Een nieuw avontuur

Bloggen is voor mij een nieuwe manier om dit mooie, voor velen een onbekend beroep meer aandacht te geven. Een kans om mijn jarenlange ervaring te delen. Je bent welkom om een reactie of vraag achter te laten.

Logopedie is zó veelzijdig en mijn belangstelling breed en dat betekent dat ik in mijn blogcategorieën een keuze moet maken.

Wil je méér weten over een onderwerp en vind je er (nog) geen blog over? Je bericht zal ik als het kan omzetten in een blog.
Samen met jou wil ik informatieve en hopelijk ook leuke blogs gaan maken!

Blog

Maak zorg fors eenvoudiger

Blog#98“Maak zorg fors eenvoudiger”

“Maak zorg fors eenvoudiger”

Het stond op de voorpagina van het NRC van donderdag 11 juni 2020.
Dit klonk als muziek in mijn oren en in gedachte ging ik terug naar 10 december 2019.

Nog geen sprake van Corona. Opstandig en gefrustreerd bedacht ik hoe mijn werkplezier zó drastisch veranderde sinds de invoering van de marktwerking in de gezondheidszorg in 2006. Steeds méér bemoeienis die aandacht en tijd weghaalden waar het om draait: De zorgvrager!

De kosten in de gezondheidszorg zijn sindsdien alleen maar gestegen.
Denk alleen al aan:

  • de “overbehandelingen”
  • de geldverslindende reclames die elk jaar vroeger lijken te starten door alle zorgverzekeraars
  • het als paddenstoelen uit de grond rijzen van de auditbureaus en aanverwante controle en opleidingsmogelijkheden

De collegialiteit en direct voor de persoon in kwestie patiëntgebonden aandacht is daarentegen gedaald.

Een vurige wens van een nationale “knuffelheld”…

’s Avonds in het praatprogramma 1 Vandaag verzuchtte onze tot “nationale
knuffelheld” gepromoveerde intensivist Dhr. D. Gommers dat “we helaas weer terug zijn bij vergaderen, overleggen en allerlei tijdrovende zaken”.
Het leek bijna alsof hij met weemoed terug verlangde naar de “Niet zeuren maar aanpakken houding “ tijdens de afgelopen slopende Coronaweken in de ziekenhuizen.

Als toeschouwer maar vooral ook als zorgverlener heb ik in die verwarrende tijd bijna met blije verbazing een soort van “flashback” gezien. Ziekenhuizen die sámenwerken, geen onderlinge concurrentie meer die de marktwerking tot gevolg had. Ik zag ondanks de onbekendheid met dit virus snel genomen beslissingen tot op het hoogste niveau of een doeltreffende correctie en vooral héél veel efficiency, goede afstemming en communicatie. Ik zag passie en werkplezier ondanks de moeilijke omstandigheden. Alle aandacht en tijd vooral dáár waar het moest zijn namelijk bij de patiënt en de directe familie. Vermoeide, maar vooral ook voldane, passievolle zorgverleners die hun professie met zoveel overtuiging en kunde uitoefenden.

Vóórdat de marktwerking ontstond

Dít leek op de manier van werken vóór 2006. Althans in mijn beleving als paramedicus. De tijd dat ik met vanzelfsprekende inzet na- en bijscholingen deed zonder aan accreditatiepuntjes te denken, maar uit overtuiging. Werkoverleg in de vrije uren dat ver in tijd mocht uitlopen door leerzame collegiale discussies over werkwijze of nieuwe inzichten. Geen aandacht voor verplichte tijdverspillende administratieve protocollen of je zorgen moeten maken over de juiste formulering in de notulen. Die autonomie misschien? Het voelt zó anders als je iets doet uit vrije wil en overtuiging dan wanneer een protocol bedacht achter een bureau je in een ijzeren greep houdt aan die protocollen.

Controle tot op de komma…..

Nog geen” Big Brother is watching you”- achtige praktijken, die nu zelfs doorgedrongen zijn in de voor controle op te sturen notulen voor je kwaliteitsdossier. Een verkeerde formulering leidt tot een reprimande en…. geen punten, tenzij….  Jawel, …overdoen dat verslag voor je accreditatie.
Het voelt als censuur en… dure tijd wordt verspild aan het formuleren in plaats van aan de inhoud. Uit pure frustratie is hierdoor zelfs een goed functionerende kwaliteitskring afgelopen jaar ter ziele gegaan! De motivatie was verdwenen om nog langer hieraan mee te doen.

In tijden van nood leert men hoofdzaken van bijzaken te scheiden

Vreemd… in tijden van nood als de hele wereld in brand staat…. dan hoeven al die administratieve controles opeens niet meer. Die “VAS -scores” worden als een van de eerste dingen afgeschaft, want dat scheelde veel tijd en… we zien zo toch ook wel hoeveel pijn de patiënt heeft? Allerlei ballast werd zonder pardon over boord gegooid en……tòch functioneerde de gezondheidszorg.

Waarom functioneerde de zorg tijdens de pandemie?

Zorg functioneert als het steunt op een heel belangrijke factor:  Vertrouwen!
Vertrouwen in de kennis en kundigheid van de professional.
Geloven en vertrouwen dat samenwerking, collegialiteit en over de muren van een ziekenhuis hulp kúnnen en dúrven vragen bij de collega in plaats van de concrrent tot zoveel méér resultaten leidt dan marktwerking.

Tijd voor de frisse wind van samenwerking en collegialiteit

Díe manier van werken moeten we vasthouden, koesteren en opnieuw invoeren. Herontdekken is niet meer nodig, dat heeft deze pandemie al lang duidelijk gemaakt. De draad is gewoon opgepakt, waar die achteloos en bruut is doorgeknipt 14 jaar geleden.
Nu nog de kosten- en tijd verspillende administratie en dure controlebureaus blijvend gaan ontmantelen. De kostenbesparing die dat oplevert?
Daar weten we met ons allen een goed bestemming voor, want van applaus alleen kun je toch niet leven?

De zorg weer centraal regelen en vertrouwen dat de professional weer gewoon doet waar die voor is opgeleid. No nonsense en gáán voor je werk waarin je gelooft!
Wat komt dat dichtbij de blog die ik in december 2019 in een verlangen terug naar zorg “puur en centraal“  in een pennenstreek opschreef.

Voor geïnteresseerden:  https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog-75-je-moet-je-gewoon-veel-meer-profileren/

(voor diegenen met weinig leestijd: vanaf “wat bedoel je met verrassend doeltreffend?”)

Wil je het artikel uit het NRC nalezen? https://www.nrc.nl/handelsblad/2020/06/11/#101

Lees meer
Blijf je na Corona Skypen?

Blog#97 Blijf je na Corona Skypen?

Een vraaggesprek met Silvia Linssen over de vraag:

Blijf je na Corona Skypen?

De voordelen van online werken.

  • Zou jij een cursus spraakafzien voorlopig ook op afstand via Skype kunnen verzorgen? Ik zie namelijk op je website dat je op afstand werkt.

“Een gewone vraag in een ongewone situatie en natuurlijk geldt een online les ook voor een cursus spraakafzien. Of misschien wel júist voor mensen die deze cursus gaan volgen.”

  • Waarom júist voor deze cursisten?

Procentueel gezien bestaat de groep die interesse in een cursus spraakafzien heeft in mijn praktijk vooral uit mensen van de leeftijd 60 plus. Er zitten ook mensen tussen die wat minder mobiel zijn of in hun woonplaats geen logopedist gespecialiseerd in spraakafzien hebben. Via online lessen wordt het volgen van een cursus voor hen gemakkelijker.  

  • We willen ook kijken of het daarna weer “face to face” kan als de richtlijnen van het RIVM gehanteerd worden.

Van die terloopse toevoeging word ik blij, maar heb ik ook wel wat gemengde gevoelens.

  • Een beetje blij? Kun je dat eens uitleggen?

“Nou ja…. misschien moet ik het anders formuleren, want het is maar hoe je het wilt bekijken. Een cursus spraakafzien duurt geen járen, hooguit gemiddeld 15 lessen. In dat opzicht een meevaller dat je na 15 lessen al zóveel kennis en inzicht hebt opgedaan dat je het kunt gebruiken in je dagelijkse communicatie.”

  • En die gemengde gevoelens?

“Dat gaat over de realistische kant wat betreft het weer “face tot face” werken.
Kijk, dat IC’s weer ruimte krijgen voor andere patiënten en de strenge lockdown voorschriften steeds meer versoepelen is mooi, maar wat is er  veranderd aan het besmettingsgevaar? Wat we echt met ons allen moeten blijven volhouden voor onze gezondheid, maar ook voor onze economie? De afgesproken richtlijnen blíjven navolgen of je “er klaar mee bent of niet”.
Zolang het virus nog rondspookt en er geen vaccin is, blijft het oppassen met onderlinge fysieke contacten.
Geen leuke boodschap maar…. het is zoals het is. Daarom blijf ik in mijn werk met Skype werken.”

  • Hoe denk jij over de richtlijnen RIVM vertaald naar werkzaamheden binnen logopedie, dyslexie of NT2?

“Anderhalve meter afstand is in mijn werkkamer qua ruimte mogelijk, maar hoe stel je je dat o.a. voor bij de volgende activiteiten? 

  • Spraakafzien
  • Bij stemtherapie ( spreading event)
  • Stembandmassage ( geen 1 ½ meter)
  • Dyslexie (1 ½ meter bij lezen en spelling)?”

 

  • Geen goed idee op 1 ½ meter werken?

“Ondanks veel creativiteit, inventiviteit en schoonmaakpauzes in de eerste week vóór de officiële lockdown merkte ik toen al dat 1 ½ meter afstand vrijwel onmogelijk is bij mijn werkzaamheden. De intake voor een cursus spraakafzien in diezelfde week van een heer op leeftijd stelde ik uit vanwege Corona. Bezorgd om een eventuele besmetting onbewust op hem over te brengen. Hij tilde er zelf minder zwaar aan en lachte mijn bezorgdheid weg. ”Ik mankeer nooit iets. Ook mijn kleinkinderen komen elke dag over de vloer”, was zijn reactie destijds.”

  • Met de kennis van nu…..?

“Ja precies, met de kennis van nu, ben ik nog steeds heel blij dat ik mijn van nature altijd al preventieve maatregelen voor mensen op leeftijd ook bij deze meneer strikt naleefde. Hopelijk begrijpt deze meneer intussen dat het voorlopig beter is om dit soort afspraken op een andere manier te maken.  Misschien neemt deze meneer bij het lezen van deze blog opnieuw contact op voor een veilige cursus op afstand, want dat is heel goed mogelijk”.

  • Werken via Skype, hoe is dat voor jou?

“Op afstand werken bijvoorbeeld via Skype, de gedachte eraan werd een steeds geruststellender idee, naarmate de ziekenhuisopnames hier in Noord- Brabant maar bleven toenemen. Opeens was het zomaar een feit, van de ene op de andere dag.
Ja… het ís anders, maar om nu te blijven zeggen dat fysiek onderwijs ècht beter is? Het is gewoon  een ándere manier van werken.”

  • Hoe ánders?

“Mijn afspraken zijn vaak individueel of in kleine groepen, dat is natuurlijk anders dan met een hele klas.
Je moet wèl met een paar zaken rekening houden.”

  • Waar houd je rekening mee bij het Skypen?

( ze somt op)

“- er zit altijd wat vertraging op een lijn, dus een antwoord komt net iets later, meer geduld
hebben voor elkaar
–  dat betekent ook discipline in een groep omdat de kans om door elkaar te praten groter is
–  als docent kun je dat deels voorkómen door duidelijk aan te geven wie aan het woord is
–  lichaamstaal blijft vooral beperkt tot gezichtsuitdrukkingen, dus daar moet je meer aan
denken
– ‘improviseren’ wordt iets moeilijker. Eigenlijk moet je veel stappen vooruit denken en daar al
online materiaal beschikbaar voor hebben”

  • Als ik dit zo hoor, betekent het dus veel meer werk?

“Eigenlijk wel, maar het geeft ook veel voldoening om te zien dat kwaliteit niet slechter hóeft te zijn, integendeel zelfs. Als je alles maar goed van te voren voorbereidt en ook zorgt dat je voor de interactie eventueel van te voren opdrachten via e-mail stuurt.”

  • Hoe zie je de toekomst?

“Die bovenste vraag rond de cursus spraakafzien kwam na een maand Skype. Ik zie intussen voor de toekomst vooral voordelen voor diverse soorten van hulpverlening zoals o.a. binnen mijn werkzaamheden.”

  • Ook als het Corona vraagstuk veilig is opgelost?

“Ook dan, want ik geloof niet dat we de opgedane ervaring rond het thuiswerken of vanuit huis cursussen volgen helemaal gaan loslaten.
Kijk bijvoorbeeld naar de doelgroep op het gebied van spraakafzien. In mijn praktijk bestaat deze groep voor 90% uit mensen in de leeftijdscategorie 65+. Soms jonger, maar meestal zelfs 80 jaar en ouder. Ouderen worden steeds behendiger met beeldbellen en online zelfstandig hun bankzaken afhandelen. Zeker als er fysieke problemen meespelen of als er weer een winter komt met verkoudheden en slecht weer dan zie ik dit als een uitstekend alternatief. Vroeger belden ze af bij sneeuw, of ik belde af bij een verkoudheid mijnerzijds.”

  • Blijf je na Corona ook Skypen bij bijvoorbeeld dyslexie of NT2 ( Nederlands leren)?

“Ook voor die groepen zie ik veel voordelen om ook na Corona deze mogelijkheid op afstand te bieden. Afstand, het vervoerprobleem of  te veel reistijd… het speelt geen rol meer en mensen zijn zo ook vrijer in de keuze van hun docent of hulpverlener”.

Wil je meer lezen over dit onderwerp? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog-87-afspraken-via-skype-in-tijden-van-corona/

Het lijkt nog maar zo kort geleden, maar in februari van dit jaar publiceerde het AD nog een artikel over studies en meeste baankansen. https://www.ad.nl/

Helaas in deze tijden waarin de economie en baankansen voor pas afgestudeerden onder druk staan, breek ik nogmaals een lans voor Mark en Lilian:
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog95-een-slimme-overheid-is-op-haar-kenniseconomische-toekomst-voorbereid/

Meer weten over een cursus spraakafzien? Meld je aan via GGMD https://www.ggmd.nl/ 
of vraag mijn folder aan via de aanmelding op deze site.

 

 

Lees meer
Doe waar je goed in bent!

Blog#96Doe waar je goed in bent

Doe waar je goed in bent ofwel …schoenmaker blijf bij je leest

Wat is het stil hier zonder jou…. Zo begon het lieve berichtje dat ik ontving van Dedicon bijna 4 weken geleden. Alweer 10 weken geleden was ik er voor het laatst als vrijwilliger om kranten en tijdschriften in te spreken. (Voor)lezen, taal, alles rond communicatie…. dat is mijn vak als logopedist, dyslexiespecialist en NT2 trainer. Het geeft me energie als ik zie hoe taal bijdraagt aan ons geluksgevoel.

Levert taal een bijdrage aan geluksgevoel?

Jazeker, de proef op de som:

  • “It giet oan”… en menig schaatshart in Nederland gaat sneller kloppen
  • “Het heeft zijne koninklijke hoogheid behaagd…..
  • Op 15 maart het bericht: “ De scholen gaan vanaf morgen 3 weken dicht” werd met een zucht van opluchting ontvangen door alle bezorgde ouders in Nederland, net zoals:
  • “Vanaf 11 mei gaan de basisscholen weer open” of
  • “U mag weer naar de kapper”, een gejuich te weeg bracht bij zowel kapper als klant.
  • “De terrassen gaan op 1 juni 12.00 uur weer open.”

Taal levert natuurlijk ook een bijdrage aan een gevoel van machteloosheid en verdriet

  • “Evenementen gaan voorlopig niet door”
  • “Helaas moet ik een boete uitdelen voor…..”
  • “Met intense droefheid delen wij mee…..”

Taal is een krachtig instrument om in te zetten bij vreugde en verdriet in plaats van wapengekletter….

Schoenmaker blijf bij je leest…. en dóe waar je goed in bent

En dan ontvang je zo’n ontzettend lief berichtje met een eenvoudige gebruiksaanwijzing erbij. Kijk je goed naar de foto dan zie je stipjes. Stipjes van zaadjes. Om te planten…
Zo bijzonder is dat toch niet? Nee en bij ieder ander zijn er 100% zeker al mooie plantjes uitgekomen. Aan het begrijpend lezen heeft het zeker niet gelegen, maar… enfin. Ik had Dedicon willen verrassen met een fantastische bloemenzee foto, maar de aarde blijft aarde.

Het doet me denken aan een reclameslogan.
Gelukkig heb ik meer verstand van taal in allerlei mooie variaties….
Daarom dit welgemeende advies:

Doe vooral dat waar jíj goed in bent en waarvan je energie krijgt
En…. intussen maakt Dedicon mij en de luisteraars blij met het mooie bericht: “ Jullie zijn vanaf 15 juni weer welkom in een veilige aangepaste omgeving.”

“ It giet oan!”

Wil jij reageren of heb je hulp nodig bij problemen met dyslexie of het leren van onze mooie taal?
Gelukkig bloeien daar de resultaten in tal van mooie kleuren!

Wil je meer lezen over onze taal leren? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog93ken-jij-het-recept-om-nederlands-te-leren/

Ben je nieuwsgierig geworden waarom zoveel Nederlandse harten sneller gaan kloppen bij de legendarische woorden ”It giet oan”? Kijk op: https://www.itgietoan.com

Henk Kroes * riep in 1997 de Elfstedentocht uit met de spreuk It giet oan* . Fries, letterlijk ‘we gaan beginnen

Lees meer
Een slimme overheid is op haar toekomst voorbereid

Blog#95 Een slimme overheid is op haar kenniseconomische toekomst voorbereid….

Een slimme overheid is op haar (kenniseconomische) toekomst voorbereid….

De oproep van onze minister-president Mark Rutte aan de jongeren om mee te denken is ook bij mij als logopedist-dyslexie specialist blijven hangen. Ik zou er graag ter aanvulling van maken richting overheid: Een slimme overheid is op haar ( kenniseconomische) toekomst voorbereid.
Jongeren….dat zijn ook de jongvolwassenen die ooit van hun ouders de variant  ”een slimme meid is op haar toekomst voorbereid!” te horen kregen en daar horen uiteraard ook de jongens bij.

Over al die jongeren die dadelijk de dupe worden van deze ongekende crisis gaat het volgende verhaal. Via deze * Mark en Lilian ( of Hugo, Sigrid, Wopke, Mona of Eric……) wil ik ze een gezicht geven.

Mark en Lilian hebben een toekomstbeeld net als ieder ander mens

Deze Mark en Lilian waren mijn “patiëntjes” op de basisschool. Onze wegen kruisten elkaar beroepsmatig later nog een aantal maal op de middelbare school. Op de basisschool werden beiden ten gevolge van respectievelijk dyslexie en een taalprobleem lange tijd niet op hun reële intelligente waarden benaderd. “Er zat niet meer in, helaas.” Hun ouders en ondergetekende als professional zagen hun talenten wèl.
Hun orthopedagoog bewees dit later m.b.v. de testgegevens. Tijdens zijn afrondende gesprekken hoorde ik opnieuw hun toekomstdroom, hun doel maar ook hun terechte vraag of dat wel haalbaar was. Het ontroerde mij dat ze daar zó jong al zo bewust mee bezig waren. Het doel waar ze hun motivatie uithaalden en die gelet op de uitslagen van de onderzoeken zeker mogelijk zou zijn.

Voorkómen dat starters op de arbeidsmarkt hun kennis niet kunnen inzetten

Daaruit komt deze blog voort. Ik kán en wíl niet toekijken hoe de toekomst van veel jonge mensen in duigen dreigt te vallen.
Déze Lilian en Mark zijn beiden dankzij hard werken aan hun studie begonnen en zoals bij vele anderen zijn er momenten geweest dat het even tegenzat. Beiden moesten bijvoorbeeld wachten op een stageplek of er was een onvoorziene verlenging van de stage vanwege interne organisatorische problemen. Ze zetten zich over dit soort tegenslagen heen. Bepaald geen verwende, luie mensen en dat ze zó ver zijn gekomen, bewijst dat het met hun doorzettingsvermogen wel goed zit.

Solliciteren zonder diploma

In de laatste fase van hun Master begonnen ze te solliciteren en hoewel het jaar ervóór studiegenoten bijna voortijdig uit de collegebanken werden getrokken, kregen zij het advies rustig te wachten op hun diploma. Beiden in januari afgestudeerd moesten wachten op een “officiële diploma dag”. Mark midden maart en Lilian een maand later. Per e-mail kregen ze op verzoek een bewijs zodat solliciteren geen probleem zou zijn.

En dan….. Lock down, geen officiële bijeenkomsten…..

Mark en Lilian, twee van de vele pas afgestudeerden van welke opleiding ook, zitten nu thuis. Uitgestelde diploma uitreiking is het minste probleem en daar zetten deze nuchtere doorzetters zich net als die vele eindexamenkandidaten overheen. Maar de vrees voor een onzekere toekomst begint langzaam door te dringen. De gedachte: “Ga ik de boot missen? Krijg ik na de crisis nog wel die gedroomde baan of gaan de vacatures opgevuld worden door mensen die na mij afstuderen?” Het begint te knagen om tegen de klippen op te solliciteren als zelfs het uitzendbureau niet reageert.

Een lans breken voor hen en voor de (kennis) economie van Nederland

Als hun vroegere begeleider wil ik aandacht voor hun situatie en voor ál die andere lotgenoten. Zoals Mark Rutte de jeugd oproept om mee te denken over hún toekomst,  zo roep ik op mijn beurt de overheid op om met onorthodoxe maatregelen te komen.
Zónder ingrijpende maatregelen voorzie ik een generatie van pas afgestudeerde, talentvolle “Marken, Lilians, Wopkes, Hugo’s, Sigrids….” die verloren gaat met àl hun kennis.

Wat weten we niet en wat wèl?

  • Hoelang deze crisis gaat duren, weet niemand. Alle onzekere factoren die daarbij in het geding zijn, vragen om drastische onorthodoxe maatregelen.
  • We weten wèl dat een aantal bedrijven door deze crisis niet òf alleen met veel kunst en vliegwerk overeind blijven. Drastische onorthodoxe maatregelen zijn nodig van een slimme overheid die op de toekomst is voorbereid!
  • Wat we óók weten is dat een grote groep jongvolwassenen die nèt de arbeidsmarkt zouden gaan betreden met al hun talenten nu aan de zijlijn staan.
  • Als deze crisis opgelost is, zijn er inmiddels nieuwe jongvolwassenen met hooggespannen verwachtingen die dan de arbeidsmarkt betreden en de vacatures zullen gaan invullen. Het is niet ondenkbaar dat ze daarbij voorrang krijgen.

Een verloren Corona generatie tenzij er onorthodoxe maatregelen komen….

Dit scenario wensen we mensen als Mark en Lilian toch niet toe?

Onorthodoxe maatregelen met een win-win situatie

  • Alle (financiële) investeringen voordat Mark en Lilian hun ( universitaire) diploma haalden, dreigen verspild te zijn. Door het putje gespoeld als hun kennis op welk vlak ook, niet wordt ingezet. Met voor velen ook nog een studieschuld.
  • Zorg ervoor dat hun kennis niet veroudert en geef deze mensen daarom de gelegenheid hun kennis en kunde in te zetten. Zorg voor (boventallige) banen passend bij hun afstudeerrichting.,
  • Ga in conclaaf met bedrijven en moedig ze aan deze mensen extra in dienst te nemen zodat ze ervaring kunnen opdoen.
  • Koppel deze jonge mensen met  hun nieuwe frisse ideeën aan de “oude rotten in het vak” en zorg voor een creatieve, inspirerende kruisbestuiving.
  • Bedrijven moeten kunnen overleven en onze “kennis” economie schreeuwt om lange termijn oplossingen en lange termijn investeringen.

Wie zal dat betalen?

  • Het prijskaartje is pas echt duur als je bedenkt dat al die onderwijsjaren door het putje dreigen te worden gespoeld.
  • De (onderwijs) investering is (te) hoog als deze mensen werkloos gedesillusioneerd raken en dit gat straks niet meer kunnen dichten vanwege de generatie na Corona. Welke gevolgen heeft dit voor hun gezondheid en welk prijskaartje gaat daar aan hangen?
  • De oplossing is zó eenvoudig en ligt zo voor de hand als de overheid met de bedrijven èn deze jongvolwassenen de handen ineen slaan.
  • De uitkering die ze als werkloze zullen gaan aanvragen, zet je bijvoorbeeld in deze crisis als salaris in dat ze ontvangen voor de boventallige baan passend bij hun opleiding. Zo doen ze ervaring op, blijft hun kennis in ontwikkeling en staan ze na de crisis klaar voor een betaalde baan. In ieder geval zijn hun baankansen dan eerlijk. Hoe je dit als overheid met de betrokken bedrijven regelt laat ik graag aan de betrokkenen over.

De win-win situatie bij een slimme overheid die zich op de toekomst voorbereidt

  • Denkend aan de crisistijd rond 2008 zie ik weer de investeringen in de wegenbouw rond verkeersknooppunten in Noord-Brabant. Ondanks de tijdelijke ongemakken werd ik er destijds heel gelukkig van. Al die mensen die gespaard bleven voor uitzichtloze werkloosheid. Dankzij deze onorthodoxe maatregelen plukt de economie tot op de dag van vandaag de vruchten van een goed functionerend wegennet in o.a. Zuidoost Brabant.
  • Deze wereldcrisis vraagt opnieuw om onorthodoxe maatregelen waar we op de lange termijn wederom de vruchten van zullen plukken.
  • Bedrijven kunnen zo toekomstgericht doorgaan, het gaat niet ten koste van bestaande banen en nieuwe, frisse kennis komt ten goede aan ons allen.

Dóen waar ze goed in zijn, waar ze voor ópgeleid zijn…. dat willen deze Mark en Lilian, net als die andere Mark en Lilian destijds.
Óók in tijden van Corona. Daarbij hebben ze onze hulp nodig.

Mark en Lilian en al die andere genoemde namen*  zijn uiteraard niet hun echte namen en het laat geen twijfel op wie ze geïnspireerd zijn.
Mark en Lilian, ze bestaan ècht en onder een andere naam. Ze hebben, nèt als hun bekende naamgenoten destijds óók hadden, een toekomst voor ogen.
Toekomstplannen waar wij als maatschappij de vruchten van gaan plukken en die we niet door Corona verloren moeten laten gaan, maar met onorthodoxe maatregelen realiseren.

Heb je creatieve  “out of the box” ideeën om deze afstuderenden aan hun baan te helpen zónder anderen van hun plaats te verstoten?
In een reactie hieronder zijn ze welkom!

Wil je meer over dit onderwerp lezen? https://www.laks.nl/jongeren-claimen-plek-aan-tafel-na-oproep-rutte/ 

Wil je meer informatie over de werkzaamheden van logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl? Lees o.a. eens:
https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog94-is-cito-er-voor-mijn-kind-of-is-mijn-kind-er-voor-cito/

Lees meer
Is Cito er voor mijn kind of is mijn kind er voor Cito?

Blog#94 Is Cito er voor mijn kind of is mijn kind er voor Cito?

“Is Cito er voor mijn kind of is mijn kind er voor Cito?”  Duidelijk gefrustreerd en boos kwam de altijd rustige moeder mijn werkkamer binnen. Op mijn verbaasde en ook vragende blik achter haar reageerde ze: ”Nee, die heb ik niet meegenomen, want het zit me zó hoog. Daar wil ik hem niet óók nog mee belasten en bovendien is zijn motivatie op dit moment nul”.
Een kopje thee later en enigszins bedaard deed ze haar verhaal. “Volgens de lerares mogen de begrijpend leestoetsen van Cito niet worden voorgelezen. Hij kwam gisteren zo verdrietig thuis en heeft er geen zin meer in. Hij wil ook niet meer naar jou, want ze luisteren toch niet als jij adviseert. De score van zijn begrijpend leestoets was het laagste van de groep. En in het telefoongesprek met mij was haar reactie dat zijn logopedist zich maar beter zorgen kon maken over zijn taalniveau in plaats van adviseren rond dyslexie!”

Jaloers op de “macht” van Cito…..

Een lichte zucht kon ik niet onderdrukken, want wat die frustratie betreft zat ik eerlijk gezegd wel op één lijn met haar. Er bestaan scholen die adviezen van Cito als een vaststaande richtlijn interpreteren. Elk afwijkend advies leidt dan tot discussie en verwarring. Zelfs als het gebaseerd is op het Masterplan dyslexie. Maar…. hoe zit het dan precies met dat Cito advies?

“Waarom is er wel een auditieve versie van Begrijpend lezen beschikbaar bij de Entreetoets en niet bij de LVS-toetsen Begrijpend lezen?*

Het CITO antwoord geciteerd* rond deze vraag: “Hier hebben wij voor gekozen omdat de doelen van deze toetsen verschillend zijn. Het doel van de LVS-toetsen is vaststellen hoe goed kinderen geschreven teksten kunnen begrijpen om op basis daarvan het onderwijsaanbod beter af te stemmen. Als u de toetsen zou voorlezen, meet de toets niet meer zuiver begrijpend lezen, maar iets wat het midden houdt tussen begrijpend lezen en begrijpend luisteren. Wij adviseren om leerlingen met dyslexie naast de toets Begrijpend lezen – die niet wordt voorgelezen – ook de toets Begrijpend luisteren te laten maken. Door de prestaties op beide toetsen met elkaar te vergelijken, krijgt u informatie over de begripsvaardigheid van de leerling: maakt hij de toets Begrijpend lezen niet goed vanwege zijn dyslexie of omdat zijn begripsvaardigheid in het algemeen onder het gemiddelde ligt?”

Is Cito er voor je kind of is je kind er voor Cito en wáár blijft het Passend onderwijs?

Bij vragen en discussies rond dit onderwerp met ouders en leerkrachten bij een (gediagnostiseerde) dyslexie stel ik weleens vragen zoals:

  • Wat doe je met veelkleurige aardrijkskundige vragen bij iemand met kleurenblindheid?
  • Wat doe je met slechtziende en blinde kinderen?
  • Hoe ga je om met slechthorende of dove kinderen?
  • Maar ook: Loopt het klasgenootje met een gipsbeen ook 4 rondjes om het voetbalveld?

Kortom: wat wil je testen als je al wéét dat het technisch lezen bij deze leerling onder het gemiddelde groepsniveau is, maar je bijvoorbeeld wel in de les goed doordachte vragen en goed onderbouwde antwoorden krijgt?

Het gebruik van logopedische taaltesten als “Haarlemmer olie” bij dyslexie

Het is voor mij zinloos om discussies te blíjven voeren en adviezen te blijven geven als iemand zó overtuigd is van het eigen gelijk……
Ik gooi het dan liever over een andere boeg.
We maakten een afspraak voor een aantal schriftelijke taaltests. Vervolgens liet ik er een paar weken tussen en maakte ik een nieuwe afspraak voor een mondelinge (herhaal)toets.
Tja… je kunt hier een wetenschappelijke mening op loslaten, maar in zijn situatie kwamen een paar zaken duidelijk aan het licht.

De scores en het testproces van de schriftelijke en de mondelinge test

  1. De schriftelijke tests waren voor hem een ware straf. Hij zuchtte, deed er lang over, maar… hij máákte ze toch. Een beloning in de vorm van een welgemeend compliment voor zijn doorzettingsvermogen toverde een trotse lach op zijn gezicht.
  2. Een moment van hilariteit volgde toen hij enkele weken later bij de mondelinge tests zonder enige blijk van herkenning terloops opmerkte dat dit tenminste “normale” toetsvragen waren. Hij vlóóg door de tests, maakte grapjes en vroeg zich af of dit niet te makkelijk was voor hem. Pas nadat ik beide uitslagen met verschillende scores aan hem liet zien, geloofde hij mij dat het dezelfde toets was.
  3. Het verschil? Bij de schriftelijk afgenomen toets zorgde de dyslexie voor zo’n negatieve ruis dat de geuite zorg van de lerares om zijn taalontwikkelingsniveau heel begrijpelijk was. De mondelinge variant toonde echter aan dat hij zelfs hoog tot bovengemiddeld scoorde op de geteste taalonderdelen.

Vasthouden aan een “heilig” standpunt over begrijpend lezen bij dyslexie

Een opgeluchte ouder en kind waarvan bij de laatste het zelfvertrouwen in eigen kunnen en de daarbij horende motivatie terugkeerden.
Met de resultaten in een logopedisch verslag wilden de ouders een nieuw gesprek met de leerkracht. Ouders werd meegedeeld dat deze keer ook de   IB-er en de directeur zouden aanschuiven. Het werd een ongemakkelijk gesprek, waarbij beiderzijds de standpunten verhardden.
Voor de school in kwestie bleef hun Cito standpunt overeind staan, terwijl bovenstaand citaat ruimte biedt tot meer passende en creatieve maatregelen.
Heel frustrerend als een hele school volhardt in een eerder ingenomen standpunt.

Als overtuigingen verharden en vertrouwen verdwijnt….

“Wat moeten we nu doen?”, vroeg moeder me na afloop van het gesprek. “Ik heb er geen vertrouwen in dat dit ooit verandert.”
“Wat doe je als je geen vertrouwen meer hebt in je huisarts of in een winkel die toch weer opnieuw de verkeerde producten levert?”, was mijn wedervraag.
“Dan denk ik dat ik nu weet wat we gaan doen”, antwoordde ze resoluut…… “Ik wil dat de talenten van mijn kind niet onopgemerkt blijven door dyslexie. Niet voor mij, maar voor hemzélf.  Als je talenten niet op z’n minst voor jezélf zichtbaar zijn, hoe kun je ze dan gebruiken?
Hoe kun je zelfvertrouwen opbouwen als het steeds draait om wat je níet kunt?
Hoe kun je dan uitgroeien tot een evenwichtig volwassen mens met zelfvertrouwen?”

Het citaat komt voor diegenen  die interesse hebben uit: https://www.cito.nl/-/media/files/ve-en-po/cito_afnemen_toetsen_dyslexie.pdf?la=nl-NL&hash=D806A0DDF7089EE7E1A3A09A92180F287A6E3692

Wil je meer lezen over dit onderwerp?https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog91hoe-lees-je-makkelijk-en-in-een-oogopslag-lange-woorden/

Wil je meer informatie over spellingregels? https://www.spellingprof.nl 

Meer informatie vind je ook in: https://balansdigitaal.nl/

Lees meer
Ken jij hèt recept om Nederlands te leren

Blog#93Ken jij hèt recept om Nederlands te leren?

Ken jij hèt recept om Nederlands te leren?

Ooit startte ik in de 5e klas van het VWO met een extra vak: Spaans !
Een speelse methode met veel audio en video en een spontane, gedreven lerares. Het was niet geheel vrijblijvend, want we kregen ook toetsen en de resultaten kwamen op de eindcijferlijst. Na twee jaar stopte de cursus Spaans en verdween die leuke, maar grammaticaal toch lastige taal in de vergetelheid.

Rust, roest!

In het geval van de lessen Spaans een pijnlijk feit, want behalve ene “Pedro en Manuela, cerveza, hola, gracias en helado”, leek alles onder een dikke laag stof verdwenen. Een paar decennia later werd het Spaans opeens weer actueel. O.a. een reis naar Latijns Amerika maakt enige kennis van Spaans echt noodzakelijk.
Onder die dikke laag stof….
zat van alles verborgen, maar toch….!
Te weinig getoetst, onvoldoende herhaling gehad destijds?
Pijnlijk om te merken dat een vreemde taal ècht geoefend moet worden om niet langzaam te vergeten.

Ken jij het recept om een taal te leren?

In het interactieve cursusboek Spaans stond een recept om succesvol te zijn als je een andere taal leert.

Je bent:

  • een beetje nieuwsgierig
  • spontaan
  • communicatief
  • meng dit met een beetje geduld

ter aanvulling zou ik als NT2 trainer adviseren:

  • leg de lat niet meteen zo hoog!
  • en vooral….woon voor langere tijd in het land
  • verblijf véél tussen de “native speakers” die alléén hun moedertaal spreken!
  • en… die Nederlandse partner gaat natuurlijk níet jouw taal leren, maar steunt je door consequent Nederlands met jou te praten!

Dit recept kan ik aanbevelen, niet alleen voor mijn Spaanse vorderingen nu, maar zeker ook voor mijn cursisten Nederlands NT2!

Nieuwsgierig?

Wil je graag weten waarover je Nederlandse collega’s tijdens de pauze praten en wil je meepraten?
Wat er spontaan op een speelplein aan informatie wordt gedeeld, als jij je kind ophaalt?
Waarover het korte praatje bij de bakker gaat?
Leer Nederlands!

Spontaan?

Vind je het in je eigen taal óók leuk om te reageren en houd je van een grapje? Voel jij je buitengesloten als mensen om je heen grapjes maken in een taal die jij niet kent? Precies de ingrediënten om Nederlands te leren.

Communicatief?

Houdt het contact voor jou niet op met een glimlach en hallo of een armzwaai?
Vind je het verschrikkelijk als alle andere collega’s voor jóu gaan praten in het Engels?
Wil je zelfstandig je gesprek voeren bij huisarts, ouderavond of bij welke instantie ook en gruwel je van het idee dat jouw kinderen straks voor jou gaan vertalen?
Leer Nederlands!

Meng dit met geduld en vertrouwen,

want om een taal te leren heb je tíjd nodig, een portie motivatie, studie uurtjes en vooral VEEL PLEZIER… en zie daar het resultaat! Vertrouw erop dat ook jíj onze taal kunt leren in jouw eigen tempo.

Leg de lat niet meteen zo hoog…

Bedenk hoe je misschien een andere taal of vaardigheid met vallen en opstaan hebt geleerd. Fouten maken mág… sterker nog het móet. Want als je iets leert, móet je oefenen en maak je altijd fouten.
Iedereen!
En ja… soms zijn die fouten grappig en lachen we er samen om.
Waarom? Omdat juist die fouten blijven hangen en je verder helpen. Fouten maken is menselijk toch?

Woon hier en spreek alléén met Nederlanders als zij uit beleefdheid en met geduld Nederlands willen spreken. Vráág of ze langzaam willen spreken.

Vráág om hun begrip en geduld, want je Nederlandse toekomst wordt zoveel kleurrijker als je:

  • onze taal begrijpt en spreekt
  • Nederlands hoort en gebruikt
  • fouten mag maken
  • zelfstandig overal kunt meepraten in de taal van het land waar je woont en waar jouw kinderen opgroeien!

Ken jíj het recept om Nederlands te leren, of ben je nog aan het zoeken?

Wil je dit taalrecept ook proberen? Neem vrijblijvend contact op via het inschrijfformulier op website:
https://www.dutchlessonveldhoven.nl  of reageer hieronder.

Vraag aan je werkgever naar zijn mogelijkheden en steun als je wilt starten met NT2 bij Dutch Lesson Veldhoven.

Voor de afstand hoef je niet te vrezen, want via Skype vallen álle grenzen weg.
En.. om het nóg aantrekkelijker te maken:
Voor elke extra deelnemer die je meeneemt met uiteraard hetzelfde startniveau betaal je slechts €6,00 extra per lesuur.

Wil je meer lezen over NT2 lessen bij mij? https://www.logopedie-dyslexie-silvia-linssen.nl/blog-84-praten-in-jip-en-janneketaal/

 

 

 

Lees meer