Voor mij een nieuw avontuur waar ik veel zin in heb. Bloggen is voor mij een nieuwe manier om dit mooie, vaak toch nog te onbekende beroep meer aandacht te geven en mijn jarenlange ervaring met jullie te delen.
Logopedie is zó veelzijdig en mijn belangstelling breed en dat betekent dat ik in mijn blogcategorieën een keuze moet maken.

Wil je meer weten over een onderwerp en vind je er (nog) geen blog over? Je bent méér dan welkom om mij hierover een berichtje te sturen. Ondanks mijn jarenlange ervaring ben ik niet alwetend, want misschien deel je mijn ervaring: “Hoe meer je weet, hoe meer je ervaart hoe weinig je eigenlijk weet”. Samen met jou wil ik informatieve en hopelijk ook leuke blogs èn vlogs gaan maken!

Blog

De voordelen van dyslexie hebben

De voordelen van het hebben van Dyslexie!

Dit zijn de voordelen van het hebben van Dyslexie

Ja, je leest het góed! Voordelen! Met dyslexie kun je behalve veel frustraties en onbegrip ook veel toegevoegde waarde hebben voor je omgeving. Voor de samenleving! Met speciale dank aan Mirjam Bosch beheerder van de Facebookgroep Dyslexie/lees-leerstoornissen, die het artikel deelde uit Libelle.nl* en zo onder de aandacht bracht. Dyslexie kan het iemand vreselijk moeilijk maken tijdens de schoolcarrière en daarna, maar het is goed om ook eens al de sterke kanten te benadrukken. Sterke kanten waar wij als samenleving heel veel aan hebben!

Wat zijn dan die toegevoegde waarden van het hebben van dyslexie?

. Ruimtelijk denken en inzicht

Als een b, p, q of d in het proces van leren lezen en spellen voor problemen zorgt, kun je dat ook omdraaien. Het biedt kansen om iets vanuit een ander gezichtspunt te (kunnen) bekijken. Tijdens een bijscholing dyslexie vertelde de docente een mooie anekdote over een aantal architecten in New York. De stad was jaren geleden aan een opknapbeurt toe en daarvoor werden architecten uitgenodigd om mee te denken over de bouwplannen. Toeval of niet? De architecten die vanaf de andere kant van het bureau moeiteloos de plannen analyseerden kregen uiteindelijk allemaal een deel van het project. Zonder enige behoefte om aan de “goede kant” van het bureau te komen kijken en mee te praten kwamen zij met de briljantste ideeën. Wat bleek later? Ze waren allen dyslectisch!

Bekende mensen zoals: Wubbo Ockels, Albert Einstein, Jan des Bouvrie (ontwerper), Leonardo Da Vinci (kunstenaar)

. Vertelvaardigheden

Tijdens diezelfde bijscholing, maar óók in mijn werk kom ik dit vaak tegen. De docent had een vriend met dyslexie meegenomen die zou vertellen over zijn ervaringen als “ervaringsdeskundige”. Binnen een mum van tijd hing de groep aan zijn lippen en barstte de groep regelmatig in lachen uit. We zagen hem gewoon bezig in allerlei situaties. Die originele, boeiende vertelvaardigheid doorspekt met humor en zelfspot gaf een mooi inkijkje in zijn sterke gave als verhalenverteller. Het kon dan ook niet uitblijven dat een cursist vroeg of hij al had nagedacht over een carrière als cabaretier!

Schrijvers… ja zeker dat kan! Zoals: Agatha Christie, De sprookjesverteller Andersen, Jacques Vriens!**

. Creativiteit

Volgens het artikel barsten mensen met dyslexie van de creativiteit. En…. inderdaad dat is zeker het geval bij de scholieren/studenten en ook hun ouders met dyslexie die ik tot nu toe ben tegengekomen. Ze zijn zonder uitzondering niet bepaald een grijze muis en hebben een originele, andere manier om hun omgeving te zien en te interpreteren. In mijn eigen situatie kwam ik ze (toeval of niet) tegen bij het bouwen van een website. Barstend van de leuke, originele ideeën, technisch gezien overduidelijk superieur waardoor ik graag een stuk regie uit handen gaf. Het invullen van de tekst legden ze resoluut op mijn regiebordje en…. ja toen was het puzzeltje compleet. Sámen waren we in staat er iets moois van te maken maar alleen waren we beiden op onze eigen manier niet compleet!

Bekende creatieve mensen? Jamie Oliver (topkok), Steven Spielberg (regisseur), Walt Disney ( filmproducent, regisseur en zakenman), John Lennon, Pablo Picasso, Mozart (componist)

Voor diegenen die het hele artikel wil lezen * www.libelle.nl/lekker-in-je-vel/voordelen-dyslexie/           Meer weten over dit onderwerp?www.dagvandyslexie.nl                                        

Neem ook eens een kijkje op de originele website van een van de bekendste en succesvolste kinderboekenschrijver Jacques Vriens** en lees hoe hij in een tijd waarin dyslexie nog niet zo bekend was, te maken kreeg met dikke vette rode strepen in zijn werk! Gelukkig voor ons dat hij zich niet liet ontmoedigen, want dan hadden we nooit kennis gemaakt met al die leuke kinderboeken die hij heeft geschreven! www.jacquesvriens.nl  

Wil je een blog uit mijn praktijk lezen over dyslexie? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/hoe-verwerk-je-grote-stukken-tekst-als-je-dyslexie-hebt/

Lees meer
Reis mee in de kinderboekenweek

Reis mee in de kinderboekenweek en daarna….

Reis mee … het thema van deze kinderboekenweek

Een reis om de aarde…. voor iedereen…. dankzij een boek! Op mijn bureau ligt een muis met een rood balletje. Bedoeld voor mijn duim… Zo kan ik makkelijker over mijn laptop scherm sturen. Een krijgertje omdat ik met een “normale muis” altijd ruzie heb. Het pijltje reist altijd net de andere kant op dan ik wil!  Onder die handige muis een inspirerend berichtje. Óók een krijgertje… van Dedicon. ”Voor mij is audiolezen mijn ziel en zaligheid. Als je zicht en financiële middelen beperkt zijn, kom je niet ver. Maar met een gesproken boek zit ik bij wijze van spreken zo in Australië”. Was getekend: Angèle. 

Kinderboekenweek en het thema? Reis mee!

En dat is nou het allerleukste van (voor)lezen. In je eigen omgeving kun je zó door een (reis of avonturen) verhaal meegenomen worden naar een andere plaats. Mooi dat het dit jaar het thema van de kinderboekenweek is. Maar…. eigenlijk is het een thema voor iedere leeftijd en van alle tijden:

Een reis om de aarde in het internetloze tijdperk

“Als jullie de eerste dag van jullie reis in San Francisco zijn, vergeet dan niet……” en tijdens een telefoongesprekje “op dag 6 zitten jullie in natuurpark…. vergeet dan niet ook even … te bezoeken, want het is maar een uurtje verder”. Tekenend voor de oprechte interesse in onze huwelijksreis destijds van mijn vader. Kersverse echtgenoot had op zijn verzoek aan hem ons reisschema gegeven. Met bibliotheekboeken en de encyclopedie reisde hij met ons mee en gaf ons zelfs waardevolle tips voor onderweg!

Reis mee met een boek!

Kennen jullie:

  • Het bekroonde boek Mama weg! waarin een uiltje uit het uilennest valt en via een zoektocht haar mama weer vindt? Samen ontdekken en verwoorden hoe mama er ook alweer uitzag…
  • Rupsje Nooitgenoeg die via allerlei lekkers door de week reist en uiteindelijk een mooie vlinder wordt?
  • In mijn kindertijd Abeltje (en de lift), die zó in exotische oorden kwam?
  • Sjakie en de Chocoladefabriek?
  • Jules Verne… een reis om de wereld in 80 dagen?
  • Pippie Langkous en haar Villa Kakelbont?

Reis mee met een boek en daarmee begin je als je jong bent!

Heb je eenmaal ontdekt dat (voor)lezen leuk en (ont)spannend is dan is het zaadje geplant voor hopelijk nog veel meer avonturen! Heb je óók ontdekt dat het zomaar een paar uur later is en je even in een andere wereld was en misschien ontdek je nog wel veel meer…

Reis mee met een boek, want (voor)lezen is onmisbaar voor je taalontwikkeling en je geletterdheid!

Je ontdekt dat al dat lezen of voorlezen je woordenschat vergroot, je zelfredzaamheid, fantasie en oplossend vermogen stimuleert. Allemaal ingrediënten die nodig zijn om in je volwassen leven zelfstandig te kunnen functioneren. Het percentage jongeren van 15 jaar met een taalachterstand blijft schrikbarend toenemen (vlg. OESO,Pisa rapport). Was het percentage in 2003 “nog maar” 11,5%  in 2015 al gestegen tot 17,9 % van de jongeren. Met z’n allen kùnnen we deze zorgelijke ontwikkeling stoppen, want met een taalachterstand loop je een groot risico om tot de laaggeletterden van de toekomst te horen!

Passend Lezen als zèlf lezen met hindernissen gepaard gaat

En zoals “Angèle van mijn muismatje” het al benoemde: dankzij bijvoorbeeld Passend lezen  is er ook geen excuus voor mensen die niet of niet goed zien of voor mensen met dyslexie! Om mijn steentje bij te dragen aan die goede taalontwikkeling ga ik ook déze vrijdagmorgen weer voorlezen en spreek ik een krant of tijdschrift in. Dan reis ik in mijn studio heel wat af en kom soms ook als gast in iemands huis terecht.

Wil je weten wat Passend Lezen jou kan bieden? www.passendlezen.nl

Interesse in een blog waarin het plezier in lezen centraal staat? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/is-een-film-spannender-dan-het-boek/

Lees meer
de spellingregel van 't exkofschip

De spellingregel van ‘T eXKoFSCHiP

De spellingregel van ‘T eXKoFSCHiP

Ik laat één van mijn leerlingen met dyslexie de spellingregel van ’T eXKoFSCHiP nog eens uitleggen aan de groep!” Dit vertelde ooit een lerares Nederlands tijdens een overleg over een van haar leerlingen met dyslexie. Toevallig of juist niet?

Regels geven houvast

Spelling…. je leert het soms gewoon door inprenting, door goed te luisteren en bijvoorbeeld door regels. Laten nou nèt die regels een grote rol spelen bij werkwoordvervoegingen. Regels die je kunt beredeneren geven houvast en zorgen voor logica en … rust en zelfvertrouwen. Mensen met dyslexie zijn vaak goed in regels en beredeneren, dus dat vertrekpunt is mooi meegenomen voor je therapie!

Werkwoorden en de spellingcontrole…

Voor de meeste spellingproblemen zou je gebruik kunnen maken van de spellingcontrole, maar dat geldt níet voor de werkwoorden.

  • Denk bijvoorbeeld aan biet, bied/biedt, bood, boot. In de spelling komen ze allemaal voor.
  • En wat denk je van: verbrede en verbreedde? Tja, er zijn vele opties en dan is het heel fijn als er (houvast) regels zijn.

Spellingtoetsen op de middelbare school

Deze lerares Nederlands herhaalt uiteraard het geleerde van de basisschool en wéét inmiddels uit ervaring dat regels zoals ‘T eXKoFSCHiP bij leerlingen met dyslexie veel zijn geoefend vanuit het beredeneren. Jùist omdat deze woorden nooit via de spellingcontrole kunnen worden gecontroleerd.

Het automatiseren van spelling en regels zoals de spellingregel van’T eXKoFSCHiP

Degenen met dyslexie zullen het herkennen. Spelling zal nooit helemaal een automatisme worden.

  • Geregeld staan die werkwoorden bij mij op het programma
  • Blíjf ik het advies geven om in jezelf de regel te gebruiken (selftalk)
  • Gebruik ik de KIS ( keep it simple) methode. Dat wil zeggen… geen uitgebreid schema met ja en nee, als het kort kan

Leraren zoals deze lerares Nederlands verdienen een lintje!

Waarom verdient ze een lintje? Ze zíet haar leerlingen, wéét welke leerling ergens in uitblinkt en zet die capaciteit en dus die leerling in het zonnetje. Oók een leerling met dyslexie, dus!  Een leerling met dyslexie in het zonnetje zetten qua spelling….   Ik word daar altijd heel blij van en vooral als die leerling dat trots vertelt bij een volgende afspraak!

En… op verzoek een paar varianten:

SeXy FoKSCHaaP en voor de mensen die onze taal en dus ook de werkwoordvervoeging moeten leren: eXSoFTKeTCHuP. Waarom? Ooit gehoord hoe moeilijk “onze” sch is als Nederlands niet je moedertaal is?

Wil je meer lezen over dit onderwerp? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/herhalen-of-wel-tig-keer-overschrijven-helpt-dat-bij-dyslexie/

https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/een-hoger-iq-zonder-ernstige-enkelvoudige-dyslexie-eed/

Wil je meer informatie? Kijk eens in Balans: https://balansdigitaal.nl/

Of: op de website www.dagvandyslexie.nl

Lees meer
Diagnose of een zinloos etiketje, bij wie hoor ik?

Diagnose of een etiketje bepaalt bij wie ik hoor

Bij wie hoor ik met een slecht gehoor…..

Diagnose of etiketje bepaalt bij wie ik hoor “Ik ben slechthorend, nee niet doof. Ik ben slechthorend, nee niet dom. Hoor ik bij de doven? Nee. Die verstaan mij niet. Hoor ik bij de horenden? Nee die versta ik vaak niet. Zonder toestellen hoor ik bij de doven, met hoortoestellen hoor ik nergens bij. Slecht horen is erg vermoeiend, dat wil niet zeggen lui. Horenden…. jullie gezelschap is fijn, maar alleen geeft minder stress. Als slechthorende ben je vaak eenzaam, vooral in gezelschap!”  *  

Dit las ik onlangs en herkende er veel van in de gesprekken die ik heb tijdens cursussen spraakafzien.

Bij wie hoor ik met een schorre stem….  

Een stempatiënt met een schorre stem. Ze krijgt standaard aan de telefoon de opmerking of het erg gezellig was gisteravond.

Bij wie hoor ik als ik dyslexie heb….

Een volwassene met dyslexie die liever niet de vergadering notuleert, want spellingfouten maken doe iedereen weleens maar déze? Ze zouden eens denken dat ik…..

Bij wie hoor ik als ik…..

  • een blonde dame ben die zich vergist, want de opmerking ligt al klaar. Tjsa…..  blond hè?
  • een geboren Amsterdammer ben die inmiddels al járen in het zuiden woont. Hij verstaat het dialect, maar iedereen hoort dat het niet zijn geboortestreek is. Komt hij in Amsterdam dan krijgt hij te horen dat hij een wel erg zachte g begint te krijgen! Een Amsterdammer of een Brabander?
  • al járen in Nederland woon, maar mijn Engels accent “mijn geboorteland verraadt”. Blíjf ik dan die Engelstalige tegen wie hardnekkig Engels wordt gesproken terwijl hij/zij overduidelijk Nederlands wil spreken om erbij te horen?

Wie ben ik en welk etiket krijg ik opgeplakt?

Etiketjes plakken…. wie maakt zich er niet schuldig aan? Onterechte of ongewenste etiketjes. Zinvolle etiketjes… zijn die er dan ook?

De diagnoses met een doel

Lang geleden…. een peuter (Sandra**) kwam met haar moeder bij mij. Het spreken kwam niet lekker op gang, maar ook anderhalf jaar later haalde ze niet het verwachte taalniveau dat in ieder geval voldoende was om zich in de kleutergroep veilig te voelen. Verwijzingen volgden via huisarts naar kinderarts, psycholoog en de oorzaak kwam boven water. Een moeilijke boodschap om te brengen en nog méér om te ontvangen.

Diagnoses die je altijd bijblijven

“Wat een mooi en gezond atletisch lijfje heeft uw dochter, fantastisch daar zal ze zeker wat mee kunnen bereiken op sportgebied!” De kinderarts vertelde m.b.v. het psychologisch rapport waar haar intellectuele capaciteiten lagen, maar had ook oog voor de lenigheid en de vanzelfsprekende souplesse waarmee het meisje zich bewoog.

Een zinvolle diagnose, want waar hoort ze het beste thuis?

Haar ouders koesterden de positieve boodschap want het gaf hun steun om de minder goede boodschap te verwerken. Er volgden bezoekjes aan andere scholen (speciaal onderwijs was nog niet uitgekleed of wegbezuinigd), maar ze konden het niet over hun hart verkrijgen om haar van de buurtschool af te halen. Weg van haar vriendjes en vriendinnetjes. Logopedie in mijn praktijk ging voorlopig daarom ook gewoon door.

Diagnose of etiketje bepaalt bij wie ik hoor

Een zinvolle diagnose helpt bij: Waar voel ík me veilig en gelukkig? Een nieuw voorjaar brak aan en na de meivakantie kwam moeder zonder haar dochter binnen. Sandra zou nog een keer meekomen, maar was nu druk met haar afscheid vieren op de basisschool. Op advies van een familielid waren ze toch nog eens samen met Sandra gaan kijken op een andere school. Kleine klasjes, een extra juf of meester in de klas, kinderen waartussen ze niet altijd de laatste was, therapie ingepast in de schooluren…. Sandra straalde en vroeg of ze er kon blijven!

Tijd nodig om te wennen aan een “etiketje”

“Zijn we slechte ouders?”, vroeg ze me. “We hadden haar er vorig jaar al naar toe moeten laten gaan. Nu is er een kostbaar jaar verloren gegaan”. Wat is tijd? Wat is een jaar als ouders er nu volledig achter staan? Een periode van rouw vraagt ook tijd en als je jouw verwachtingen over de toekomst van je kind moet bijstellen heeft dat ook tijd nodig.

Etiketjes plakken we doen het allemaal weleens, (on)terecht en (on)gewenst maar als er dan toch een etiketje geplakt moet worden…. Laat het er dan eentje zijn die een doel heeft. Iemand zó de juiste hulp geven en te zorgen voor díe handreiking naar de plaats waar jij je verder kunt ontwikkelen.

Reacties op Facebook

Uit de vele mooie reacties op een Facebookpost”( hartelijk dank daarvoor allemaal!) heb ik er een gekozen die past bij deze blog: “Soms ook handig om een etiketje te hebben vanwege de geloofwaardigheid. Maar wie is er tevreden met een etiketje? Soms geeft het antwoorden op vragen, maar soms toch ook een deuk in je zelfwaarde”.

Een diagnose of etiketje bepaalt toch bij wie ik hoor?

  • Ik ben niet blond dus….
  • Dikke mensen zijn meestal gezellig want….
  • Dat is een typische nerd want…
  • Een Haags bakje koffie…..
  • Hij komt uit Brabant dus altijd te laat…..

Ach, we blijven uiteindelijk ook maar mensen!

Met dank aan het inspirerende gedicht uit Nieuwsbrief stichting hoormij van de NVVS Afdeling Zuid-Oost Brabant  * Bron stichting hoormij, waardoor deze blog tot stand kwam.

Vanwege de privacy is de naam Sandra** verzonnen.

Wil je meer blogs lezen rond gehoor en spraakafzien? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/sociaal-isolement-een-taboe/

Wil je meer informatie over het werk van de GGMD, of zoek je een gecertificeerd logopedist spraakafzien in je woonplaats? Kijk op: www.ggmd.nl

of misschien een blog over het communiceren als Nederlands niet je moedertaal is? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/praat-nederlands-met-me/

Lees meer
Sociaal isolement bij gebreken taboe onderwerp?

Sociaal isolement…. een taboe?

Sociaal isolement ligt op de loer als je zintuigen of je lijf en leden gebreken (gaan) vertonen. Is het onderwerp voor jou een taboe? Wat doe je eraan om een “taboe” te doorbreken?

Ligt een sociaal isolement op de loer als je lichaam gebreken vertoont en hoe doorbreek je een eventueel taboe over het onderwerp? Praat je daarover of niet? “Veel mensen met een gehooraandoening doen vaak alsof ze meer horen dan in werkelijkheid zo is. De communicatie verandert en ook schaamte speelt soms een rol. De invloed op het dagelijkse leven en het functioneren is groot. Het kost meer moeite en energie om alles te volgen. Dat is wennen. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor mensen in je omgeving” Een citaat dat ik las uit het informatieboekje van september 2019 van de NVVS Afdeling Zuid-Oost Brabant.

Taboe

De afgelopen weken zag ik afleveringen van Taboe van Philippe Geubels. Op zijn karakteristieke wijze doorbrak hij het taboe rondom o.a. ernstig (terminaal) zieke mensen, slechtziendheid en blindheid. Voor diegenen die het niet gezien hebben: In een gezellige woonboerderij ontvangt hij 5 mensen met (in deze uitzending) een visuele handicap die vervolgens een week bij hem logeren. Allerlei “doodnormale” zaken zoals koken, wijn inschenken, noem het maar op, passeren de revue. Er wordt samen over gesproken, grapjes gemaakt. Afwisselend interviewt Philippe zijn gasten vrij serieus, maar ook met de hem kenmerkende ondeugende humor en zie je fragmenten uit de theatershow die hij ervan maakte. Het wordt nooit zwaarmoedig en er lijkt geen sprake van een taboe.

Een “taboe” doorbreken met humor….

Het is niet iedereen gegeven om zó in het dagelijks leven om te gaan met tegenslagen en je bent ook niet iedere dag in de stemming om de draak te steken met je gebreken. Toch kunnen hulpverlener en hulpzoekenden er soms ook wat van:

“Gebruik je soms ook het kunstgebit van je vrouw als je gebit je in de steek laat?”

De zeer directe vraag destijds van de zelf slechthorende audioloog aan een patiënt die vertelde dat hij in geval van nood gewoon het hoortoestel van zijn vrouw zou gebruiken. Hij had geen hoortoestel nodig.

“Ik denk dat ik mijn oortjes maar thuis laat”,

Dat was het vastbesloten voornemen van een jonge vrouw die een personeelsuitje had in een restaurant, “want mèt mijn oortjes wordt elk bestekgeluid toch mee versterkt!”

Sociaal isolement bij gebreken een taboe onderwerp?

Deze cursist was zich bewust van die mogelijkheid, maar ging daar op zo’n ontspannen manier mee om. Met humor, openheid en soms ook een stukje voorlichting naar haar collega’s en cliënten kreeg het isolement geen plaats in haar leven.

“Bèn jij wel doof? Je bent de enige die het heeft gehoord?”

Met deze zin kwam ze een week later lachend binnen. De grote groep collega’s was over twee tafels verdeeld en communiceerden even samen. Natuurlijk een onmogelijke opgave in een vol restaurant, maar als je kunt spraakafzien ben je opeens in het voordeel! Gehóórd of gezíen?

Humor…. práten over je probleem

Taboe! Het programma van Philippe Geubels geeft zo’n mooi inkijkje in een wereld waar jij misschien (nog) niet mee in aanraking bent gekomen. Daarom hoop ik ook dat het programma nog een tijdje doorgaat en dat het thema slechthorendheid/doofheid ook aandacht krijgt.

Spraakafzien is meer dan liplezen…..

Ook tijdens de lessen spraakafzien lachen we vaak, relativeren en bespreken we hoe je daarbij zèlf als slechthorende het voortouw neemt. De regie nemen, creatief daarin zijn en zo het eventuele taboe rond jouw probleem maken tot een bespreekbaar onderwerp. Een cursus spraakafzien is daarom méér dan alleen maar een technische cursus. Naast alle andere hulpmiddelen ter ondersteuning of compensatie van je gehoor een investering voor een actief en communicatief leven.

Een sociaal isolement? Dat gun je niemand dus toch ook niet jezèlf?

Wil je meer lezen over spraakafzien en gehoor: via [email protected] kun je een brochure aanvragen.

Wil je meer blogs lezen over spraakafzien? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/waarom-jij-wel-fiets-en-sinaasappelsap-hoort-en-niet-kriebelhoest/

Benieuwd naar wie Philippe Geubels is (voor het geval je hem niet kent) https://www.philippegeubels.be

Lees meer
Keuzes maken is een kwestie van prioriteiten stellen

Keuzes maken…. een kwestie van prioriteiten stellen!

Keuzes maken is een kwestie van prioriteiten stellen en dat kom je in allerlei situaties tegen! In de supermarkt liepen moeder en dochter. Beiden met een karretje aangepast aan hun lengte lekker boodschappen aan het doen. Het ging een tijdje goed totdat het gangetje met de verleidingen aan de beurt was… Op dochters ooghoogte leek het wel Luilekkerland met al die koekjes, snoepjes, chocola… In een oogwenk was haar karretje gevuld en trots liep ze achter haar nietsvermoedende moeder naar de kassa.

Keuzes maken…

Hoe het afliep bij de kassa? Een herkenbaar tafereel dat iedereen met kinderen weleens heeft meegemaakt. De (júiste) keuze(s) maken, word je zoals in het voorbeeld van de supermarkt, meestal al vroeg geleerd. Maar…. ”Waarom is wat ík lekker vind áltijd ongezond?”, hoorde ik een jongen een keer mopperen. En ja…. dat is ook voor mij zó herkenbaar!

een kwestie van prioriteiten stellen

Voor wie is dat níet moeilijk? Ook wij volwassenen kunnen er wat van. Met dank aan “Van Rups Tot Vlinder* ” mocht ik het onderstaande gebruiken:

  • Gezonde voeding €80,- te duur – Lunchen met vrienden €80,- redelijk
  • Coach/Trainer €90,- belachelijk – Shoppen bij Media Markt €90,- voordeeltje
  • Educatie/Opleiding €995,- duur – IPhone  €995,- noodzaak
  • 60 minuten e-cursus volgen: Waar haal ik de tijd vandaan? – 60 minuten Facebook/instagram: De tijd vliegt!
  • 1 uur mediteren: een eeuwigheid – 1 uur op Netflix: nog een aflevering kijken?

Herkenbaar? En…. hoe zit dat met logopedische kosten, zoals dyslexiebegeleiding? Mag gezondheid (voor jouw kind) iets kosten, als het niet vergoed wordt?

“De kost gaat áltijd voor de baat uit!”

Dit spreekwoord gebruikte mijn vader vroeger altijd als ik wéér een flinke investering deed, wéér een dure test aanschafte of een dure cursus volgde en (als zzp-er) zelf betaalde, of afspraken moest annuleren vanwege wéér een (verplichte) bijscholing of bijeenkomst. En ja… dat geld en die tijd kun je maar één keer besteden! Dus: Géén nieuw bankstel, een nieuwe tv, of…..!

Dáárom een eerbetoon aan deze anonieme ouders omdat zij wéten dat (logopedische) kosten voor de baat uitgaan!

  • Moeder werkt/werkte extra uren zodat ze de niet vergoede therapie van haar kind kan betalen
  • Ouders gaan korter op vakantie, want hun zoon met dyslexie wil later net als zijn broer/zus óók de opleiding/ baan van zijn dromen kunnen kiezen en bij gelijke kansen bieden, hoort niet altijd een gelijke investering
  • Vader stelt de aanschaf van die auto een paar jaar uit omdat die over 10 jaar niet “dank je wel voor de kansen die je me gegeven hebt”, tegen hem zal zeggen, maar al is afgeschreven!
  • Opa of oma past wekelijks op als moeder met de oudste naar de therapie gaat
  • Ouders die zeggen: “Kijk dáárvoor werken we, want een investering in de kansen voor mijn kind is de beste investering!”

Wat zou jíj doen?

Ben jij misschien nèt als die bezorgde moeder die me laatst belde voor een vrijblijvend advies en álles over heeft voor de toekomst van haar kind? Nee…. ze kwam daarna niet met haar kind bij mij, want de afstand liet dat niet toe. Gratis een luisterend oor bieden, begrip voor haar bezorgdheid tonen, een advies geven. Ook dát hoort soms bij mijn werk. Niet alles kost geld en horen dat ze voor zíjn toekomst en levensgeluk (financiële) offers wil brengen, is soms de kers op de taart in mijn werk. Het leven ís duur en soms ook onrechtvaardig, maar we moeten er met z’n allen tòch iets van maken en tja… daar hoort ook keuzes maken bij!

Ontwikkelingskansen mogen niks kosten of misschien tòch wel?

Als dank aan Van Rups Tot Vlinder* voor de spontane toestemming om haar inspirerende post te mogen gebruiken voor deze blog komt hier voor belangstellenden haar website: www.vanrupstotvlinder.nl

Wilt u meer informatie over dyslexie en de ervaringen van cliënten? Neem eens een kijkje op een van mijn blogs zoals: https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/hoe-stimuleer-je-om-te-lezen-en-maak-je-een-boek-spannend/

Lees meer