Voor mij een nieuw avontuur waar ik veel zin in heb. Bloggen is voor mij een nieuwe manier om dit mooie, vaak toch nog te onbekende beroep meer aandacht te geven en mijn jarenlange ervaring met jullie te delen.
Logopedie is zó veelzijdig en mijn belangstelling breed en dat betekent dat ik in mijn blogcategorieën een keuze moet maken.

Wil je meer weten over een onderwerp en vind je er (nog) geen blog over? Je bent méér dan welkom om mij hierover een berichtje te sturen. Ondanks mijn jarenlange ervaring ben ik niet alwetend, want misschien deel je mijn ervaring: “Hoe meer je weet, hoe meer je ervaart hoe weinig je eigenlijk weet”. Samen met jou wil ik informatieve en hopelijk ook leuke blogs èn vlogs gaan maken!

Blog

De kracht van taal!

Blog#77 De kracht van taal!

De beeldende kracht van taal

“Plaatjes worden steeds belangrijker en daarom een middag met 2 workshops over taal. Ik hoop dat jullie er net zo van geníeten als ik toen ik er kennis mee maakte”. Zo beëindigde onze “baas” haar welkomstwoord. Na een jaar boeken, kranten of tijdschriften inspreken als vrijwilliger bij Dedicon*  volgt jaarlijks de mooie traditie van de “verwenmiddag van Dedicon”. In de zomervakantieperiode vertelde ik al eens over mijn vrijwilligerswerk*.  Dit jaar ontmoetten we elkaar in het Afrikamuseum in Berg en Dal. De social media worden steeds visueler, plaatjes zijn niet meer weg te denken uit alle informatieve kanalen en deze middag maakten wij op een bijzondere manier kennis met de Schilderkracht van taal!

“Een plaatje  vertelt vaak meer dan 1000 woorden”

Dat las ik ooit, maar dan moet je (het) wel kunnen zíen. Hoe doe je dat als iemand slecht of niet kan zien? Schilderen met taal? Welke woorden kies je? Waar start je als je een beeld wil beschrijven? Met dat dilemma stoeiden we die middag op een speelse manier en dan merk je hoe nauwkeurig je moet aansluiten bij wat die ander niet zíet.

Schilderen met taal

Een taalkunstenaar optima forma! Dat was hij vanaf de eerste minuut! De verhalenverteller van de eerste workshop! Moeiteloos nam hij ons mee naar het oerwoud en toverde met taal en muziek voor onze ogen een scheiding tussen de dieren- en de mensenwereld. Moeiteloos speelden we mee in zijn verhaal en zágen door zijn ogen hoe dieren tegen de verwoestende bomenkap en mensen aan kijken.

En nu mogen jullie “schilderen”

Met die opdracht gingen we na de pauze aan de slag. Elkaar vertellen wat je ziet aan de kleurrijke kleding, aan een schilderij, een beeld of een pop. Het lijkt zo gemakkelijk, maar wát vertel je, hóe en waar begín je als je een slechtziende of blinde rondleidt in een museum? Welke woorden kies je en wat is de betekenis van móói? Ík vind het mooi, maar dan vertel ik over míjn beleving en gevoel bij wat ik zie. Een grote uitdaging als dit ooit toegevoegd wordt aan onze ingesproken teksten van kranten en tijdschriften.

“Mag ik even naar jouw Harry Potter toilet?”

Vroeg laatst de cursist Nederlands lachend. Op mijn verbaasde reactie, volgde de uitleg. “Jouw toilet is ook onder de trap, net als die kast waar Harry Potter in moest.” Zo mooi als blijkt dat een boekenserie  internationaal zoveel succes heeft, dat één zin meteen een beeld oproept. Natúúrlijk geholpen door uitstekende vertalingen naar diverse talen. Zó succesvol dat de filmserie niet uit kon blijven.
“Fijn dat je er vrijwillig naar toe wil”, plaagde ik terug. “Een plaatje oproepen zegt meer dan 1000 woorden”, maar dan moet er wel een gemeenschappelijke basis zijn zoals dezelfde kennis over het boek of de film.

De kracht van taal helpt daarbij…..


Het blijft voor mij hèt middel om:

  • te communiceren
  • gedachtes te hebben
  • problemen op te lossen
  • contacten te onderhouden
  • te rapporteren voor een betere samenwerking op je werk
  • mensen met een visuele hindernis te bereiken en te laten delen in de kennis dat via alle media tot ons komt

Heb je problemen met begrijpend lezen?
Het verwerken van grote stukken tekst?
Wil je ook geholpen worden bij het mondeling of schriftelijk beter communiceren?
Dat kan via de aanmelding op deze website of via een mailtje naar [email protected]

Dedicon*

Heb je een visuele beperking, heb je dyslexie of geniet je méér van boeken, tijdschriften of kranten als je mag luisteren? Inspreken van kranten, tijdschriften en boeken dàt gebeurt bij Dedicon, zodat mensen die slecht zien, blind zijn of een (ernstige) dyslexie hebben op de hoogte blijven van de maatschappelijke ontwikkelingen.
De kracht van gesproken taal!
Zo maken ze óók mogelijk dat deze mensen hun studie en het examen kunnen afronden.
Wil je meer weten over Dedicon? Op de volgende blog lees je meer erover.
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/vakantietijd-is-lekker-voorlezen/

 

 

Lees meer
Waarom spellingregels bij mensen met dyslexie zomaar “vergeten” worden

Blog#76 Waarom spellingregels bij mensen met dyslexie zomaar “vergeten” worden

Blog #76 Waarom spellingregels bij mensen met dyslexie zomaar “vergeten” worden

“Het lijkt wel of zij alles wat ze aan spellingregels leerde, vergeten is.” De bezorgde moeder viel direct met de deur in huis. Het telefoontje ging vanaf het eerste begin over haar zorgen om haar dochter eind groep 6. We maakten een afspraak in dezelfde week.

Op tijd gesignaleerd

Tijdens de intake met ouders en dochter vertelden de ouders er “op tijd bij te zijn geweest”. Al in groep 3 waren er aanwijzingen en met de bevestiging van dyslexie viel hun plots nog meer op uit de vroege spraak- en taalontwikkelingsperiode. Ook hun school was vanaf het allereerste moment alert en dochter werd al snel verwezen naar een in dyslexie gespecialiseerde orthopedagoog voor een uitgebreid onderzoek. Al enige tijd is het mogelijk om een x- aantal behandelingen vergoed te krijgen van de zorgverzekeraar, mits….. Inderdaad een aantal E scores en geen co- morbiditeiten*.

Het signaal stoppen met de behandeling als het niet meer wordt vergoed

Na die x-aantal behandelingen stopte de bij de orthopedagoog aangesloten behandelaar de behandelingen. Mooie verslagen, een behandelplan…. Alles werd me ter inzage gegeven. Niets aan de hand zou je denken. Toch wel, helaas. Het stoppen van de vergoeding betekent bij behandeling/ begeleiding van dyslexie doorgaans niet dat de behandeling afgerond is. Integendeel zelfs. Veel grote bureaus die inmiddels deze “markt” hebben ontdekt, stoppen na het vergoedingentraject en hun behandelplan is dan “afgerond” zoals het vaak in de eindverslagen wordt geformuleerd.

 Wat is jouw dyslexiebehandelplan?

Zo kan het gebeuren dat ouders en leerkracht besluiten dat de therapie alles behalve “afgerond” is. Zoals in dit geval met ook de kritische vraag van de ouders wat mijn behandelplan is en wanneer ”het” stopt? Een vraag waar ik niet meteen een antwoord op heb tijdens de intake, omdat ik graag na ruim 7 maanden zonder dyslexiebegeleiding eerst een goede eigen indruk wil krijgen van haar spelling- en leesresultaten maar vooral ook van het lees- en spellingproces van hun dochter.

“Bestaat jouw aandeel uit gewoon de lesstof van school herhalen?”

“Als dat het geval is, zijn we zelf ook voldoende in staat om dat te doen.” Een kritische en terechte vraag direct gevolgd door een duidelijk antwoord van een van de ouders. Nee, zo’n opmerking voelt voor mij niet als een teken van wantrouwen of als een verborgen waarschuwing. Deze ouder is oprecht heel erg begaan met haar kind en waarschijnlijk speelt er ook een eigen schoolervaring mee.

Weten is ook bij dyslexie “meten” en daarom de noodzakelijke eerste stap

  • Wáár gaat het precies mis?
  • Waaróm gaat het daar mis?
  • Ontdekken in hoeverre er bij ouders en intelligente dochter inzicht is in al die fases van spelling
  • Weten ze hoe al die fases in de spelling werken?
  • Hebben ze ontdekt hoe een fase als die niet goed is doorlopen de volgende fase beïnvloedt en ook omgekeerd?
  • Weten ze bij het leesproces wat ècht lezen is en wat meer lijkt op een “kunstje”?

Vragen waarop ik antwoord wil hebben om een passend behandelplan te kunnen opstellen.

Waarom maakt zij opnieuw die spellingfouten terwijl ze dit soort woorden vorig jaar feilloos beheerde?

“Hebben jullie zèlf enig idee waarom ze deze spellingfouten maakt?” Vaak een mooie startvraag om antwoord te krijgen van ouders (en soms ook van hun kind)  als er gelezen en geschreven is. Meestal moeten ze het antwoord schuldig blijven.

De start van een behandelplan bij kennis en inzicht geven

Soms hoor ik collega’s verzuchten dat ze gewoon meteen naar hen hadden moeten komen. Maar…. “liever koekjes worden niet gebakken”, lachte mijn moeder vroeger weleens. Dit is nu eenmaal de situatie en daarmee jouw therapie startmoment. Na het onmisbare onderzoek van de spelling en het leesgedrag is het bepalen van de juiste instapplaats voor mij De Kern van de therapiestart. Ik bof….. dochterlief is een bijdehante dame die me fijntjes meedeelt dat ze niet dom is! Mooi…. dan gaan we direct aan het werk met inzicht geven.

Waarom spellingregels bij mensen met dyslexie zomaar “vergeten” worden……?

De lange en korte klinkerregels zijn opeens vergeten en de eind d is opeens weer een t of dt geworden.. Inmiddels begint het inzicht bij haar ouders steeds meer te groeien en zal dat inzicht er ook binnenkort zijn bij hun dochter. Natuurlijk is inzicht niet voldoende, maar het helpt wel als je weet bij welke spellingfase een woord hoort en welke valkuilen er optreden als je die fase met een andere fase gaat verbinden. Interferentie met een mooi woord. Een goed onderwerp voor een andere blog!

co- morbiditeiten*: Het samengaan van twee of meer aandoeningen. Bijvoorbeeld het samengaan van ADHD of een TOS met dyslexie.

Wil je meer lezen over spelling en dyslexie? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/de-spellingregel-van-t-exkofschip/

Lees meer
Je moet je gewoon veel meer profileren!

Blog# 75 Je moet je gewoon veel meer profileren!

Je (ik….?) moet je gewoon veel meer profileren? 

(Een interview met logopediste Silvia Linssen)

Ja! Je moet je gewoon veel meer profileren! Hebben ze dat weleens tegen jou gezegd? Wees meer zichtbaar!” “Pfff….. dàt heb ik al vaak gehoord en oei wat een “gebakken lucht” komt er dan vaak voorbij! Ik wíl dat wel, maar dat (spontane) netwerken op een vakinhoudelijke cursus of bijeenkomst…. het voelde en voelt zo onnatuurlijk en van lieverlee deed en doe ik…….. niets”.

Je moet je veel meer profileren…. vind je dat zo moeilijk?

Toen ik destijds na lang wikken en wegen (want Facebook… dat is toch níets voor mij)  aan een zakelijke pagina begon, kwam ook dáár de onvermijdelijke opmerking. Ieder zichzelf serieus nemende ondernemer moet toch iets doen aan het bedrijfsprofiel? In een vlaag van balorigheid noteerde ik wat ík belangrijk vond en keek er vervolgens niet meer naar om. Zo… dat is dan klaar, maar… onlangs kwam de vraag of alles nog actueel was”.

Evalueer je dan nooit na een periode?

“Natuurlijk wèl: voor en na elke afspraak met patiënten en cliënten, maar dat bedoel je natuurlijk niet? Okay…als december nadert, krijg ik altijd de behoefte om terug te kijken op het afgelopen jaar. Gewoon voor mezelf zonder veel “blabla” naar de buitenwereld. Dan doe ik het nu maar meteen… dan is het ook gedaan”!

Wat stond er bij je bedrijfsprofiel op Facebook?

“Logopedie- en Dyslexiepraktijk Silvia Linssen in Veldhoven: Verrassend doeltreffend,  enthousiast invulling gevend aan jouw logopedische en/of dyslectische zorgvragen. Deze praktijk staat al jarenlang hierom bekend evenals om zijn kleinschaligheid, vakmanschap en persoonlijke betrokkenheid bij jouw hulpvragen op het gebied van Logopedie en Dyslexie. Jouw of jouw kinds ontwikkelingskansen zijn onze gezamenlijke zorg en doel”.

Wat bedoel je met… verrassend doeltreffend?

“Tja voor mijn gevoel vooral de behandeltijd efficiënt benutten! Geen tijd besteden aan randzaken die voor de hulpvrager niet van belang zijn. Zuinig zijn met jouw en mijn tijd, maar wèl oog hebben voor de hele persoon. Dát soort zaken.”

Kun je een voorbeeld noemen van tijdbesparing?

“Het stoppen met het jaarlijks vernederende circus rond het ondertekenen van de zorgcontracten met de lange vragenlijsten leverde opeens ook veel tijd op! En… niet alleen tijd! Het bespaarde me ook veel ongezonde ergernis en (negatieve) energie. Niet meer tekenen bij het kruisje en niet meer overal “ja en amen op moeten zeggen” omwille van een contract. 

Geen ellenlange protocollijsten invullen als dat niet ten goede komt aan de behandeling. Ík weet intussen dat het een grote opluchting is om me niet langer een marionet te voelen en de regie weer terug te hebben.”

Waar ligt jouw topprioriteit?

“Bij de hulpvrager en de directe omgeving natuurlijk! Die moeten geholpen worden. Dáár ligt mijn prioriteit en die zitten zeker niet te wachten op ellenlange niet ter zake doende vragen. Jammer alleen dat die hulpvrager het nog klakkeloos gelooft en accepteert als zijn zorgverzekeraar vertelt dat ze alleen met de béste mensen een contract hebben.”

Enthousiast?

“Ja…na dat besluit vorig jaar weer wel!”

Is er sindsdien nog iets veranderd in de invulling van je werkzaamheden?

“Al een flink aantal jaar ben ik óók werkzaam als NT2 trainer bij mijn eigen opgezette Dutch Lesson Veldhoven. Overbodig om hier te vertellen dat ook cursisten buiten Veldhoven van harte welkom zijn.  Alle opgedane kennis als logopedist en dyslexiespecialist, een pedagogisch-didactische (master) studie in het verleden, leservaring…. echt àlles komt samen in de taalcursussen die ik in samenspraak afstem op ieders niveau, doel en belangstelling. Daarnaast is er ook de logopedische hulpverlening, waarbij veel aandacht voor de specialisatie dyslexie voor middelbare scholieren.”

Wat stond er bij missie op FB?

“Samen met de zorgvrager en/of diens omgeving zorgen voor een optimale ontwikkeling. Waarom? Vanuit een stevige basis is persoonlijke groei beter te verwezenlijken en dat kan alleen in samenspraak! We hebben voor het goed afstemmen elkaars gedachtegang nodig!”

Waarvoor een stevige basis leggen?

(Silvia somt op:)

  • “voor je stem- en/of spraak- en taalmogelijkheden voor een (toekomstig) spreekberoep
  • om betere voorwaarden te scheppen voor je toekomstige schoolkeuze of studie
  • om zelfredzaam te blijven als je gehoor het laat afweten
  • voor …. (denkt na) via communicatie geef je steeds weer een visitekaartje van jezelf af!”

Kortom?

“Het beste uit jezelf halen is ons gezamenlijk streven! Van de hulpvrager èn van mij als hulpgever. Daar sta ik nog stééds achter en met de aanvulling hieronder wat NT2 betreft helemaal actueel: 

  • om meer (groei)kansen voor jezelf op de Nederlandse arbeidsmarkt te creëren als Nederlands niet je moedertaal is”

Waarin onderscheid je je zichtbaarheid?

“Haha….. ik houd niet zo van onderscheidingen. Die gebakken lucht…. weet je wel?  Die zichtbaarheid is er ook vaak niet voor derden. Dat uit zich in een kaart, een blij telefoontje van een geslaagde, een mooi overgangsrapport, probleemloos weer kunnen lesgeven, weer met je (klein) kinderen kunnen praten, soms een blog erover …. ”

Ze vervolgt:
“Logopedie – en Dyslexiepraktijk Silvia Linssen “doet niet aan onderscheidingen”, maar openbaart liever het volgende motto: Levensgeluk betekent dat je, waar je góed in bent, leert ontdekken en gebruiken en verder ontwikkelen. Mensen die op mijn weg komen, inspireren om ook hùn “beste zelf” in te zetten.”

Zelf bedacht?

“Ja…. wat dacht je? En….. ooit in een balorige bui! Als ik erover nadenk….. ècht geen gebakken lucht want zo vóel ik dat ook nu nog en het is voor mij een tijdloze kwaliteit!”

Actuele aanvulling “met de kennis van nù”?

Dóen waar ik energie van krijg en waarbij het werkplezier gewaarborgd blijft! Dat betekende na een tijd van wikken en wegen het eerder genoemde afscheid nemen van de knellende contracten met zorgverzekeraars”.

Spannend om je ook daarmee te profileren?

“Jazéker, want het betekende afname van de logopedische patiëntenstroom.”

Uitdágend?

“Zeker, want waar een raam of deur sluit…. gaat er ergens anders eentje open!”

De deur gaat wagenwijd open voor?

  • “NT2 Dutch Lesson Veldhoven, jouw taalcursus op maat afgestemd, want je wenst toch geen taalbarrière bij je persoonlijke groei?
  • middelbare scholieren en studenten met dyslexie die extra hulp nodig hebben om hun toekomstdroom na te streven
  • voor het inspreken van kranten en tijdschriften in Grave en misschien in de toekomst boeken
  • het bloggen, dit is zoals je ziet al mijn 75e blog!

Bloggen…. dat is toch óók een vorm van profileren?

“Klopt, dat zei iemand ook laatst! En.. laat ik dat nou steeds leuker gaan vinden! Wie weet…. wordt het ook financieel een keer meer dan een (profilerende) hobby? Haha…. Profileren…. je moet dat wat meer doen. Misschien heb ik mijn manier na al die jaren gevonden?”

Evalueren of je nog op één lijn zit met je basisfilosofie?

“Van tijd tot tijd evalueren is altijd goed. In mijn geval merkte ik dat uitbreiding met NT2 gewoon paste op het juiste moment. Ik hoor van cursisten en ervaar ook zèlf de meerwaarde die ik kan bieden bij het leren van onze Nederlandse taal. En.. nee dat is oprecht geen gebakken lucht verhaal of vals profileerpraatje.”

En die basisgedachten?

“Ik sta nog steeds achter mijn basisgedachten rondom het uitvoeren van mijn werkzaamheden. Waarom? Het kwam, denk ik  spontaan omdat het voor mij een waardevolle gedachte en ervaring is. De manier waaróp is met me meegegroeid in een nieuwe comfortabele jas!”

En als iemand meer wil weten over je werk?

“Meer informatie over wat ik bied op het gebied van dyslexiebegeleiding bij middelbare scholieren, het eindexamen of daarna? Kijk eens op bijvoorbeeld”https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/een-hoger-iq-zonder-ernstige-enkelvoudige-dyslexie-eed/

“Bedrijfsmatig interesse in Nederlands leren voor je buitenlandse werknemers?www.dutchlessonveldhoven.nl 

Of…. ?

“Voel je welkom om mijn andere blogs te lezen!” 

 

 

Lees meer
Ik vraag een restitutiepolis aan Sinterklaas

Waarom vraag jij een restitutiepolis aan Sinterklaas en kies je zelf jouw behandelaar?

Blog #74- Waarom ik een restitutiepolis vraag en mijn eigen behandelaar kies

 “Doen jullie nog aan Sinterklaas?” Een antwoord geven was wat moeilijk in de tandartsstoel, maar een antwoord was niet echt noodzakelijk, want hij vervolgde met: “Wij hebben besloten om mijn ouders een IPad te geven, zodat ze wat makkelijker in contact  blijven met hun (klein)kinderen en hulpverleners. Hun gehoor gaat achteruit en dan is mailen soms toch wat makkelijker dan bellen. Een van de kleinkinderen zal hun gaan uitleggen hoe het allemaal werkt. Ze vinden het zelf ook heel belangrijk om met de ontwikkelingen mee te gaan en zo lang mogelijk onafhankelijk te blijven.”

Te oud voor een cursus spraak afzien? 

Later die dag belde een dame van 75 jaar. “Ik ben nog redelijk fit, rijd auto in mijn dorp, maar ik ben slechthorend en mijn gehoor wordt er niet beter op.  Nu vraag ik me af of ik niet te oud ben om een cursus spraak afzien te volgen.”  Tja, wat is oud en wanneer ben je ergens te oud voor? We spraken af dat ik haar een paar proeflessen zou geven, waarna ze kon besluiten om wel of niet door te gaan met de cursus spraak afzien.

Wat is uw e-mailadres?

Meestal stuur ik na zo’n gesprek in een e-mail bericht een folder met extra informatie over de cursus spraak afzien. Ik bevestig dan meteen de gemaakte afspraak zodat er geen miscommunicatie is. Ze reageerde onzeker: ”Uhhh…. dat zou ik niet eens weten, mijn man deed dat allemaal, maar helaas die is vorig jaar ……. .  Ik heb er eerlijk gezegd ook helemaal geen verstand van. Ik heb níets met computers of zo.”  Geen probleem, via de post kan natuurlijk ook nog steeds, maar toch….. Het gesprek in de tandartsstoel flitste door mijn hoofd.

Geen navigatiesysteem….

Het gesprek vervolgde met: “U woont jammer genoeg niet in mijn woonplaats.  Daar geeft niemand de cursus spraak afzien. Hoe moet ik rijden om bij u te komen?”  Ik gaf haar mijn adres en voor alle zekerheid beloofde ik het per post te sturen.  “Dan kunt u het invoeren in uw navigatiesysteem.” “U bedoelt een  TomTom? ”  Helaas…. ze heeft geen navigatie, want….. te ingewikkeld… kortom, de fitte dame werd steeds nerveuzer, want haar familie had haar toch vaak genoeg …….

Aan huis behandelen dan maar……?

Ze nam dankbaar met beide handen mijn aanbod aan om haar de cursus aan huis te komen geven. De opluchting was door de telefoon hoorbaar. Het rijden buiten haar vertrouwde dorp op onbekende weg en daarna zich nog moeten concentreren op het spraak afzien….  Het leek mij bijna onmogelijk om onder die omstandigheden een succesvol resultaat te mogen verwachten. In haar vertrouwde eigen huis in een ontspannen sfeer zou ze zich beter kunnen concentreren. Ze zou meer leren van elke les. Méér opnemen van een les betekent minder lessen nodig hebben. Goedkoper uiteindelijk voor de zorgverzekering, zou je denken!

Natura polis of restitutiepolis…….

Maar…… sinds januari dit jaar heb ik geen contracten meer bij de zorgverzekeringen. Voor de natura polissen kan dat problemen geven, blijkt intussen. Ik zou toch denken….met al die patiënt/cliëntgerichte beloftes zoals al die reclames van zorgverzekeringen ons doen geloven. Dit hoeft voor een zorgverzekering toch geen obstakel te zijn?  “Dat ga ik even navragen, maar dat moest toch geen probleem zijn”, dacht ook mevrouw optimistisch. Immers… in haar woonplaats bleek er niemand die dit kon geven. En… een zorgverzekering wil toch goede zorg geven, zoals dat in de vele reclames wordt beloofd?

Ik vraag een restitutiepolis aan Sinterklaas!

Ze zou me nog diezelfde dag terugbellen om een afspraak te maken. Inmiddels is dat 6 weken geleden en geen enkel bericht. Ik denk aan die zorgzame tandarts en zijn familie. Vragen zij voor hun ouders ook een restitutiepolis aan Sinterklaas? Vraag jíj voor jou of voor je ouders ook een restitutiepolis aan Sinterklaas? Een restitutiepolis, waarbij je meer keuzevrijheid hebt wie jou behandelt?

Waarom ik ook dit jaar opnieuw aan Sinterklaas een restitutiepolis vraag? 

Ik wil zèlf kunnen kiezen welke hulpverlener het beste bij mij en mijn hulpvraag past. En jij? Welke polis vraag jij aan Sinterklaas? Als je waarde hecht aan zelf de regie nemen, is dit een fantastisch Sinterklaascadeau! Zo bepaal jij onder àlle omstandigheden aan wie je jouw gezondheid toevertrouwt.

Wil je meer weten over de voordelen van een restitutiepolis? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/contractvrij-logopedie-met-restitutiepolis/

https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/waarom-contractvrije-logopedie-vanaf-2019/

Lees meer
Logopedie door de jaren heen

Logopedie door de jaren heen….

 

Logopedie door de jaren heen, reden voor een feest èn reden tot weemoed

In juni 1979 haalde ik mijn diploma logopedie-akoepedie, zoals het toen nog werd genoemd. “ Vandaag is het begin van jullie loopbaan. Een mooi, veelzijdig beroep waar jullie niet snel op uitgekeken raken. Voor de in stem geïnteresseerden onder jullie: Logopedie door de jaren heen kenmerkt zich tot nu toe als een beroep dat sterk in ontwikkeling is. Bereid je maar voor op de eerste nascholing op stemgebied dit najaar en daar zal het niet bij blijven! Met nog veel te ontdekken gebieden en raakvlakken met andere (para)medische, maar ook met onderwijskundige beroepen wens ik jullie veel succes en werkplezier.” Zo beëindigde de directeur destijds zijn speech tijdens de feestelijke diploma uitreiking.

Veertig jaar logopedist, reden voor een feest!

Voor de rekenaars onder ons… inderdaad 40 jaar geleden. Met een groep studiegenoten hebben we in maart van dit jaar al een voorschotje genomen op deze mijlpaal en met bijna alle jaargenoten werd het “jubileum” begin november gevierd. Wonderlijk hoe je na al die tijd de draad zó weer oppakt alsof je elkaar gisteren voor het laatst zag. En…dan blijkt ook dat niet iedereen dit veelzijdige beroep trouw is gebleven!

Tijd voor een terugblik op logopedie door de jaren heen…

Tijd voor een terugblik op het beroep logopedie (want al vrij snel) werd akoepedie niet meer apart vermeld en was het “normaal” dat men ook onderlegd was in allerlei zaken rond geluid en gehoor. Bij een terugblik op een bijna afgelopen jaar of op een periode in het leven ontkom ik niet aan een licht gevoel van weemoed. Herken je dat? Nee….. niet het soort van weemoed rond hoe “jong, fris en fruitig” we wel niet waren, want elke leeftijd ( tja… een cliché) heeft zijn charme!

Vroeger was alles…..

Beter?

Hangt ervan af……. niet als ik denk aan

  • het maandelijks typen van de facturen voor de “particuliere patiënten” *
  • het handmatig invullen van de behandeldata op de toegestuurde lijsten voor de zorgverzekering

Dat is allemaal alle lange tijd veel beter geregeld dankzij de komst van de PC.

Weemoedig want het vóelde beter….

De weemoed en het gevoel dat het desondanks toch beter vóelde, ligt op een ander gebied. Ik spreek vanzelfsprekend voor mezelf. Onder het mom van verder professionaliseren van mijn beroep ging er in de loop der jaren veel spontaniteit en ook collegialiteit verloren en kwam dít er voor in de plaats. 

Voorbeelden:

  • protocollen die ervoor zorgen dat je als een willoze robot procedures moet afwerken
  • de komst van de marktwerking, want concurrentie is gezond
  • het afschaffen van het behandelbudget
  • het ”op iedere hoek van de straat kun je je vestigen”, waardoor de (gezonde) concurrentie doorsloeg
  • de “verplichte scholingspuntjes” halen voor het kwaliteitsdossier
  • het strakke formulerings- keurslijf waarin je je onbetaalde kwaliteitsbijeenkomsten schriftelijk moet vastleggen; formuleer je het anders dan “tellen” de bijeenkomsten niet volwaardig mee

Aangevuld met de volgende bezuinigingen:

  • het wegbezuinigen van logopedisten in het (speciaal) basisonderwijs terwijl logopedisten de huidige alarmerende berichten over toenemende ongeletterdheid en taalachterstand al voorspelden
  • het  eveneens niet naar ons lúisteren als wij waarschuwen voor oplopende kosten voor de gezondheidszorg omdat logopedie uit het onderwijspotje verschuift naar het gezondheidszorgpotje
  • het voorspelbare rampzalige gevolg ervan: al méér dan 10 jaar wéten dat we zwaar onderbetaald worden ( 25%), terwijl er elk jaar nieuwe eisen bijkomen van de zorgverzekeraar en de beroepsvereniging

Werkverschaffing want voor beleidsregels en controle op het navolgen van die regels zijn bureaus nodig 

  • de min of meer zelf te betalen audits en evaluaties aan patiënten om misschien één euro meer te verdienen per half uur
  • het controleren …..   alsof we een misdaad begaan als we niet strak in de pas lopen                         Was er niet het spreekwoord: Goedkoop is duurkoop?

Dáár zit mijn weemoed of ben ik misschien gewoon naïef en “niet van deze tijd”?

 

Vertróuwen!

Alles is in dit ene woordje samen te vatten.

Geen controles en natuurlijk is frauderen of je werk niet goed doen van alle tijden. Kwaliteit hangt voor mij althans niet samen met het juist invullen van een protocol of de (opgelegde) formuleringswijze van een collegiaal overleg.  Er was wederzijds vertrouwen!

Vertrouwen óók in:

  • kwaliteit leveren en vakkennis van de professional passend bij je beroepsattitude
  • na- en bijscholingen die vanzelfsprekend zijn!  Misschien wel méér voordat het schoolse puntensysteem werd ingevoerd. Het gebeurde uit liefde en interesse voor het beroep en voor de mensen die met hun hulpvraag kwamen.
  • geen ópgelegd protocol, maar wat er gedáán moest worden…. het gebeurde als vanzelfsprekend en…. wat een tijd ( geld) winst levert het op als een intakegesprek hierdoor meer “to the point” gebeurt.

Marktwerking en concurrentie versus collegialiteit en mentaliteit

  • De krácht achter dat ooit vervloekte jaarlijkse behandelbudget zat in het simpele feit dat je elkaar als collega nódig had. Elkaar vínden bij vragen en problemen en elkaars méérwaarde gebruiken in plaats van elkaar beconcurreren dankzij die “fantastische marktwerking”. Tijdens collegiaal overleg bespreken welke bijscholing op ieders programma stond en met elkaar afstemmen zodat elke expertise binnen logopedie in een straal van… km te vinden was. Feilloos weten naar welke collega je een patiënt/cliënt kon verwijzen als daar niet jouw expertise lag. Beter voor de patiënt, efficiënter verbruik van ons aller gezondheidspremiegeld en uit respect  voor de specifieke kennis van de collega.
  • Collegialiteit  ervaren als die collega je ongevraagd een patiënt met een klacht terugstuurde waar hij/zij zich minder in thuis voelde. Nu hoor ik: “zó werkt dat niet meer in de marktwerking” en inderdáád in een groepspraktijk werkt dat anders, maar helaas ook in kleine praktijken.
  • Na zoveel keer overgaan de telefoon opnemen? Liefst wel dezelfde dag terugbellen? Een verslag binnen uiterlijk 2 weken versturen. Dat lég je toch niet vast in protocóllen? Dat dóe je van nature uit plichtbesef of je doet het níet en leert het ook nóóít, daar hélpt geen enkele protocol bij, dat is een kwestie van mentaliteit!

Wederzijds vertrouwen

De vanzelfsprekendheid van handelingen…dáár ligt mijn weemoed. Vertrouwen dat die logopedist gewoon haar/zijn vak naar eer en geweten doet en zich bijschoolt zonder de beloning in de vorm van schoolse puntjes. Na- en bijscholing omdat je je werk zo goed mogelijk wilt doen en uit vanzelfsprekende zorg voor diegenen die zich aan jou toevertrouwen. Collegialiteit in plaats van elkaars concurrent onder het mom van ”marktwerking”. Dit mooie beroep, de veelzijdigheid, de nieuwe ontwikkelingen …. Ze gaan allemaal door en als je na 2007 bent ingestapt wéét je niet beter, mís je ook niets.

Onvrede terwijl de economie als nooit te voren lijkt te draaien …..een teken van deze tijd? 

De onvrede in allerlei sectoren dezer dagen is er niet voor niets. De sporen zijn zichtbaar op het Malieveld, op scholen die leerlingen naar huis moeten sturen en er zullen vele beroepsgroepen volgen, vrees ik. Volgens cabaretier Arjan Lubach zijn het aantal mannelijke leraren sinds 1985 aanzienlijk verminderd. Waar het aan ligt? Vraag het hèn die als zij- instromer enthousiast begonnen en al na een jaar afhaakten. Regels, protocollen, uit de grond gestampte bureaus die vakmensen de maat moeten nemen en controleren. Willen we dat? Kúnnen we niet meer terug naar die “goede tijd”?

Dóen waar je energie van krijgt

Ik koester de periode waarin ik zelfstandig bepaalde als ZZP’er hoe ik mijn logopedie praktijk vormgaf en waarin na- en bijscholing een vanzelfsprekende keuze van mijzélf was. De periode waarin verslaglegging bij collegiaal overleg vooral over de ínhoud ging en niet over de vórmgeving en het formuleren volgens een door buitenstaanders opgelegd protocol. De periode waarin we nog een fatsoenlijk salaris verdienden! Dankzij de veelzijdigheid binnen dit beroep en de zelfgekozen bijscholingen heb ik steeds de bakens verzet als het keurslijf ging knellen. Hopelijk kunnen de (toekomstige en jonge) logopedisten dat óók blijven doen. Zodat de enquête die ik van de beroepsvereniging ontving waarin aandacht wordt gevraagd voor het steeds meer te kort aan logopedisten in de eerste lijn onnodig is. Dat is namelijk een overduidelijk signaal aan zorgverzekeraars, maar ook aan beleidsmedewerkers. Het alternatief?  Vertrekken uit dit mooie en nooit voldoende op waarde geschatte beroep en zoeken naar dátgene waar je weer energie van krijgt!

De huidige tijd met protocollen en dichtgetimmerde beleidsplannen in veel beroepen…Is het voor jou een vloek of een zegen?

Meer over deze gedachtegang kun je lezen in: https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/waarom-contractvrije-logopedie-vanaf-2019/

Meer weten over andere werkterreinen waarin Silvia Linssen zich enthousiast heeft bekwaamd?https://www.dutchlessonveldhoven.nl 

en:

Dyslexiebegeleiding bij leerlingen uit de bovenbouw, middelbare school en bij (jong)volwassenen. Helaas niet vergoed, want dan gaat de helft van de tijd en het geld weer naar (opgelegde) protocollen i.p.v. naar de persoon in kwestie!

* Wil je nalezen hoe de zorg verzekerd was tot 2007? Kijk dan op: https://www.zorgwijzer.nl › Zorgverzekering 2017

 

Lees meer
spreekwoorden-of-gezegdes-waarom-gebruik-jij-ze

Spreekwoorden, uitdrukkingen of gezegdes

Spreekwoorden…. gebruik jíj ze?

Hond in de pot”*, riep mijn moeder vroeger plagend als iemand van ons te laat voor het avondeten thuiskwam. Misschien heb ik het wel met de paplepel binnen gekregen, want jong geleerd is oud gedaan, of zoals de ouden zongen piepen de jongen! Worden spreekwoorden, uitdrukkingen of gezegdes minder gebruikt? Ik hoor ze minder vaak in het dagelijkse taalgebruik terwijl ze toch de spreekwoordelijke kers op de taart zijn voor iedere taal.

Met de deur in huis vallen

“Ik vrees dat we toch echt voor het eind van de week die lang beloofde hond hebben“, viel manlief ooit met de deur in huis. En na school deed oudste er nog een schepje bovenop: “Nou heeft zíj al een hond en wij nog stééds niet!” Tja… duidelijker kon de boodschap niet zijn.

Het ijzer smeden als het heet is.

“Zie je nou wel, hoe leuk een hond is? Waarom wachten we nog langer?” En…”Straks zijn wij al lang het huis uit en zitten jullie nog met ònze hond!” ( Waar hij dat laatste doorslaggevende argument vandaan haalde?) Hij wist het ijzer te smeden toen het heet was! Zo noem je dat toch? Als je de situatie handig benut als je ziet dat óók je kritische moeder erg vertederd reageert op die schattige pup die de ochtendwandeling combineerde met het baasje naar school brengen?

 Van uitstel komt afstel?

Het onderwerp “hond” stond al lang op het verlanglijstje, maar het was er nog steeds niet van gekomen. Er was áltijd wel een reden om het op de lange baan te schuiven. Winter, koud en donker, de vakantie komt er aan, wie gaat de hond dan uitlaten… . Genóeg beren op de weg! Een hond is gewoon een extra kind en in een jong gezin soms niet zo praktisch. Zo probeerde ik het al een paar jaar te rekken. Een hond in huis was voor mij duidelijk nog een brug te ver!

De keerzijde van de medaille laten zien

Een logeerhond in een ijskoude kerstvakantie werd de proef op de som. Die hond moest ’s morgens al vroeg naar buiten en ook bij ijzel, sneeuw, regen en strenge vorst! De weergoden waren mij gunstig gezind in mijn poging om ze de (negatieve) keerzijde van een hond te laten zien, want alle weertypen kwamen die vakantie voorbij! Nou die vlieger ging niet op… Ik kreeg een koekje van eigen deeg, want alle bezwaren gingen aan diggelen! Zonder ruzie of protest werd de uitlaatbeurt verdeeld wéér of geen wéér. Hondenweer…. hoe komen ze toch aan die uitdrukking? Zelfs een hond laat je niet uit in dat weer, maar de jongens deden het wèl!

Niet over één nacht ijs gaan                     

Huisdieren… in dit geval een hond is niet meer uit ons gezin weg te slaan. De voordelen wegen bij ons op tegen de eerder genoemde nadelen, maar of het voor iederéén een verstandig idee is… ? “Bezint eer ge begint”, is hier een wijs gezegde, want een huisdier heb je niet voor maar éven!

Spreekwoorden nieuw leven inblazen

Met deze blog draag ik mijn steentje bij, hoewel het er “toevallig” een beetje èrg dik bovenop ligt. Dat is ook mijn plan met het spreekwoordenalfabet dat onlangs op mijn Facebookpagina is gestart. Elke maandag een nieuw spreekwoord met de vraag of je er meer kent met die letter en voor de eventuele uitleg… is er de dinsdag. Tot nu toe is het gezien de leuke reacties een succes.

Waarom spreekwoorden zo belangrijk zijn? 

Spreekwoorden of uitdrukkingen gebruiken, is als de “finishing touch” in een culinair gerecht. Het geeft je verhaal vaak nèt iets meer kleur. Het is de “smaakmaker” in een bericht en dit prachtige taalinstrument mag niet verloren gaan. Gezegdes maken elke taal rijker en speelser. Voor mij zijn ze onmisbaar in de taal, want ze geven je de kans om iets op een speelse of diplomatieke manier te zeggen. Spreekwoorden….. ze zijn die heerlijke kers op de taart in iedere taal!

Interesse in spreekwoorden? Kijk eens op: https://www.woorden.org/spreekwoord.php

Hond in de pot* betekent: Thuiskomen als iedereen al gegeten heeft en er alleen nog maar wat restjes over zijn. Vroeger kregen honden alleen maar wat er overbleef van de maaltijd. Als je thuiskomt en de hond is de pan aan het uitlikken dan wéét je dat je te laat bent! Bron: Spreekwoordenboek voor kinderen.Leuke verhalen over de oorsprong en de betekenis van alle bekende spreekwoorden en gezegden. Uitgeverij en auteur worden helaas niet vermeld.

En… heb je ook geteld hoeveel spreekwoorden er in deze tekst “verstopt” zaten?

Spreekwoorden leer je vaak pas als laatste van een taal, maar dat hoeft helemaal niet! Wil je lezen hoe je ook die spreekwoorden vanaf het begin meeneemt? Lees het in: https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/je-praat-nederlands-na-de-cursus-als-je-persoonlijke-situaties-gebruikt/

Lees meer