als hamburgerbakker?

Een leraar/zorgverlener als hamburgerbakker of liever met een Michelinster?


“De leraar moet geen hamburgerbakker worden”

Een leraar/zorgverlener als hamburgerbakker of de kok met een Michelinster? “De leraar moet geen hamburgerbakker worden” stond er als titel boven een boeiend interview uit het NRC! ( quote van Paul Kirschner). In ons “overcorrecte Nederland” vínden veel mensen dan iets bij zo’n titel. Het zou stigmatiserend zijn, alsof er iets verkeerds is aan een hamburgerbakker. Het heeft een bekende fastfood keten bepaald geen windeieren opgeleverd door zich te specialiseren in het bakken van hamburgers. Ongeacht of je de hamburger in de VS, in Noorwegen of in Spanje bestelt… de smaak is exact hetzelfde. Een soort “keurmerk” van een in dit geval hamburgerrecept.

Passend onderwijs en hamburgerbakker

De hamburgerbakker in relatie tot het onderwijs… Bij míj sloeg de titel aan. Het prikkelde! Het zijn voor mij twee tegenovergestelde zaken, maar beiden met de beste bedoelingen geschikt voor een bepaald doel.

Het principe van de “Keurmerk” hamburger:

  • Die gegarandeerd overal van dezelfde kwaliteit en smaak is
  • Alles volgens het protocol
  • Aanbodgericht

Het principe van Passend onderwijs:

  • Geïnspireerd door de gedachte dat geen mens hetzelfde is. Zoals je élk kind in je gezin misschien wèl dezelfde waarden en normen wilt meegeven, maar de manier waaróp is per kind nèt even anders.
  • Je kijkt naar het karakter, de gevoeligheden, de plaats in het gezin…
  • Je past je opvoeding aan, want wat bij je oudste misschien uitstekend werkt, gaat niet op voor de volgende spruit!
  • De school net als je gezin: in de vertrouwde buurt en op dezelfde school van de kinderen uit je straat
  • Vraaggericht

Passend onderwijs is voor mij onderwijs dat je past en gegoten zit als een comfortabele jas

Passend onderwijs. Lang vóór deze term werd bedacht was er het Speciaal onderwijs. Het type onderwijs dat vrijwel volledig is wegbezuinigd onder het mom van:

  • Weer sámen naar school
  • Iedereen is gelijk en krijgt gelijke kansen
  • Elk kind heeft recht op onderwijs in de vertrouwde woonwijk

Maar…. ís iedereen wel gelijk en gééf je echt die dezèlfde kansen? Leraren die in het Speciaal onderwijs werkten, volgden na hun diploma een aanvullende opleiding. De klassen waren klein en er werkten op die scholen ook ándere professionals waaronder logopedisten. Gelijke kansen werden gecreëerd door een “ongelijke” benadering! Om het ontstane “onderwijsgat” van de bezuiningingsdrift op te vangen, werd het Pássend onderwijs uitgevonden. De Basisschool bedoeld voor èlk kind. Met expertise waar nodig is van buitenaf, maar niet binnen directe handbereik. Onderwijs dat past bij elk kind. Het klonk te mooi om waar te zijn…..

Is Speciaal Onderwijs hetzelfde als Passend Onderwijs?

Net afgestudeerd werkte ik lang geleden in het Speciaal Onderwijs op een Mytylschool*. Na enkele maanden kwam er een nieuwe leerling op school en ook bij mij voor logopedie. Ik noem hem Joop. Zoals alle nieuwe leerlingen mocht hij eerst een paar dagen wennen aan de nieuwe omgeving, de leraar en zijn klasgenoten. Joop bleek zich niet thuis te voelen op zijn vorige school voor slechthorenden. Ja… ook Speciaal onderwijs! Ondanks alle goede bedoelingen, betrokkenheid en uitstekende begeleiding. Voor de buitenwereld leek zijn motorische handicap minder ernstig dan zijn gehoorprobleem. Zijn haperende motoriek zorgde ervoor dat hij zich onveilig voelde tussen al die goed bewegende (zwaar) slechthorende leeftijdgenoten.

Het dossier van Joop:

  • Problemen met de spraak- en taalontwikkeling
  • Ondanks logopedische therapie is er onvoldoende vooruitgang
  • Ouders, leerkracht en logopedist maken zich zorgen over zijn welbevinden op deze school
  • Naast zijn gehoorprobleem zijn er ook bewegingsproblemen waardoor hij qua motoriek “uit de toon” valt
  • Op de speelplaats staat hij meestal aan de kant
  • Hij lijkt geen vriendjes te hebben
  • Joop maakt een eenzame en onzekere indruk
  • Past hij hier wel?

Een passende (leer)omgeving zorgt meestal ervoor dat er een veilige omgeving is

Joop was die dag voor het eerst bij mij geweest samen met een ander klasgenootje en enkele dagen daarvoor zag ik hem bij het surveilleren op de speelplaats. Een vrolijke, blonde krullenbol! Misschien hadden ze een verkeerd dossier gestuurd want in niets leek het geschetste beeld van het dossier op de Joop die ik zag. Voor alle zekerheid plande ik een paar afspraken om hem te testen: Geen enkele aanleiding voor logopedie. De leraar en klasse assistente bevestigden mijn indruk.

Speciaal onderwijs betekent niet standaard maar onderwijs met een Michelinster!

Ik besloot mijn collega te bellen en vertelde haar onze bevindingen. Dit kind viel met zijn relatief lichte motorische handicap op de Mytylschool nauwelijks op, maar op de school voor kinderen met een gehoorprobleem was die motoriek voor hèm een groot probleem! Hij voelde zich vaak buitengesloten en onzeker bij wilde spelletjes. De onzekerheid belemmerde hem. Hij voelde zich onveilig op de speelplaats. De spraak- en taalontwikkeling zat muurvast. Mijn collega zàg dit en kaartte het aan binnen haar team. Deze jongen zat daar ondanks het gehoorprobleem niet op de juiste plaats. Een professionele en liefdevolle omgeving, maar geen passende (onderwijs) omgeving!

Een leraar/zorgverlener als hamburgerbakker of de kok met een Michelinster?

Deze jongen was slechts één van de vele voorbeelden, die ik tijdens mijn werk op die Mytylschool heb ontmoet. Híj had het geluk dat er nog Speciaal Onderwijs was. Geen Passend onderwijs met zich een slag in de rondte werkende (onderwijs) professionals die daarbij onvoldoende (financiële) steun krijgen, maar vaak wèl veel kritiek. Om diezelfde expertise en voorwaarden te creëren zoals hierboven geschetst, is veel méér nodig! Een omgeving ook waar elk kind de veiligheid vindt om zich te ontwikkelen Op de Mytylschool voelde Joop zich veilig. Passend onderwijs bínnen het Speciaal Onderwijs!

Speciaal èn daarbij Passend Onderwijs ís onderwijs met een Michelinster

Ik zou het willen vergelijken met de vraag van de kok aan zijn gast of er rekening moet worden gehouden met een dieet. Met de fijnproevers in een restaurant met een Michelinster! Inderdaad… het kost meer, want de expertise ís er standaard aanwezig! Gelet op de vergrijzing van de maatschappij en uitgesmeerd over een lange periode waarin we als sámenleving een beroep móeten doen op onze jonge talenten? De investering méér dan waard en te verantwoorden!

Heb je belangstelling voor het interview van Mirjam Remie (NRC redacteur) met Paul Kirschner Hoogleraar onderwijspsychologie? https://www.poraad.nl/nieuws-en-achtergronden/nrc-de-leraar-moet-geen-hamburgerbakker-van-de-mcdonalds-zijn

Wil je een andere blog lezen over “maatwerk”? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/zien-en-gezien-worden/

Mytylschool* : Een mytylschool is regulier onderwijs in een speciaal jasje voor kinderen met een lichamelijke handicap.

Lees meer
Praat Nederlands met me

Spreek Néderlands met me!

Spreek Nederlands met me!

“Praat Nederlands met me!” een veel terugkomend zinnetje in het bekende liedje van Kenny B. Een zin ook uit míjn hart gegrepen, want wat is er toch met ons Nederlanders aan de hand? Schamen we ons soms voor onze moedertaal? Waarom hebben we “meetings, kids, zeggen we Oh my God of anyway?” Wat is er mis aan onze moedertaal?

Al heel lang gaat het niet goed met onze moedertaal:

  • Hij is beter dan mij  (He is better than me)
  • Jullie zijn groter als ons ( you are bigger than us)
  • Hij deed wandelen (huh? In het Engels toch: he walked, maar wel did he walk?)
  • Hun zeggen…… ( They say? Hé… de verkéérde vertaling?)

Een paar voorbeelden waarbij het soms lijkt of we vanuit het Engels vertaald onze taal gaan spreken, maar dan soms toch een beetje raar…!

De nonchalance in de taal zoals:

“Ik irriteer me aan”, spreekwoorden die rammelen en was het nou “op het begin, in het begin of aan het begin?” Tja… zo weinig aandacht voor wat ons bindt!

Trots zijn op je vaderland, je moedertaal, typisch Nederlandse tradities, onze cultuur….

Enkele jaren geleden was ik in Peru. Een fascinerend land en… straatarm. Hetgeen me tot nu toe het meest is bijgebleven, was de gedeelde trots voor hun land en cultuur. Arm en rijk… het was wat iedereen verbond evenals de dagelijkse taal. Officieel het Spaans….. maar veel bewoners spreken ook nog minstens een van de oorspronkelijke Indiaanse talen het Quechua of het Aymara. Ze zijn daar trots op en tónen dat!

Engels antwoorden als iemand met een accent spreekt of duidelijk niet uit de hoofdstad komt!

Spreek toch gewoon Nederlands met me! Dit overkwam mijzèlf toen ik een dagje Amsterdam deed. Van origine ben ik logopedist, spreek al een aantal jaren kranten en tijdschriften in… Ik bedoel maar…. die twee zijn toch niet te rijmen met een Engelstalige reactie van een Amsterdamse landgenoot? Alleen omdat ik niet de hoofdstedelijke klanken gebruik?

De 10 moeilijkste Nederlandse tongbrekers voor mensen die graag onze taal willen leren volgens De Stichting Kinderpostzegel

  • Vogelverschrikker
  • Lieveheersbeestje
  • Afstandsbediening
  • Perforator
  • Lantaarnpaal
  • Schaduw
  • Misschien
  • Vergeet-me-nietje
  • Juf
  • Gefeliciteerd
  • En een toegift: … in een van mijn lessen NT2  bleek “huisartsenpost” ook vreselijk moeilijk. Van wíe gaan ze deze woorden leren als wíj allemaal zo nodig Engels moeten spreken?

“Ga je met mij in Néderland Éngels spreken? Waarom verhuis je dan niet “gewoon naar Engeland?”

Deze wanhopige reactie hoorde ik één van mijn cursisten NT2 vertellen. Hij beklaagde zich dat hij niet de káns krijgt om Nederlands te spreken met Nederlanders! Hoe zou jíj je voelen als je je stinkende best doet om een taal te leren en men reageert consequent in een andere taal? Zo leer je die taal toch nóóit?

Hoe reageer jíj als iemand ònze moedertaal leert?

Of: welke typisch Nederlandse woorden zou jíj je buitenlandse buren, collega’s of vrienden willen leren?

Weet jij wat typisch Nederlands is? https://www.nederlandvoorbeginners.info/typisch-nederlands/

Wil je meer blogs over Nederlands of meer informatie over de NT2 lessen van DLV? https://www.dutchlessonveldhoven.nl https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/moedertaal-dringt-door-in-de-tweede-taal/

Lees meer
Is een film spannender dan een boek?

Is een film spannender dan het boek?

Wat is spannender een boek of een film over dat boek?

“Zou je dat wel doen? Hij is nog zo jong! Straks krijgt hij er nog nachtmerries van!” De bezorgde grootmoeder hoorde jaren geleden over het dilemma in het gezin van haar dochter. De opvoedkundige discussies over Harry Potter destijds in de media, sterkten haar in haar bezorgdheid. Harry Potter was eng, spookachtig, griezelig en niet geschikt voor de jonge kinderzieltjes!

De film Harry Potter komt

Harry Potter deel 1 zou in de kerstvakantie in de bioscoop komen. De oudste zoon had het boek in de zomervakantie in één adem uitgelezen en wilde dolgraag de film zien. Broer van 6 wilde natuurlijk ook graag mee. Elk aantrekkelijk minder spannend voorstel  werd daarbij verontwaardigd van tafel geveegd.

Een compromis…

“Als ik je nou eens éérst het boek voorlees, dan weet je al waar het over gaat en mag je daarna kiezen of je meegaat of dat wij sámen naar een andere film gaan?” Het was ongeveer een maand voor de kerstvakantie. Voor het naar bed gaan, las ik een deel van een hoofdstuk voor. Zorgvuldig op tijd stoppend vóórdat het spannend werd of juist nèt zolang dóórlezen tot de spanning weer voorbij was.

Goede nachtrust…

De strategie werkte: geen nachtmerries, slaapwandelingen of slaapgebrek. Verbeeldde ik het me trouwens dat de boekenlegger de volgende avond soms een bladzijde verder lag en de prille lezer met veel inspanning de woorden probeerde te ontcijferen?

Het mooiste kerstvakantie uitje!

De kaartjes werden gereserveerd, want het zou storm lopen. Harry Potter als boek was al een daverend succes en de film al in Engeland te zien, zou het boek overtreffen! “Reserveer maar stoelen helemaal achterin de zaal, dan is het beeld niet zo groot en kan ik eventueel snel de zaal verlaten.” Allemaal zorgen voor niets! Jongste genoot en riep geregeld door de zaal “Hé in het boek was het ánders, hé ze vergeten …..!” “Sssst!”

Wat was spannender het boek of de film?

“Het boek was tòch spannender mam, maar ja…. dat kan natuurlijk niet allemaal in de film hè?” Een spontane korte filmrecensie aan het einde van de film. En… “je leest het volgende boek wel eerst voor voordat we die in de bioscoop gaan zien hoor!” Waarom? “Nou, dan maak ik er éérst mijn eigen filmpje bij!”

Harry Potter een daverend succes

De zomers vóór de eeuwwisseling…. Tijdens de warme middagpauze een mooi beeld op campings… Harry Potter en dan de titel van het nieuw uitgekomen boek in verschillende talen. Harry Potter werd gelezen door jong èn oud, óók door bezorgde oma’s! Om te controleren of het boek niet te spannend is voor hun kleinkind, misschien?  Wát denk jij? In mijn praktijk zijn veel kinderen met dyslexie door hun ouders voorgelezen of hebben de luisterboeken gebruikt, maar óók kinderen die niet zo van lezen houden, zijn dankzij deze serie gaan lezen. Wachten tot de film rond de kerstvakantie uitkomt? “Ben je gek dan moet ik nog een aantal maanden langer wachten!”

Wil je meer lezen over deze serie? https://kinderboekwinkel.nl/series/harry_potter

Wil je meer blogs lezen over de zomerserie boeken lezen? Vanaf het begin van deze zomervakantie wekelijks een blog over lezen! Zoals: https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/hoe-stimuleer-je-om-te-lezen-en-maak-je-een-boek-spannend/

Lees meer
Hoe maak je een boek spannend en stimuleer je om zelf te lezen?

Hoe stimuleer je om te lezen en maak je een boek spannend?

Hoe maak je een boek spannend en stimuleer je om het zelf te gaan lezen?

“Binnenkort is er weer voorleesontbijt en kom jij dan in onze klas voorlezen?” Onze afspraak liep ten einde en na wat dralen kwam op de valreep die vraag. Verwachtingsvol keek ze me aan en om me verder te overtuigen: “Ik heb hier ontdekt dat lezen leuk is!” Ze is: Groep 7 leerling, klein voor haar leeftijd. Ooit een timide, gevoelig meisje, maar fantastisch om te merken hoe het zelfvertrouwen steeds meer terrein wint. Hoe ze ook steeds zèlf meer de regie neemt in wat ze wil, en vooral in hóe we haar zo goed mogelijk kunnen helpen. En….omdat ze nog steeds wacht op mijn antwoord…..”Jíj vindt (voor)lezen toch óók heel belangrijk en je wilt toch dat iederéén in mijn klas gaat lezen?”

Karel ende Elegast

Ja…. dat wil ik zéker, alleen…. zou dat lukken? Ik denk zelf weleens aan mijn eigen combinatieklas 4/5 (nu groep 6/7). Onze “meester” was een geboren verteller. Ooit op een middag is het begonnen… wekenlang. Een kwartier voor het einde van de schooldag. Een spannend ridderverhaal over Karel de Grote… Je kon een speld horen vallen en… net toen het spannend werd, ging de schoolbel. “Morgenmiddag weer een hoofdstuk, als jullie hard werken”, beloofde hij.

Geen AVI niveaus maar lezen wat je boeit!

Nu, zóveel jaar later denk ik dat dáár bij mij het zaadje is geplant. Ik kon niet wachten tot een volgende dag en ging zèlf op zoek naar het boek in de bieb. “Maar kind…. dat is toch niet voor jóuw leeftijd? Het is in Oud Nederlands geschreven!”,zei de bibliothecaresse. Ik móest en zou….en natúúrlijk was het te moeilijk, maar zèlf ervaren en dan maar iets zoeken wat ook met ridders te maken heeft… Het is zó’n andere manier van lezen stimuleren dan die AVI niveaus of het lezen met een stopwatch en als je geen goede lezer bent veroordeeld worden tot het AVI-niveau wat er volgens de test uitkomt. Vaak totáál niet passend bij jouw interesse- en kennisniveau. Het gaat toch uiteindelijk om lezen léuk gaan vinden, praten óver een boek en níet over welk AVI-niveau het boek heeft? Begríjpen wat je leest en níet hoe snèl je wel niet leest?

Zó gaaf dat je ja zegt!”

Zou ík dat zaadje misschien mogen doorgeven? Zou ik het kúnnen? “Néé heb je, já kun je krijgen”, zeiden míjn ouders altijd… dus já! Blij ging ze naar huis. Een week later….. “meester vraagt wat je gaat voorlezen en of je wel een half uur kunt vúllen?” Gevolgd door een samenzweerderig……. “dat is moeilijk hoor, lukt hem niet, want er zitten een paar jongens die áltijd stieren als de meester gaat voorlezen!” Oeps…… een half uurtje mèt hindernissen! Óf…. een uitdaging om die “stieren” geboeid te krijgen….. ?

De keuze van een boek is belangrijk!

“Meester” en ik overleggen welk boek ik zal nemen. Uiteindelijk moet het voor iedereen aanspreken. Dus wat hem betreft…. kies zèlf maar! Heel fijn, want het helpt, als je iets mag lezen wat je léuk vindt! Een goede voorbereiding is daarbij ook belangrijk.

“Een voorleesontbijt op school, hoort dat ook al bij jouw werk?”

Een verbaasde echtgenoot aan de ontbijttafel als hij hoort waar ik naar toe ga. Tja… soms is het leuk om iets te doen wat raakvlakken heeft met mijn werk. Het doorbréken van gewoontes houdt je werk toch leuk en afwisselend? Alleen al de speelplaats opkomen, het schoolgebouw binnenkomen, een klas binnenstappen. Die ochtend een aparte ervaring …..  Ik voelde me bijna de keizer zonder kleren, want letterlijk íedereen was in pyjama of ochtendjas met pantoffels! 

Hoe krijg ik ze stil of liever gezegd geboeid?

Hoe krijg je een klas stil, die uitgelaten elkaars nachtkleding bewondert en vervolgens met broodtrommels in de weer gaat? Vergelijkt wat het ontbijt van de buurman/-vrouw is? Wat doe je als je met veel tamtam wordt geïntroduceerd door een meester (in ochtendjas) en een klas je intussen etend vol verwachting aankijkt? Hoe maak ik het boek spannend en stimuleer ik ze om het zelf te gaan lezen? Lichtelijk onwennig en ook wat nerveus zoek ik direct naar “de stieren” en ontmoeten mijn ogen die van mijn “bondgenoot”. Ze knikt me bemoedigend toe.

De stille stieren!

Vertellend over mijn keuzeboek introduceer ik de hoofdpersonen en vertel dat het eerste hoofdstuk van een boek is bedoeld om kennis te maken met de hoofdpersonen en de situatie, maar soms is zo’n eerste hoofdstuk ook wat saai… Het boek moet nog op gang komen nèt als bij een film. Ik start ergens in het boek waar wat bijzonders wordt beleefd en op het moment dat het ècht spannend wordt… .. sla ik een paar hoofdstukken over. “Mijn stieren” vergeten te eten, beginnen ssst te roepen als iemand per ongeluk iets te hard een broodtrommel sluit… Interessante ontwikkeling! Opnieuw licht ik een tipje van de sluier en nèt als het opnieuw bijna tot een ontknoping komt, kucht meester ten teken dat de tijd bijna om is en ik moet gaan afronden. “Hè meester, dan doen we toch gewoon wat minder taalles, dit is toch ook taal?” Met instemming van iedereen genieten we nog een paar minuten van het boek en dan klap ik het boek dicht.

Een mooi boek lezen is fijner dan kijken naar een dagelijkse/wekelijkse soap!

“Hoe loopt het nou af?” komt de vraag uit de klas. “Ja…. dat mogen jullie nou zèlf gaan lezen, fijn hè? Als je vanmiddag naar de bieb gaat, kun je daarna al verder lezen”, besluit de meester het half uur. Hij schrijft de titel en de naam van de schrijver op het  bord en met een diepe zucht komen ze allemaal weer terug in de koude januariochtend!

“Dat hebben we toch mooi samen gedaan hè?”

Een boek uit een serie is vaak erg praktisch! Een week later….”Alle andere boeken van deze serie uit de bieb zijn uitgeleend”, meldt “Ze” enthousiast, terwijl ze me een mooie bedanktekening geeft.  “De mevrouw van de bibliotheek begrijpt er niets van, maar wíj wel hè? Dat hebben we toch maar mooi samen gedaan!”

Wil je meer weten over Karel ende Elegast?http://literatuurlijn.nl/middeleeuwen/karel-ende-elegast/

Wil je meer tips? https://kinderplezier.nl/10-tips-om-de-liefde-voor-het-lezen-te-bevorderen/

Heb je tot nu toe iets gemist uit de reeks boeken tijdens de zomervakantie? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/voorlezen-of-de-ipad-onderweg-automatische-concepten/

Lees meer
Hoe overleeft mijn kind met dyslexie een lange vakantie zonder school?

Hoe overleeft mijn kind met dyslexie een lange vakantie zonder school?

Hoe combineren we vakantie met dyslexie?

  • “Hoe zorg jij dat je kind (met dyslexie) in de vakantie niet achteruitgaat met lezen?” of…. “Ja, jíj hebt lekker praten, want jóuw kinderen zullen wel nergens problemen mee hebben!”
  • “Wat doen júllie aan de dyslexie van mijn kind?”
  • “Wat gaan wij doen aan haar dyslexie?”
  • “Vakantie is vakantie… ook of vooral júist voor mijn kinderen met dyslexie”
  • “Ja…. het is wel vakantie, maar terug naar school gaan wordt nog moeilijker als ze heel erg achteruitgegaan is met lezen en spellen”

Zó begon mijn FB bericht afgelopen maandag met een keur aan meningen. Het zijn leermomenten voor mij en misschien ook voor jou?

Zoveel mensen zoveel meningen en ja… ook hulpverleners verschillen daarin van gedachte. Daarom míjn ervaring zowel als moeder maar ook als hulpverlener, want al die vragen en ook opmerkingen passeren/passeerden de revue. Vorige week kon je de blog lezen over de vraag voorlezen of de IPad onderweg.

Verschillende meningen

Twee tegenovergestelde meningen die ik hoorde tijdens een overleg met ouders en leerkracht op een basisschool enkele weken voor de zomervakantie. De overeenkomsten? Allebei meisje, uit dezelfde klas en één van de ouders had in beide gevallen ook dyslexie.

“Oefening baart kunst!”

Mening 1: “Wat gaan wíj doen aan haar dyslexie?” En ook…. hoe combineren we dyslexie met die lange vakantie?

Na de vakanties zie ik ze weer terug. Lekker kleurtje van het buiten spelen, heel erg gegroeid en dat niet alleen in de lengte maar ook veel wijzer en zelfverzekerder geworden door alle nieuw opgedane indrukken in de vakantie. Ze komt enthousiast binnen, vertelt honderd uit over de leuke vakantie en ja… juf we hebben óók elke dag 10 minuten gelezen op de camping, maar vooral veel gespééld hoor!  Natúúrlijk heeft niet iedereen plezier in het voorlezen en natúúrlijk is een goed voorbeeld geven in alle opzichten inspirerend, maar “al doende leert men” en hoe váker je iets doet, hoe beter het gaat en komt het plezier vaak vanzelf! In dit geval werkte moeders structuur om de ochtend hiermee te beginnen prima en gingen zelfs andere campingvriendjes er gezellig bij zitten met hun eigen leesboekje.

“Een vakantie zónder die dyslexie…, want lézen dat doen we wel weer daarna!”

Mening 2: “Wat doen júllie aan de dyslexie van mijn kind?”

Het andere meisje komt met tegenzin en misschien ook wel boos op míj binnen, want ík ben dat mens die zei dat het goed was om toch elke dag even te lezen. Die natuurlijk metéén merkt dat ze de héle vakantie lekker níet heeft gelezen! Haar ouders hadden me verontwaardigd verteld dat hùn dochter vakántie had en lezen….. dat doen we wel weer als ze naar school gaat. Tja…. elke mening is het waard om gehoord en gezegd te worden en natúúrlijk gun ik hun dochter die verdiende vakantie na een zwaar jaar. Alleen…. “rust roest” en….. die ontdekking na die heerlijke vakantie is zwaar, vóelt ook loodzwaar. Die frustratie moet eruit en….. van deze ouders en hun dochter ligt het op mijn bordje! Wat doe jíj eraan?

Elk jaar wéét ik dat een vakantie terugval veroorzaakt. Niet alleen bij kinderen met dyslexie, maar ook bij leerlingen van groep 3 die naar groep 4 gaan.

Samen leesboeken

Ken je de samen leesboeken? Velen kennen vast wel de samen leesboeken. Je hebt ze in allerlei soorten en niveaus en het mooie ervan is dat je ze sámen kunt lezen. De ouder leest de kleine letters en je kind leest de grote letters. Sámen vormt het een mooie combinatie van twee taalniveaus waardoor een verhaal ook meteen rijker wordt qua taal, zinsbouw en woordenschat. Alléén met de grote letters vormt het ook al een verhaal. Of je het nu samen leest of toch alleen…. het boek is sneller uít en ook dàt geeft een voldaan gevoel!

Rust roest

Mijn mening? Rust roest en onderhoud loont en maakt ook de start van een nieuw schooljaar licht in plaats van loodzwaar!

Wil je meer lezen over onderhoud en de relatie tussen mijn eerste kacheltje en dyslexie? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/dyslexie-en-vakantie/

Interesse in meer tips? http://lees-goed.nl/vakantielezen-met-kinderen/

Lees meer