Een nieuw avontuur

Bloggen is voor mij een nieuwe manier om dit mooie, voor velen een onbekend beroep meer aandacht te geven. Een kans om mijn jarenlange ervaring te delen. Je bent welkom om een reactie of vraag achter te laten.

Logopedie is zó veelzijdig en mijn belangstelling breed en dat betekent dat ik in mijn blogcategorieën een keuze moet maken.

Wil je méér weten over een onderwerp en vind je er (nog) geen blog over? Je bericht zal ik als het kan omzetten in een blog.
Samen met jou wil ik informatieve en hopelijk ook leuke blogs gaan maken!

Blog

Bestaat het vak begrijpend lezen dan nog?

Blog#101-Weegt leesplezier zwaarder dan “AVI” niveau?

Weegt leesplezier zwaarder dan “AVI” niveau?

“Van school moet ik stomme boeken lezen!”

Dit bericht ontving ik pas geleden van een ouder:

“Leesplezier weegt toch zwaarder dan een AVI niveau? Ik hoorde van mijn zoon van 11 dat hij op school een leuk boek aan het lezen was. Hij kende het boek, want ik heb het hem ooit voorgelezen. Zo probeerde ik hem te stimuleren en te laten ervaren hoe léuk lezen is. Hij kwam vandaag heel verontwaardigd thuis.”

“De juf zegt dat ik het niet mag lezen omdat het voor mij te moeilijk is. Nu moet ik domme boeken op een lager niveau lezen. Dan lees ik net zo lief niet!”

“Ik weet ook wel dat boven je niveau lezen moeilijk is. Maar als je dyslexie hebt, is het toch ook belangrijk om het leesplezier te ontdekken en vast te houden?
Binnenkort hebben we weer een afspraak op school. Ik ga voorstellen om een middenweg te kiezen. Wat vind jij?”

Wat ik vind? Weegt leesplezier zwaarder dan het “AVI”niveau?

Een lastige kwestie, want het voelt alsof ik partij kies als ik mijn mening geef. En in welke rol geef ik antwoord?
Als het schoolkind dat ik ook ooit was of als moeder, logopedist, dyslexiespecialist, NT2-trainer, student Spaans?

Als schoolkind 

Terugdenkend aan hoe ik als kind wekelijks naar de bibliotheek ging, bedenk ik dat dàt zijn situatie het dichtste nadert.
Er waren destijds nog geen strakke leesniveaus, maar wèl boeken gerangschikt op leeftijdsniveau. Misschien had ik als jongste in het gezin ook het voordeel dat er zoveel boeken buiten mijn leeftijdsniveau rondslingerden. Als ik daar interesse in had, kon ik ze gewoon lezen.

Interesse, is dat niet het sleutelwoord?

In de bibliotheek werkten verschillende bibliothecaressen en hun insteek varieerde van op leeftijd gerichte controle drift tot een oprecht stimulerende houding voor mij als ik weer boeken zocht. Als kind wist ik al vrij snel wanneer die laatste categorie werkzaam was, want dan nam mijn keuzemogelijkheid aanzienlijk toe…..

Een te moeilijk boek qua woorden of onderwerp?

Tja, als kind las ik om die moeilijke woorden heen en zo merkte ik al “lezenderwijs” dat die moeilijke woorden door de context werden verduidelijkt. Ongemerkt vergrootte ik daarmee mijn woordenschat.

De invloed van de bibliotheek

En…zoals ooit een van mijn favoriete bibliothecaresses treffend zei tegen haar streng controlerende collega die zich bemoeide met mijn boekkeuze:
“Als het voor haar te moeilijk is, legt ze het boek vanzelf wel weg. Laat haar toch lekker ontdekken waar haar interesses liggen.”

De invloed van het klassikaal lezen

En ja…. op school kregen we om de beurt een leesbeurt hardop lezen. Ik vond en vind lezen een heerlijke bezigheid, maar aan die klassikale (technische) leesbeurten had ik een broertje dood. Iedereen had een ander leestempo en natuurlijk kregen de zwakke lezers veel beurten.
Wij… die van lezen hielden, lazen vanzelf vooruit….
Afhankelijk van de leraar leverde dat voor velen een boetepreek op als je opeens een beurt kreeg  en niet wist waar je geacht was te zijn….
Mijn onbegrip was dan groot, want ik was toch lekker aan het lézen?

Mijn antwoord als volwassene in al die andere rollen?

Terugdenkend aan mijn kind ervaringen merk ik dat ze heel vormend zijn geweest voor mijn mening en handelen in al die volwassen rollen. Als kind wilde ik serieus worden genomen. Óók in de interesses die ik had en de keuzes die ik maakte. Dat besef maakt dat het mijn mening nù sterk beïnvloedt. Ik wéét welke invloed dat stukje autonomie heeft gehad op mijn studiekeuze, mijn zelfredzaamheid, mijn zelfstandig genomen beslissingen en nog stééds.
Dat venijnige gesprek tussen die twee bibliothecaressen, maar ook de klassikale leeservaring zijn ervaringen die meegaan met al die andere ervaringen die je als kind opdoet. Ze gaan mee in mijn leven en beïnvloeden mijn mening over allerlei kwesties.

Ga je uit van het uiteindelijke doel van lezen?

Is het uiteindelijke doel niet léren van lezen? Niet verrassend dat mijn mening nù niet veel afwijkt van de ervaring die ik opdeed in die bibliotheek. Als kind ervaren dat je serieus wordt genomen in je interesses en smaak, geeft je de ruimte om te ontdekken en zèlf te ervaren wat bij jou past. Een leesinteresse en leesvoorkeur ontwikkelen, kan alleen als je daar de ruimte en keuzevrijheid voor krijgt.

Leesinteresse en de gevolgen

“Jong geleerd is oud gedaan”

Leer je als kind dat iets “te moeilijk’’ voor jou is terwijl jijzèlf die uitdaging aangaat? Het leidt òfwel tot rebellie òfwel tot opgroeien tot een volwassene die nooit heeft ontdekt waar de echte grenzen liggen.
Wat betreft het lezen zal die jongen uit het voorbeeld uiteindelijk een boek laten liggen, als hij veroordeeld wordt tot “stomme boeken”. Hij zal een studie niet aangaan en nooit zijn dromen en talenten ontwikkelen en najagen, als hij niet zèlf mag experimenteren met moeilijk en makkelijk.

Voor mij is het niet een kwestie van partij kíezen voor de zoon en zijn moeder, maar de lange termijn zien. Ík ben in ieder geval dankbaar dat ik in een periode opgroeide waarin we niet werden afgerekend op leesniveau. Okay…. leeftijdsniveau was soms een criterium, maar daarmee hadden we zonder uitzondering allemaal met een gelijkwaardig probleem te maken. Lezen werd hierdoor geen wedstrijd leesniveau.

Ik wens iedereen in ieder geval een boeiende leeszomer!

En wat vind jij? Ik ben heel benieuwd naar jouw leerservaringen als scholier vroeger en nu, als (groot) ouder of docent.

Wil je meer lezen over het belang van leesplezier en wat er gebeurt als dat niet voorop staat?
Hoe ons land op dit moment mondiaal presteert op het gebied van de leesvaardigheid? De volgende informatie geeft aan dat wij stevig moeten gaan inzetten op het stimuleren van LEESPLEZIER
https://www.trouw.nl/onderwijs/een-boek-lezen-pure-tijdverspilling-vinden-nederlandse-jongeren~bbcc2b5d/?referer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F
Interesse in een andere blog over lezen? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog92hoe-lees-je-makkelijker-met-minder-leesfouten/

Zoek je een handig hulpmiddel bij spellingregels? https://www.spellingprof.nl 

Lees meer
Verplichte toets Nederlands in HBO-studie

Blog#100- Verplichte toets Nederlands in HBO-studie

Het bericht: Ik heb een verplichte toets Nederlands in mijn HBO-studie

“Hi Silvia,

Dit mailtje verwacht je zo 1 2 3 niet denk ik.  ik weet niet of je me nog herkend maar ik heb meerdere jaren Engels en Nederlands bijles gehad van jou. nu ben ik sinds dit jaar begonnen met een HBO deeltijd studie en ik merk dat mijn Nederlands niet op het niveau is wat me school verwacht. wij moeten een tentamen maken op HBO- niveau hier moet ik voor vier onderdelen een percentage van 80% of hoger zien te halen. Help je me met de toets Nederlands op HBO-niveau? Zou je mij kunnen contacten hierover wat eventueel de mogelijkheden zijn.
met vriendelijke groet,
G.”

Nee, verwáchten deed ik dit bericht niet en vergeten was ik hem zéker niet  

Ongeveer 7 jaar geleden deed hij eindexamen VMBO en het leek destijds alsof ik ook examen deed. Vier jaar begeleidde ik hem en zorgde voor de tussenstapjes die vaak zo nodig zijn bij leerlingen met dyslexie. Vier jaar lang kwam hij vaak in gezelschap van zijn oma die zijn chauffeuse was. Op de achtergrond maakte ze zich onzichtbaar, maar leefde met hem mee als het moeilijk was en gloeide van trots als uit de toetsen bleek dat zijn harde werken beloond werd met goede resultaten.

Een zo’n typerend kenmerk….

Zoals zoveel van mijn (oud-) leerlingen met dyslexie, zag en zie ik ook nu weer bij hem die volharding. Het zich vastbijten in de weg naar zijn doel.
Een fantastische eigenschap!

Oma’s invloed….bij verplichte toets Nederlands in HBO-studie

“Zou je Silvia niet eens bellen?”, vroeg ze nadat de verplichte taaltoets Nederlands al twee keer onvoldoende was. Hij maakte zich zorgen, want er was nog maar één herkansing. Steeds vaker is een  toets Nederlands een verplicht onderdeel van een (HBO) studie en het zal maar gebeuren dat een studie niet kan worden afgemaakt vanwege het zakken voor die toets Nederlands.

De onzichtbare chauffeuse op de achtergrond van toen, was nu het onzichtbare draadje waarmee ze hem weer met mij in contact bracht.

Die persoonlijke groei

Kun je óók zo genieten van iemands persoonlijke ontwikkeling? Iemands groei? Destijds vertelde hij een MBO sportopleiding te willen gaan doen om daarna nóóít meer een studieboek aan te raken. Zijn plannen veranderden. Het hardwerkende ” manusje van alles” waarop in het bedrijf altijd een beroep kon worden gedaan, was niet onopgemerkt gebleven door zijn baas.

“ Wij hebben toekomst plannen met jou, zien dóórgroei mogelijkheden maar dan moet je eerst een HBO- studie…”

Zo was de cirkel weer rond. Verrassend om te zien hoe hij duidelijk kon aangeven wat hij van míj verwachtte en daarbij kordaat het tijdpad uitzette. Wéér die werkhouding en geen wonder toch dat een werkgever zo’n werknemer alle kansen biedt en wil behouden voor zijn bedrijf?

Het bericht:

Goedemorgen Silvia,

Voor mijn tentamen Nederlands ben ik geslaagd. 😃😃😃 
Dit waren mijn resultaten, vooral de spelling heb ik heel goed gemaakt. Hebben we samen ook veel geoefend. Bedankt voor de lessen ik ga lekker het weekend in”.

De resultaten van zijn toets Nederlands?

Een gemiddelde van 85% bij 5 taalonderdelen met een uitschieter voor de werkwoordspelling! Hij was dus ruimschoots geslaagd en kan verder met die veelbelovende toekomst.

Ben jij ook aan het studeren en zoek je hulp bij die toets Nederlands? Je bent altijd welkom voor vrijblijvende informatie en…afstand of reistijd is geen bezwaar want ook bij deze blij geslaagde zijn vrijwel alle lessen via Skype gegeven.

Wil je meer lezen over de rol van dyslexiebegeleiding en hoe bepalend dat kan zijn voor je toekomst?
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog99-moet-je-kind-havo-vwo-doen/

Wil je meer informatie over spelling? Kijk eens op https://www.spellingprof.nl 

En…. omdat dit de 100e blog is, is het tijd voor een klein feestje. Heb je dyslexie, ben je middelbare scholier en op zoek naar  een dyslexiebegeleider voor de talen? Als je je vóór 1 augustus aanmeldt, krijg je 10% korting op de eerste 10 lessen!
En…natuurlijk geldt dit aanbod ook als je begeleiding wilt om net als G. te kunnen slagen voor de studie van je dromen.

 

 

Lees meer
Móet jouw kind HAVO-VWO doen?

Blog#99 Móet je kind HAVO-VWO doen?

Móet je kind HAVO-VWO doen?

Moet je kind van júllie soms HAVO-VWO doen? Tja, niet alle kinderen zijn éven intelligent. Ze hoeven toch niet allemaal een HAVO of VWO diploma te halen? VMBO is toch ook prima? Mark kan echt niet beter dan dit, geloof me en hij kijkt de laatste tijd veel liever uit het raam.

De ouderavond liep al wat uit bij binnenkomst en voor de docent gaven de cijfers voor taal, spelling en geschiedenis duidelijk de doorslag.
Bovendien beginnen resultaten bij het rekenen ook steeds minder te worden”, ging de lerares verder.
De moeder tegenover haar leek niet overtuigd en ze zuchtte diep. De tijd tikte weg en de zoemer maakte duidelijk dat het 10 minutengesprek voorbij was.

Pushen….want tegenwoordig móet je kind HAVO-VWO doen

Pushen”, zo noemde de docent het. Enkele weken geleden ving ze een stukje van het gesprek op in de gang tussen docent en IB-er.
“Ouders pushen tegenwoordig hun kind alsof er iets mis is aan een VMBO of vakopleiding”.
Natuurlijk hóefde haar jongste zoon niet naar de HAVO of VWO als er niet meer inzat. Maar…. zat er wérkelijk niet meer in haar jongste?

Twee “linkerhanden” maar vol goede ideeën

Onderweg naar huis gingen haar gedachte naar haar zoon. Hij wilde zélf zo graag net als zijn broer en zus naar de HAVO of ‘t VWO. Een vakopleiding? Ze moest er om glimlachten. Arme baas, wat moest die beginnen met een werknemer met 2 onhandige linkerhanden?
Zijn beste vriend… ja die was nú in groep 6 al een vakman. Wat zijn ogen zagen, maakten zijn handen. Vol trots showde hij laatst het konijnenhok dat hij met Sinterklaas voor zijn jongere broertje in elkaar had gezet. Die ging het zeker ver schoppen met zijn 2 “super rechter handen”, maar hun zoon? Ze betwijfelde of hij gelukkig zou worden als hij na veel inspanning het zou schoppen tot een middelmatige vakman.

Rekenvaardigheid of tekstbegrip?

Een paar dagen later thuiskomend met boodschappen zat Mark met zijn vader over een rekenprobleem gebogen. Zuchtend keken beiden op. “Waarom moeten het tegenwoordig ook net sprookjes zijn”, mopperde vader. “Wat is er mis met cijferen of hoofdrekenen? Zèlfs met mijn HBO-opleiding techniek moet ik goed lezen! Kun jíj dat niet met hem doen?  Jij bent meer van het lezen?”
Opééns flitste het oudergesprek door haar hoofd. Ook het rekenen begint slechter te worden.
“Laat eens kijken?
Rekenopgaven waarbij de som in een verhaaltje waren verwerkt. Uit een verhaaltje zèlf de som filteren. De kern van het verhaal kunnen onderscheiden van de minder belangrijke informatie. Rekenen wordt zo vooral een vorm van begrijpend lezen!

Testen bij een onafhankelijk bureau

Ik ga niet meer langer de strijd aan of hij een VMBO leerling is of niet, of dat we hem pushen. We laten hem testen bij een onafhankelijk bureau.
En ja… als dat geld kost dan werk ik wel meer of gaan we dit jaar níet op vakantie of….”
De beslissing was gevallen en de afspraak volgde gelukkig al een week later. De uitslag?
Op een zo rustig mogelijke manier verteld, kwam de uitslag toch nog als een dreun.
Jullie jongste heeft net als zijn broer en zus een IQ hoog genoeg om met gemak naar het VWO te gaan, maar… een aantal prestaties zitten op dit moment op laag VMBO-niveau. De reden daarvan is een niet ontdekte en dus niet behandelde dyslexie. Mark zal goede begeleiding nodig hebben en met de school moet een goed behandelplan worden gemaakt. Wij noemen dit ook wel een vorm van didactische verwaarlozing”.

Dyslexiebegeleiding èn een andere school

Die laatste opmerking deed pijn. Zó vaak naar school gegaan, zó vaak het gevoel gehad dat het niet klopte, maar wát niet?
Toch me nog te makkelijk laten geruststellen? Het ging allemaal door haar hoofd.
We gaan op zoek naar een andere school, na de zomervakantie start hij daar en dan heeft hij nog een paar jaar om die didactische verwaarlozing zoals je dat noemt weg te werken. Wie zou je willen adviseren om hem te begeleiden?” De snelle reactie op het bericht, verbaasde de orthopedagoog nauwelijks. Na in zóveel gesprekken als pushende moeder gezien te worden en niet tot elkaar kunnen komen?

Een tweede kans… de juiste beslissing

Mam… juf vraagt of ze je vanmiddag kan bellen voor een gesprek”. Twee dagen op de nieuwe school en deze vraag… Ongerust maar ook verrast ging ze een dag later naar school. Vreemde ervaring dat het initiatief voor overleg over haar zoon opeens bij school lag.
Bij binnenkomst een kopie van het rapport van de orthopedagoog met hier en daar een fluorstreepje op het bureau. “Fijn dat je zo snel kunt langskomen”…… begon de lerares wat schuchter. ”Uh…. wat vinden jullie ervan als ik hem in een apart groepje voor rekenen zet? Hij rekent zó ontzettend snel en goed, dat ik bang ben dat hij zich gaat vervelen.”
“En die redactiesommen dan?” , reageerde moeder verbaasd.
“We willen graag met jullie beiden èn de dyslexiespecialist rond de tafel om samen een plan te maken, óók over die redactiesommen. Inderdaad, hij is niet zo handig bij handvaardigheid, maar dat komt vast niet als een verrassing, maar jée wat weet Mark veel. Ik kan niets beloven, maar als we allemaal samenwerken…”

Einde groep 8

Twee jaar later…. Een moeder die met een stevige knuffel en grote bossen bloemen voor beide docenten van groep 7 en 8 afscheid neemt van de school waar haar kind werd gezíen. Waar zij weer alleen moeder kon zijn die haar kind steunde, maar die niet het juiste onderwijs voor haar kind hoefde te regelen. In de gang vertelt de eerste juf hoe ze haar de eerste keer met de nodige spanning had opgebeld. Ze zou een pushende moeder zijn, knap irritant en kritisch over het gegeven onderwijs aan haar kind!

Ouders…volg en vertrouw op je intuïtie….

Noot:
Deze blog is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal. Een inkijkje in het leven van Mark. Juist, die Mark van een eerdere blog en ik kan hem nog niet loslaten in deze Coronatijd*.
De ouders in dit verhaal vroegen me hierover een blog te schrijven. Nee…. er zijn inmiddels geen rancune gevoelens meer bij hen, maar via hun ervaringen hopen ze andere ouders te inspireren en te stimuleren om verder te zoeken als hun intuïtie hen dat vertelt.
Hun Mark is inmiddels afgestudeerd en zoekt een baan.
Ondanks Corona en de verhalen over werkloosheid heb ik er alle vertrouwen in dat deze doorzetter met zijn Master het gaat redden.

Heb je de blog over Mark gemist?*
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog95-een-slimme-overheid-is-op-haar-kenniseconomische-toekomst-voorbereid/

Interesse in wat redactiesommen precies inhoudt? https://citomateriaal.nl/redactiesommen-groep-5-6-7-en-8/

Wil je behalve andere blogs over dyslexie meer algemene informatie? https://balansdigitaal.nl/over-balans/

Wil je hulp bij spelling? https://www.spellingprof.nl 

Lees meer
Maak zorg fors eenvoudiger

Blog#98“Maak zorg fors eenvoudiger”

“Maak zorg fors eenvoudiger”

Het stond op de voorpagina van het NRC van donderdag 11 juni 2020.
Dit klonk als muziek in mijn oren en in gedachte ging ik terug naar 10 december 2019.

Nog geen sprake van Corona. Opstandig en gefrustreerd bedacht ik hoe mijn werkplezier zó drastisch veranderde sinds de invoering van de marktwerking in de gezondheidszorg in 2006. Steeds méér bemoeienis die aandacht en tijd weghaalden waar het om draait: De zorgvrager!

De kosten in de gezondheidszorg zijn sindsdien alleen maar gestegen.
Denk alleen al aan:

  • de “overbehandelingen”
  • de geldverslindende reclames die elk jaar vroeger lijken te starten door alle zorgverzekeraars
  • het als paddenstoelen uit de grond rijzen van de auditbureaus en aanverwante controle en opleidingsmogelijkheden

De collegialiteit en direct voor de persoon in kwestie patiëntgebonden aandacht is daarentegen gedaald.

Een vurige wens van een nationale “knuffelheld”…

’s Avonds in het praatprogramma 1 Vandaag verzuchtte onze tot “nationale
knuffelheld” gepromoveerde intensivist Dhr. D. Gommers dat “we helaas weer terug zijn bij vergaderen, overleggen en allerlei tijdrovende zaken”.
Het leek bijna alsof hij met weemoed terug verlangde naar de “Niet zeuren maar aanpakken houding “ tijdens de afgelopen slopende Coronaweken in de ziekenhuizen.

Als toeschouwer maar vooral ook als zorgverlener heb ik in die verwarrende tijd bijna met blije verbazing een soort van “flashback” gezien. Ziekenhuizen die sámenwerken, geen onderlinge concurrentie meer die de marktwerking tot gevolg had. Ik zag ondanks de onbekendheid met dit virus snel genomen beslissingen tot op het hoogste niveau of een doeltreffende correctie en vooral héél veel efficiency, goede afstemming en communicatie. Ik zag passie en werkplezier ondanks de moeilijke omstandigheden. Alle aandacht en tijd vooral dáár waar het moest zijn namelijk bij de patiënt en de directe familie. Vermoeide, maar vooral ook voldane, passievolle zorgverleners die hun professie met zoveel overtuiging en kunde uitoefenden.

Vóórdat de marktwerking ontstond

Dít leek op de manier van werken vóór 2006. Althans in mijn beleving als paramedicus. De tijd dat ik met vanzelfsprekende inzet na- en bijscholingen deed zonder aan accreditatiepuntjes te denken, maar uit overtuiging. Werkoverleg in de vrije uren dat ver in tijd mocht uitlopen door leerzame collegiale discussies over werkwijze of nieuwe inzichten. Geen aandacht voor verplichte tijdverspillende administratieve protocollen of je zorgen moeten maken over de juiste formulering in de notulen. Die autonomie misschien? Het voelt zó anders als je iets doet uit vrije wil en overtuiging dan wanneer een protocol bedacht achter een bureau je in een ijzeren greep houdt aan die protocollen.

Controle tot op de komma…..

Nog geen” Big Brother is watching you”- achtige praktijken, die nu zelfs doorgedrongen zijn in de voor controle op te sturen notulen voor je kwaliteitsdossier. Een verkeerde formulering leidt tot een reprimande en…. geen punten, tenzij….  Jawel, …overdoen dat verslag voor je accreditatie.
Het voelt als censuur en… dure tijd wordt verspild aan het formuleren in plaats van aan de inhoud. Uit pure frustratie is hierdoor zelfs een goed functionerende kwaliteitskring afgelopen jaar ter ziele gegaan! De motivatie was verdwenen om nog langer hieraan mee te doen.

In tijden van nood leert men hoofdzaken van bijzaken te scheiden

Vreemd… in tijden van nood als de hele wereld in brand staat…. dan hoeven al die administratieve controles opeens niet meer. Die “VAS -scores” worden als een van de eerste dingen afgeschaft, want dat scheelde veel tijd en… we zien zo toch ook wel hoeveel pijn de patiënt heeft? Allerlei ballast werd zonder pardon over boord gegooid en……tòch functioneerde de gezondheidszorg.

Waarom functioneerde de zorg tijdens de pandemie?

Zorg functioneert als het steunt op een heel belangrijke factor:  Vertrouwen!
Vertrouwen in de kennis en kundigheid van de professional.
Geloven en vertrouwen dat samenwerking, collegialiteit en over de muren van een ziekenhuis hulp kúnnen en dúrven vragen bij de collega in plaats van de concrrent tot zoveel méér resultaten leidt dan marktwerking.

Tijd voor de frisse wind van samenwerking en collegialiteit

Díe manier van werken moeten we vasthouden, koesteren en opnieuw invoeren. Herontdekken is niet meer nodig, dat heeft deze pandemie al lang duidelijk gemaakt. De draad is gewoon opgepakt, waar die achteloos en bruut is doorgeknipt 14 jaar geleden.
Nu nog de kosten- en tijd verspillende administratie en dure controlebureaus blijvend gaan ontmantelen. De kostenbesparing die dat oplevert?
Daar weten we met ons allen een goed bestemming voor, want van applaus alleen kun je toch niet leven?

De zorg weer centraal regelen en vertrouwen dat de professional weer gewoon doet waar die voor is opgeleid. No nonsense en gáán voor je werk waarin je gelooft!
Wat komt dat dichtbij de blog die ik in december 2019 in een verlangen terug naar zorg “puur en centraal“  in een pennenstreek opschreef.

Voor geïnteresseerden:  https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog-75-je-moet-je-gewoon-veel-meer-profileren/

(voor diegenen met weinig leestijd: vanaf “wat bedoel je met verrassend doeltreffend?”)

Wil je het artikel uit het NRC nalezen? https://www.nrc.nl/handelsblad/2020/06/11/#101

Lees meer
Blijf je na Corona Skypen?

Blog#97 Blijf je na Corona Skypen?

Een vraaggesprek met Silvia Linssen over de vraag:

Blijf je na Corona Skypen?

De voordelen van online werken.

  • Zou jij een cursus spraakafzien voorlopig ook op afstand via Skype kunnen verzorgen? Ik zie namelijk op je website dat je op afstand werkt.

“Een gewone vraag in een ongewone situatie en natuurlijk geldt een online les ook voor een cursus spraakafzien. Of misschien wel júist voor mensen die deze cursus gaan volgen.”

  • Waarom júist voor deze cursisten?

Procentueel gezien bestaat de groep die interesse in een cursus spraakafzien heeft in mijn praktijk vooral uit mensen van de leeftijd 60 plus. Er zitten ook mensen tussen die wat minder mobiel zijn of in hun woonplaats geen logopedist gespecialiseerd in spraakafzien hebben. Via online lessen wordt het volgen van een cursus voor hen gemakkelijker.  

  • We willen ook kijken of het daarna weer “face to face” kan als de richtlijnen van het RIVM gehanteerd worden.

Van die terloopse toevoeging word ik blij, maar heb ik ook wel wat gemengde gevoelens.

  • Een beetje blij? Kun je dat eens uitleggen?

“Nou ja…. misschien moet ik het anders formuleren, want het is maar hoe je het wilt bekijken. Een cursus spraakafzien duurt geen járen, hooguit gemiddeld 15 lessen. In dat opzicht een meevaller dat je na 15 lessen al zóveel kennis en inzicht hebt opgedaan dat je het kunt gebruiken in je dagelijkse communicatie.”

  • En die gemengde gevoelens?

“Dat gaat over de realistische kant wat betreft het weer “face tot face” werken.
Kijk, dat IC’s weer ruimte krijgen voor andere patiënten en de strenge lockdown voorschriften steeds meer versoepelen is mooi, maar wat is er  veranderd aan het besmettingsgevaar? Wat we echt met ons allen moeten blijven volhouden voor onze gezondheid, maar ook voor onze economie? De afgesproken richtlijnen blíjven navolgen of je “er klaar mee bent of niet”.
Zolang het virus nog rondspookt en er geen vaccin is, blijft het oppassen met onderlinge fysieke contacten.
Geen leuke boodschap maar…. het is zoals het is. Daarom blijf ik in mijn werk met Skype werken.”

  • Hoe denk jij over de richtlijnen RIVM vertaald naar werkzaamheden binnen logopedie, dyslexie of NT2?

“Anderhalve meter afstand is in mijn werkkamer qua ruimte mogelijk, maar hoe stel je je dat o.a. voor bij de volgende activiteiten? 

  • Spraakafzien
  • Bij stemtherapie ( spreading event)
  • Stembandmassage ( geen 1 ½ meter)
  • Dyslexie (1 ½ meter bij lezen en spelling)?”

 

  • Geen goed idee op 1 ½ meter werken?

“Ondanks veel creativiteit, inventiviteit en schoonmaakpauzes in de eerste week vóór de officiële lockdown merkte ik toen al dat 1 ½ meter afstand vrijwel onmogelijk is bij mijn werkzaamheden. De intake voor een cursus spraakafzien in diezelfde week van een heer op leeftijd stelde ik uit vanwege Corona. Bezorgd om een eventuele besmetting onbewust op hem over te brengen. Hij tilde er zelf minder zwaar aan en lachte mijn bezorgdheid weg. ”Ik mankeer nooit iets. Ook mijn kleinkinderen komen elke dag over de vloer”, was zijn reactie destijds.”

  • Met de kennis van nu…..?

“Ja precies, met de kennis van nu, ben ik nog steeds heel blij dat ik mijn van nature altijd al preventieve maatregelen voor mensen op leeftijd ook bij deze meneer strikt naleefde. Hopelijk begrijpt deze meneer intussen dat het voorlopig beter is om dit soort afspraken op een andere manier te maken.  Misschien neemt deze meneer bij het lezen van deze blog opnieuw contact op voor een veilige cursus op afstand, want dat is heel goed mogelijk”.

  • Werken via Skype, hoe is dat voor jou?

“Op afstand werken bijvoorbeeld via Skype, de gedachte eraan werd een steeds geruststellender idee, naarmate de ziekenhuisopnames hier in Noord- Brabant maar bleven toenemen. Opeens was het zomaar een feit, van de ene op de andere dag.
Ja… het ís anders, maar om nu te blijven zeggen dat fysiek onderwijs ècht beter is? Het is gewoon  een ándere manier van werken.”

  • Hoe ánders?

“Mijn afspraken zijn vaak individueel of in kleine groepen, dat is natuurlijk anders dan met een hele klas.
Je moet wèl met een paar zaken rekening houden.”

  • Waar houd je rekening mee bij het Skypen?

( ze somt op)

“- er zit altijd wat vertraging op een lijn, dus een antwoord komt net iets later, meer geduld
hebben voor elkaar
–  dat betekent ook discipline in een groep omdat de kans om door elkaar te praten groter is
–  als docent kun je dat deels voorkómen door duidelijk aan te geven wie aan het woord is
–  lichaamstaal blijft vooral beperkt tot gezichtsuitdrukkingen, dus daar moet je meer aan
denken
– ‘improviseren’ wordt iets moeilijker. Eigenlijk moet je veel stappen vooruit denken en daar al
online materiaal beschikbaar voor hebben”

  • Als ik dit zo hoor, betekent het dus veel meer werk?

“Eigenlijk wel, maar het geeft ook veel voldoening om te zien dat kwaliteit niet slechter hóeft te zijn, integendeel zelfs. Als je alles maar goed van te voren voorbereidt en ook zorgt dat je voor de interactie eventueel van te voren opdrachten via e-mail stuurt.”

  • Hoe zie je de toekomst?

“Die bovenste vraag rond de cursus spraakafzien kwam na een maand Skype. Ik zie intussen voor de toekomst vooral voordelen voor diverse soorten van hulpverlening zoals o.a. binnen mijn werkzaamheden.”

  • Ook als het Corona vraagstuk veilig is opgelost?

“Ook dan, want ik geloof niet dat we de opgedane ervaring rond het thuiswerken of vanuit huis cursussen volgen helemaal gaan loslaten.
Kijk bijvoorbeeld naar de doelgroep op het gebied van spraakafzien. In mijn praktijk bestaat deze groep voor 90% uit mensen in de leeftijdscategorie 65+. Soms jonger, maar meestal zelfs 80 jaar en ouder. Ouderen worden steeds behendiger met beeldbellen en online zelfstandig hun bankzaken afhandelen. Zeker als er fysieke problemen meespelen of als er weer een winter komt met verkoudheden en slecht weer dan zie ik dit als een uitstekend alternatief. Vroeger belden ze af bij sneeuw, of ik belde af bij een verkoudheid mijnerzijds.”

  • Blijf je na Corona ook Skypen bij bijvoorbeeld dyslexie of NT2 ( Nederlands leren)?

“Ook voor die groepen zie ik veel voordelen om ook na Corona deze mogelijkheid op afstand te bieden. Afstand, het vervoerprobleem of  te veel reistijd… het speelt geen rol meer en mensen zijn zo ook vrijer in de keuze van hun docent of hulpverlener”.

Wil je meer lezen over dit onderwerp? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog-87-afspraken-via-skype-in-tijden-van-corona/

Het lijkt nog maar zo kort geleden, maar in februari van dit jaar publiceerde het AD nog een artikel over studies en meeste baankansen. https://www.ad.nl/

Helaas in deze tijden waarin de economie en baankansen voor pas afgestudeerden onder druk staan, breek ik nogmaals een lans voor Mark en Lilian:
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog95-een-slimme-overheid-is-op-haar-kenniseconomische-toekomst-voorbereid/

Meer weten over een cursus spraakafzien? Meld je aan via GGMD https://www.ggmd.nl/ 
of vraag mijn folder aan via de aanmelding op deze site.

 

 

Lees meer
Doe waar je goed in bent!

Blog#96Doe waar je goed in bent

Doe waar je goed in bent ofwel …schoenmaker blijf bij je leest

Wat is het stil hier zonder jou…. Zo begon het lieve berichtje dat ik ontving van Dedicon bijna 4 weken geleden. Alweer 10 weken geleden was ik er voor het laatst als vrijwilliger om kranten en tijdschriften in te spreken. (Voor)lezen, taal, alles rond communicatie…. dat is mijn vak als logopedist, dyslexiespecialist en NT2 trainer. Het geeft me energie als ik zie hoe taal bijdraagt aan ons geluksgevoel.

Levert taal een bijdrage aan geluksgevoel?

Jazeker, de proef op de som:

  • “It giet oan”… en menig schaatshart in Nederland gaat sneller kloppen
  • “Het heeft zijne koninklijke hoogheid behaagd…..
  • Op 15 maart het bericht: “ De scholen gaan vanaf morgen 3 weken dicht” werd met een zucht van opluchting ontvangen door alle bezorgde ouders in Nederland, net zoals:
  • “Vanaf 11 mei gaan de basisscholen weer open” of
  • “U mag weer naar de kapper”, een gejuich te weeg bracht bij zowel kapper als klant.
  • “De terrassen gaan op 1 juni 12.00 uur weer open.”

Taal levert natuurlijk ook een bijdrage aan een gevoel van machteloosheid en verdriet

  • “Evenementen gaan voorlopig niet door”
  • “Helaas moet ik een boete uitdelen voor…..”
  • “Met intense droefheid delen wij mee…..”

Taal is een krachtig instrument om in te zetten bij vreugde en verdriet in plaats van wapengekletter….

Schoenmaker blijf bij je leest…. en dóe waar je goed in bent

En dan ontvang je zo’n ontzettend lief berichtje met een eenvoudige gebruiksaanwijzing erbij. Kijk je goed naar de foto dan zie je stipjes. Stipjes van zaadjes. Om te planten…
Zo bijzonder is dat toch niet? Nee en bij ieder ander zijn er 100% zeker al mooie plantjes uitgekomen. Aan het begrijpend lezen heeft het zeker niet gelegen, maar… enfin. Ik had Dedicon willen verrassen met een fantastische bloemenzee foto, maar de aarde blijft aarde.

Het doet me denken aan een reclameslogan.
Gelukkig heb ik meer verstand van taal in allerlei mooie variaties….
Daarom dit welgemeende advies:

Doe vooral dat waar jíj goed in bent en waarvan je energie krijgt
En…. intussen maakt Dedicon mij en de luisteraars blij met het mooie bericht: “ Jullie zijn vanaf 15 juni weer welkom in een veilige aangepaste omgeving.”

“ It giet oan!”

Wil jij reageren of heb je hulp nodig bij problemen met dyslexie of het leren van onze mooie taal?
Gelukkig bloeien daar de resultaten in tal van mooie kleuren!

Wil je meer lezen over onze taal leren? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog93ken-jij-het-recept-om-nederlands-te-leren/

Ben je nieuwsgierig geworden waarom zoveel Nederlandse harten sneller gaan kloppen bij de legendarische woorden ”It giet oan”? Kijk op: https://www.itgietoan.com

Henk Kroes * riep in 1997 de Elfstedentocht uit met de spreuk It giet oan* . Fries, letterlijk ‘we gaan beginnen

Lees meer